Παραπολιτικά (20/9/2017)

Μπορεί στο παρελθόν να θεωρούσε τον εαυτό του αριστερό. Από τότε όμως που ο λαός του έδωσε το αξίωμα του βουλευτή, όχι μόνο ως αριστερός δεν συμπεριφέρεται, αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζει τους πολίτες είναι απαράδεκτος και δεν ταιριάζει σε άτομα με αριστερή ιδεολογία. Πρόκειται για τον βουλευτή Κοζάνης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παραβρέθηκε στην κινητοποίηση των κατοίκων της Τοπικής Κοινότητας Αναργύρων, και έγραψε με τη στάση του τη δική του ιστορία. Στη δικαιολογημένη φραστική επίθεση που δέχτηκε για τη συμπεριφορά των αρμοδίων της κυβέρνησης προς του κατοίκους μετά τη κατολίσθηση του ορυχείου, δεν άντεξε και ανταπέδωσε λέγοντας σε πολίτες: «Είστε στημένοι!». Και κάποιοι άλλοι στο παρελθόν συμπεριφέρονταν με τον ίδιο τρόπο, καβάλησαν καλάμι και τώρα δεν μπορούν να ξεκολλήσουν ως κόμμα από τον μονοψήφιο αριθμό στις δημοσκοπήσεις.

Δικαιολογημένα οι κάτοικοι έβγαλαν εκνευρισμό κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου στους Ανάργυρους, αφού το ψέμα και σήμερα, όπως και τα προηγούμενα 20 χρόνια, πάει σύννεφο. Ήταν φυσικό να θυμούνται τον κ.Σταθάκη, ο οποίος πριν τρεις μήνες τους έλεγε ότι σε μία εβδομάδα θα έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την ψήφιση της τροπολογίας για την μετεγκατάσταση του χωριού. Τότε ρωτούσαμε τον κ. Σταθάκη, που υποστήριζε ότι θα ξεκινήσουν όλα άμεσα, πόσο ήταν αυτό το άμεσα; Μία εβδομάδα, δύο εβδομάδες, ένας μήνας, έξι μήνες; Πάντως μέχρι σήμερα έχουν περάσει ήδη τρεις και δεν έχει γίνει τίποτα.

Διάβασε περισσότερα

Θαλάσσια μόλυνση - πετρελαιοκηλίδα

Η κακιά ώρα και η… «Αγία Ζώνη» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Θα είχαμε τεράστιο όφελος αν πορευόμασταν με την πίστη ότι η πρόληψη είναι το ισχυρότερο φάρμακο για όλα τα παθήματα και τις αρρώστιες. Και αν τα παθήματα μας γίνονταν μαθήματα, τα πράγματα θα ήταν ακόμα καλύτερα. Αν, ο καθένας στην πορεία του, έβαζε λίγο φρένο στην ακατανίκητη όρεξή του για κέρδος και εύκολο πλουτισμό και δεν τάιζε την απληστία του με κουτοπονηριές και «δε βαριέσαι», πολλά από αυτά που τα αποκαλούμε «μοιραία κακά», όπως οι πυρκαγιές που κατακαίνε κάθε καλοκαίρι δασικές εκτάσεις, οι πλημμύρες που καταστρέφουν περιουσίες, τα ναυάγια που δημιουργούν οικολογικές καταστροφές κ.ο.κ., δεν θα συνέβαιναν ποτέ.

Αν, τέλος, όταν συμβαίνουν όλα αυτά τα «μοιραία κακά», ο καθένας αναλάμβανε αμέσως και στο ακέραιο την ευθύνη του και δεν έσπευδε να δημιουργήσει άλλοθι, πραγματικά ή γεννήματα της φαντασίας του, κι αν το ενδιαφέρον των πολιτικών μας στρεφόταν στη καταστροφή που υφίσταται αυτός ο έρμος ο τόπος και όχι στο πώς θα επωφεληθούν από τα «μοιραία κακά» για να κερδίσουν έναν-δυο πόντους σε αυτόν τον ατέλειωτο πόλεμό τους, με όπλο τους τις καταγγελίες που εκτοξεύουν ο ένας στον άλλον, τότε η σχέση μας με τη συνείδησή μας, με τον καθρέφτη μας έστω, θα ήταν πιο τίμια.

Διάβασε περισσότερα

Συνέντευξη με τον Στέφανο Παπαναστασίου (πρώην Δήμαρχο Φλώρινας)

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΩ στις 15 Ιουλίου 2009.

Τον χαρακτήρισαν «χωριάτη» και αγύριστο κεφάλι, του καταλόγισαν «συντηρητισμό» και εγωισμό. Η στάση του πάνω σε ουσιαστικά θέματα, όπως είναι το θέμα του πανεπιστημίου δημιούργησαν κοινωνικές αναταραχές. Παρόλα αυτά, ο Δήμαρχος Φλώρινας κ. Στέφανος Παπαναστασίου, έχοντας πάρει το OK από τους Φλωρινιώτες, διανύει τη 2η 4ετία του. Ήρεμος και ειλικρινής, σε μια συνέντευξη – εξομολόγηση μιλάει για όλους και για όλα και αντικρούει θέτοντας τη δική του επιχειρηματολογία, σε όσα του καταλόγιζαν κατά καιρούς.

Στέφανος Παπαναστασίου - πρώην Δήμαρχος Φλώρινας

Κ. Δήμαρχε το σύνθημα του προεκλογικού σας αγώνα ήταν: «Συνεχίζουμε μαζί για μια νέα δημιουργική τετραετία». Λένε ότι η πρώτη σας τετραετία κάθε άλλο παρά δημιουργική ήταν. Τι απαντάτε;

Διάβασε περισσότερα

Εργάτες σε ορυχείο χρυσού - Σκουριές Χαλκιδικής

«Σκουριές και Ναούρου» – ΗΧΩλόγιο

… η καναδική Eldorado Gold που δραστηριοποιείται εδώ και αρκετόν καιρό στην περιοχή της Χαλκιδικής με τεράστιες για το περιβάλλον συνέπειες αποφάσισε να αναστείλει τις εργασίες της επ’ αόριστον…

Μια φορά και έναν καιρό, αγαπημένοι μου, υπήρχε ένας τόπος άγνωστος στον πολύ κόσμο, ένας τόπος που τα είχε όλα. Ήταν σαν να λέμε ένας παράδεισος επίγειος. Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα. Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Άφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα. Τα σπίτια ήταν καλύβες αχυρένιες, φτιαγμένες με τέτοια δεξιοτεχνία που άντεχαν σε όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ζεστές τον χειμώνα, δροσερές το καλοκαίρι. Δεν υπήρχαν αρρώστιες και οι άνθρωποι πέθαιναν από βαθιά γεράματα!

Εκεί, γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο… ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, που θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με το σημερινό Ντουμπάι. Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν όντως όπως είπα και παραπάνω, ένας πραγματικός παράδεισος, ώσπου ήρθε η κακιά μάγισσα… η ανάπτυξη.

Διάβασε περισσότερα

Εμάνουελ Μακρόν - Πρόεδρος Γαλλίας - Επίσκεψη στην Ελλάδα

Με αφορμή την επίσκεψη Μακρόν – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Στις επισκέψεις αρχηγών κρατών εκείνο που περισσεύει είναι οι ωραίοι λόγοι. Ακόμα δεν έχει σβήσει ο απόηχος από την ομιλία του τέως προέδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, κατά την επίσκεψή του στη χώρα μας. Μπορεί να υπερέβαλλε αλλά μας κολάκευσε και μας άρεσε. Κατά τα άλλα, από πράξεις τίποτα, μηδέν, nothing, για να θυμηθούμε λίγο και τα αγγλικά μας.

Και ο σημερινός πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, στην επίσκεψή του στην Αθήνα δεν τσιγκουνεύτηκε τα ωραία λόγια. Το αντίθετο μάλιστα. Μπορεί και αυτός να υπερέβαλε. Αλλά και πάλι μας άρεσε. Ανέκαθεν η Γαλλία και οι ηγέτες της ήταν περισσότερο οικείοι σε εμάς. Μπορεί να μας φαίνονταν και έτσι. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η ρήση: «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία». Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ένας νέος στην ηλικία πρόεδρος που εκπέμπει μια συμπάθεια και δεν φάνηκε, τουλάχιστον εδώ στη χώρα μας, ο χαρακτηρισμός «ξενέρωτος τεχνοκράτης», που του προσάπτουν στη Γαλλία.

Διάβασε περισσότερα

Η γλώσσα της κρίσης - Ηχωλόγιο

«Μαλλιά κουβάρια ή η γλώσσα της κρίσης…»

Από τις απαρχές της κρίσης, αγαπημένοι μου, πρέπει να έχουμε μάθει καμιά εκατοστή καινούργιες λέξεις και εκφράσεις, ενδεχομένως και περισσότερες. Μάλιστα, κάθε φορά που ακούς στην τηλεόραση κάποιον καινούριο όρο, αυτοί που τον εκφέρουν σε κοιτάζουν αφ’ υψηλού και συνεχίζουν τη συζήτηση σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν να μη χρειάζεται να δώσουν καμία περαιτέρω διευκρίνιση. Το πιο πιθανόν είναι ότι και οι ίδιοι ενδέχεται να τον άκουσαν για πρώτη φορά στη συνάντηση πριν από το δελτίο ειδήσεων και τον εκστομίζουν ακριβώς για να σε αποδιοργανώσουν!

Η αρχή, αγαπημένοι μου, έγινε με τα spreads! Έβγαινε ο τηλεσχολιαστής στο παράθυρο κάθε βράδυ και μίλαγε γι’ αυτά με τόση φυσικότητα, λες και γνώριζε το θεωρητικό τους υπόβαθρο από πιτσιρικάς! Αναρωτιόσουν: «Βρε μπας και ήμουν άρρωστη την ημέρα που κάναμε τα ρημάδια τα spreads στο σχολείο και γι’αυτό τα αγνοώ;» Έβγαινες γα καφέ με τις κολλητές και ντρεπόσουνα να ρωτήσεις «τι είναι αυτά τα spreads, ρε κορίτσια;», μη σε περάσουνε για αγράμματη. Άκουγες για CDS, για μονάδες βάσης, για δεκαετή ομόλογα και κανείς δεν καταδέχτηκε να σου εξηγήσει τι σημαίνουν όλα αυτά. Έριχνες πέντε φάσκελα στο εαυτό σου και θεωρούσες ότι φταις εσύ που είσαι η άσχετη της υπόθεσης και που δεν έφτασες στον κοινό τόπο όλων των υπολοίπων.

Διάβασε περισσότερα

Συνέντευξη με τον Νικόλαο Ζωγράφο (Αγιογράφο)

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας στις 9 Μαϊου 2010.

Κουβαλώντας στους ώμους του οικογενειακή παράδοση 160 ετών Αγιογραφικής Τέχνης, ο Νικόλαος Ζωγράφος, άξιος συνεχιστής της και ένας από τους τελευταίους πλέον Αγιογράφους του Βιτσίου, μιλάει στη στήλη με σεβασμό για το έργο των προγόνων του και με αγάπη και σεμνότητα για το δικό του έργο, που αποτελεί σημαντική προσφορά στο χώρο της Αγιογραφίας.

Συνέντευξη - Νικόλαος Ζωγράφος - αγιογράφος

Κ. Νίκο, έχω μια εικόνα δική σας κρατημένη από τα παιδικά μου χρόνια. Σας θυμάμαι με μια μπατανόβουρτσα και έναν τενεκέ στο χέρι… Θυμάμαι έντονα τα ρούχα σας. Φορούσατε ένα παντελόνι που είχε επάνω του όλα τα χρώματα του κόσμου!!

Τι να έκανα; Ήταν τα ρούχα της δουλειάς μου. Μπογιατζής ήμουνα τότε και έτρεχα με τον τενεκέ και την μπατανόβουρτσα για το μεροκάματο. Δύσκολα τα χρόνια! Είχαμε οικογένεια, έπρεπε να βγει το μεροκάματο. Αλλά αυτό ήταν το δεύτερο επάγγελμά μου. Το πρώτο ήταν τσαγκάρης.

Δε θυμάμαι να έχω ακούσει κάτι τέτοιο…

Πού να το θυμάσαι…! Αυτό έγινε όταν ήμουν δεκαπέντε χρόνων. Μόλις έφυγαν οι Γερμανοί κατέβηκα στη Φλώρινα για να μάθω την τέχνη. Δούλεψα τέσσερα – πέντε χρόνια σαν τσαγκάρης. Μετά έπεσε η δουλειά. Άρχισαν να ανοίγουν τα μαγαζιά με τα έτοιμα παπούτσια. Ύστερα πήγα φαντάρος. Μόλις απολύθηκα από
το στρατό, ασχολήθηκα με αυτό που με τραβούσε πιο πολύ. Τα χρώματα! Έγινα μπογιατζής.

Συνήθως τα επίθετα των ανθρώπων δηλώνουν κάποια ιδιότητα. Το δικό σας είναι Ζωγράφος. Αυτό σημαίνει πως κάποιος μακρινός σας πρόγονος, είχε ασχοληθεί με τη ζωγραφική;

Διάβασε περισσότερα

Παραπολιτικά (8/9/2017)

Για μένα είναι η είδηση της εβδομάδας το γεγονός ότι πλέον ήρθε το τέλος ενός από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς και αθλητικούςσυλλόγους της Π.Ε. Φλώρινας. Διάβασα με έκπληξη ότι, μετά και την τελευταία άκαρπη γενική συνέλευση, κλείνει ο ιστορικός σύλλογος Αμύντας Αμυνταίου. Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι λόγοι της αδιαφορίας των κατοίκων του Αμυνταίου απέναντι σε έναν σύλλογο που έχει αφήσει τη δική του ιστορία. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να αποτρέψει το δυσάρεστο αυτό γεγονός κάποιος φορέας της πόλης. Πάντως, σε οποιαδήποτε περίπτωση, εάν χαθεί από τα αθλητικά και πολιτιστικά δρώμενα του Δήμου Αμυνταίου η λέξη “Αμύντας”, τότε μπορούμε να μιλάμε για ένα μεγάλο πλήγμα για την περιοχή. Και επειδή γνωρίζω καλά τα τεκταινόμενα και τους ανθρώπους του Δήμου Αμυνταίου, θέλω να πιστεύω πως, έστω και την τελευταία στιγμή, θα βρεθούν τα κατάλληλα άτομα που θα σώσουν την παρτίδα, ώστε να παραμείνουν ενεργά τα αθλητικά τμήματα και ειδικότερα η ομάδα χάντμπολ γυναικών στην Α1 κατηγορία. Κρίμα αν χαθεί αυτή η ευκαιρία…

Είχα γράψει και την προηγούμενη εβδομάδα ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας, που πρόσφατα επισκέφτηκε την Πρέσπα, έμεινε με τις καλύτερες εντυπώσεις και άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στη νεολαία της περιοχής. Επειδή συνηθίζω να λέω ότι στη βράση κολλάει το σίδερο, όσο περνάει ο καιρός και δεν υλοποιούνται αυτά που συζητήθηκαν, τόσο απομακρύνεται η πιθανότητα υλοποίησής τους. Γιατί εγώ αυτό που λέω σε όλους τους υπουργούς που επισκέπτονται την περιοχή είναι ότι μας υπόσχονται τα πάντα, αλλά όταν επιστρέφουν στην Αθήνα, δεν θυμούνται τίποτα…

Διάβασε περισσότερα

Η λύση κρύβεται σε εννέα λέξεις… – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Ο Λεωνίδας Κύρκος πέθανε πριν από έξι χρόνια στα τέλη του Αυγούστου. Θα μου πείτε: «Πού τον θυμήθηκες τώρα τον Λεωνίδα Κύρκο;». Η αλήθεια είναι πως η επέτειος του θανάτου του δεν θα είχε κάτι ιδιαίτερο να προσφέρει, αν δεν είχε προηγηθεί η θύελλα περί ναζισμού και κομμουνισμού, που προέκυψε μεσούντος του καλοκαιριού με αφορμή το συνέδριο της Εσθονίας και την άρνηση του υπουργού Δικαιοσύνης της Ελλάδας να παραστεί σε αυτό.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, προαισθανόμενος προφανώς το τέλος του, είχε γράψει λίγα λόγια, για να διαβαστούν στην κηδεία του. Τα διάβασε ο γιος του Μίλτος…:
:
«Φεύγω. Ζήσαμε -η γενιά μου- μια συναρπαστική περιπέτεια, γνώρισα από κοντά τη φτώχεια, τους κατατρεγμούς, τη φρίκη. Αλλά σε διαλείμματα και τη χαρά. Και έβαλα το λιθαράκι μου στον αγώνα για το φως, το δίκαιο και την ανθρωπιά. Ένιωσα συντετριμμένος όταν έσβησε το κόκκινο αστέρι στην κορυφή του Κρεμλίνου βουτηγμένο στη βία, στο ψέμα και στην ντροπή. Άλλα πίστεψαν οι άνθρωποι, άλλα λάλησαν οι προφήτες. Όπως άλλος ήταν ο σοσιαλισμός για τον οποίο αγωνιστήκαμε και γι’ αυτόν τον σοσιαλισμό, με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον κάθε άνθρωπο, να συνεχίσετε τον αγώνα, γιατί δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος. Φεύγω, σας χαιρετώ όλους, και εσάς που πορευτήκαμε μαζί και εσάς τους άλλους της κάθε φορά αντίπερα όχθης, και έχω μόνο ένα να σας πω: σύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία, δεν οδηγούν πουθενά, γεια σας».

Διάβασε περισσότερα

Κοπέλα που κρύβει το πρόσωπο της

«Η τρομοκρατία… ο Μιθριδάτης… και η μυωπία» – ΗΧΩλόγιο

1η Σεπτέμβρη του 2001, Νέα Υόρκη! Είναι το πρωί που άλλαξαν όλα, αγαπημένοι μου. Και μετά από αυτή τη τραγωδία, ακολούθησαν άλλες: Μαδρίτη, Λονδίνο, Παρίσι, Βρυξέλλες, ξανά Παρίσι, Νίκαια, Βερολίνο, Μάντσεστερ, Κωνσταντινούπολη, ξανά Λονδίνο, και τώρα Βαρκελώνη, και αναφέρω μόνο τους πιο σημαντικούς σταθμούς σε αυτό το ταξίδι με το χωρίς φρένα τρενάκι του τρόμου.

Μία αλυσίδα ατέρμονη από «τυφλά» μακελειά, με εντελώς διαφορετικά μέσα (από αεροπλάνα και Καλάσνικοφ μέχρι κλεμμένα φορτηγά, νοικιασμένα αμάξια και κουζινομάχαιρα του ενός ευρώ), αλλά πάντα με ισλαμιστές δράστες-καμικάζι να επιτίθενται σε «μαλακούς», δηλαδή ελλιπώς φρουρούμενους στόχους, και με το ίδιο αποτέλεσμα: χιλιάδες αθώα θύματα -τρεις χιλιάδες μόνο στην Αμερική, πάνω από 600 τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη- σε βάθος 16 χρόνων.

Διάβασε περισσότερα

Θεόδωρος Τσάπανος - καθηγητής σεισμολογίας

Συνέντευξη με τον Θεόδωρο Τσάπανο (καθηγητή σεισμολογίας)

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας στις 8 Ιουλίου 2009

O σεισμολόγος κ. Θεόδωρος Τσάπανος είναι Φλωρινιώτης, από εκείνους που αγαπούν πραγματικά τον τόπο τους, και επισκέπτεται τη Φλώρινα πάρα πολύ συχνά. Το μεγάλο του παράπονο είναι ότι, αν και έχει θέσει τον εαυτό του στη διάθεση των φορέων, δεν τον έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ. Όταν του τηλεφώνησα για να ορίσουμε τόπο συνάντησης για τη συνέντευξη, μου είπε: «Έλα στο σπίτι μου, θα το βρεις εύκολα. Είναι η μοναδική μονοκατοικία που έχει απομείνει στο συγκεκριμένο δρόμο». Στο μπαλκόνι του, κάτω από την κληματαριά, στη δροσιά του Κυριακάτικου πρωινού, μιλήσαμε για καυτά θέματα, όπως οι σεισμοί και οι συνέπειές τους.

Κ. Τσάπανε, είστε καθηγητής σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ποιο είναι ακριβώς το αντικείμενο ενός καθηγητή σεισμολογίας;

Ένας καθηγητής σεισμολογίας έχει δύο ρόλους: την εκπαίδευση, διδασκαλία, και την έρευνα. Διδάσκει τους γεωλόγους, τους φυσικούς και τους μαθηματικούς, τους γεωλόγους σε μεγαλύτερο βαθμό, για το τι είναι ένας σεισμός, πώς παράγεται πως διαδίδεται, τη σεισμικότητα μιας περιοχής, τη σύνδεση ρηγμάτων και σεισμών σε μια περιοχή, ποια από αυτά τα ρήγματα θεωρούνται ενεργά, με την έννοια ότι στο παρελθόν έχουνε δώσει σεισμούς. Μελετάει και διδάσκει τους μηχανισμούς γένεσης διαφόρων σεισμών. Πώς δηλαδή με διάφορες τεχνικές θα βγάλουμε τη διεύθυνση του ρήγματος, το πόσο έχει μετακινηθεί ένα ρήγμα, ποια πλευρά του ρήγματος έπεσε, ποια όχι. Σήμερα, μέσα από τις καινούριες τεχνικές του μηχανισμού γενέσεως των σεισμών, μπορούμε να είμαστε σχεδόν σίγουροι για όλα όσα παραπάνω ανέφερα. Επίσης, οι φοιτητές διδάσκονται τις καινούριες θεωρίες, όπως π.χ. τη θεωρία της «μετάδοσης των τάσεων».

Διάβασε περισσότερα

Παραπολιτικά (02/09/2017)

Όπως είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια, η πιο πλούσια εβδομάδα στα πολιτιστικά, τα πολιτικά και τα παραπολιτικά, είναι η εβδομάδα των εκδηλώσεων των «Πρεσπείων». Θα μπορούσε κανείς για μέρες ολόκληρες να σχολιάζει τα όσα συνέβησαν πριν και μετά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στις φετινές εκδηλώσεις. Καταρχάς είναι αξιοπερίεργο πώς ένας Πρωθυπουργός έρχεται στην περιοχή και δεν το γνωρίζουν τα τοπικά στελέχη. Και όπως μου είπε ένας καλός φίλος: “Καλά δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν;”

Πριν αναφερθώ στην επίσκεψη του Πρωθυπουργού, θα σταθώ στα όσα βίωσα στο Αμύνταιο κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων, που αποφάσισε και διοργάνωσε το διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού των Πρεσπείων. Θέλω να πιστεύω ότι δεν πρέπει να έμειναν ικανοποιημένοι, ούτε από τη βραδιά την αφιερωμένη στον Μίμη Δομάζο, ούτε από αυτήν που έγινε από κοινού με τον Δήμο Αμυνταίου και τον αδελφοποιημένο Δήμο Καραβά Κύπρου. Ο κόσμος, όπως δήλωσε και ο καλλιτεχνικός διευθυντής των “Πρεσπείων” κ. Γιώργος Λιάνης, δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα και στη σημασία αυτών των εκδηλώσεων. Εγώ θα συμφωνήσω με την άποψη του διοικητικού συμβουλίου, όπως διατυπώθηκε στη συνέντευξη τύπου πριν από κάμποσες μέρες, ότι οι εκδηλώσεις πρέπει να συμμαζευτούν και να
έχουν ως επίκεντρο την Πρέσπα.

Διάβασε περισσότερα

Περί τρομοκρατίας και άλλων τινών

Καθώς οι μέρες περνούν, όλο και έρχονται στο φως καινούρια στοιχεία και λεπτομέρειες για τον βίο και την πολιτεία των τζιχαντιστών που αιματοκύλησαν τη Βαρκελώνη. Όμως συμβαίνει το εξής περίεργο: Αν το καλοεξετάσει κανείς, θα ανακαλύψει πολλές ομοιότητες με την πρακτική άλλων τρομοκρατικών κλιμακίων που έδρασαν σε ευρωπαϊκές πόλεις. Θα διαπιστώσει επίσης τις ίδιες πάνω κάτω αβλεψίες και αστοχίες των διωκτικών αρχών. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες ήξεραν και πρόσωπα και πράγματα. Κατά έναν περίεργο τρόπο, όμως, είτε αγνόησαν τις προειδοποιήσεις, είτε υποτίμησαν τις πληροφορίες!

Η εθνική αστυνομία της Ισπανίας, για να ασχοληθούμε με τα πιο πρόσφατα, είχε ανακρίνει ήδη από το 2006 τον φερόμενο ως ιθύνοντα νου, τον ιμάμη Αμπντλεμπακί Ες Σάτι -ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, είναι πλέον νεκρός- γιατί υπήρχαν πληροφορίες ότι ο εν λόγω ιμάμης πιθανόν να είχε διασυνδέσεις με δίκτυα τζιχαντιστών. Να
σημειωθεί επίσης ότι ο Αμπντλεμπακί Ες Σάτι είχε καταδικαστεί σε τετραετή κάθειρξη για λαθρεμπόριο κάνναβης και εκεί στη φυλακή ριζοσπαστικοποιήθηκε.

Διάβασε περισσότερα

Παραπολιτικά (26/8/2017)

Διανύουμε την εβδομάδα των πολιτιστικών εκδηλώσεων «Πρέσπες 2017». Στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας βρίσκεται το ενδεχόμενο να παρευρεθεί στις εκδηλώσεις του Αγίου Αχιλλείου ο Πρωθυπουργός της χώρας. Ενώ ο καλλιτεχνικός διευθυντής των εκδηλώσεων κ. Λιάνης δήλωσε ότι ο κ. Τσίπρας θα είναι παρών στις εκδηλώσεις, τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν άγνοια και μάλιστα υποστηρίζουν ότι είναι αντίθετοι σε τέτοιου είδους φιέστες. Φίλε Γιάννη, φαίνεται ότι είσαι τυχερός και, όπως όλα δείχνουν, μάλλον θα γλυτώσεις τα χίλια πρόβατα και τα πεντακόσια γίδια που θα έπρεπε να σφάξεις σε περίπτωση που ο κ. Τσίπρας περνούσε τη γέφυρα του Αγίου Αχιλλείου.

Η κόντρα για την έλευση του Πρωθυπουργού δεν αφορά μόνο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά σκληρή αντιπαράθεση ξέσπασε και μεταξύ των διοργανωτών και του βουλευτή της Ν.Δ. κ. Γιάννη Αντωνιάδη, ο οποίος, σε συνέντευξη τύπου, χαρακτήρισε τον Πρωθυπουργό ως ανεπιθύμητο στη Φλώρινα. Η τελευταίες εξελίξεις μου θυμίζουν τις παλιές εκείνες εποχές, όταν η Ν.Δ. ήταν απέναντι στις εκδηλώσεις των Πρεσπείων. Προς όφελος πάντως του τόπου μας, καλό θα είναι οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που αναδεικνύουν την περιοχή να μην αποτελούν πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Διάβασε περισσότερα

Συνέντευξη με μητέρες παιδιών με αναπηρία

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΏ Φλώρινας στις 10 Ιουνίου 2009.

Στη χώρα μας οι άνθρωποι μετριούνται με δύο μέτρα και ζυγίζονται με δύο σταθμά. Την ίδια στιγμή που προνομιούχοι γονείς στήνουν off shore εταιρίες στο εξωτερικό για να αποφύγουν τη φορολογία και να εξασφαλίσουν τα παιδιά τους, κάποιοι άλλοι γονείς με νύχια και με δόντια αγωνίζονται για να πετύχουν τα αυτονόητα. Σήμερα φιλοξενούμε μητέρες παιδιών με Αναπηρία.

Τί ένιωσες όταν σου ανακοίνωσαν ότι το παιδί σου δεν είναι σαν όλα τα άλλα παιδιά; Υπήρχε κάποιος φορέας στον οποίο μπορούσες να στραφείς για να σε βοηθήσει να αποδεχτείς το γεγονός, να σε στηρίξει ψυχολογικά;

Αγνή Σιδηροπούλου: Το σοκ ήταν πολύ μεγάλο! Εγώ, και αυτό είναι τραγική ειρωνεία, έχω την ειδικότητα της επισκέπτριας υγείας και η πτυχιακή μου είχε σαν θέμα το αυτιστικό παιδί. Οι εργασίες μου των εξαμήνων, είχαν σαν θέμα το σπαστικό παιδί και τα παιδιά με ψυχικές διαταραχές. Ήξερα τι σημαίνει παιδί με αναπηρία. Όταν όμως η αναπηρία χτύπησε τη δική μου πόρτα, τότε ήταν που έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Είχα όμως την τύχη να γεννηθεί το παιδί μου στη Γερμανία. Το επίπεδο του συστήματος υγείας εκεί, δεν έχει καμία σχέση με το δικό μας. Η προσέγγιση, η κοινωνική πρόνοια, η στήριξη των οικογενειών και ειδικά της μάνας, που αρνείται να δεχτεί το γεγονός ότι το παιδί της δεν είναι όπως τα άλλα παιδιά, γίνεται από έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό. Παρ’όλα αυτά, πέρασαν πέντε μέρες για να δεχτώ να δω το παιδί μου. Παρακολούθησα προγράμματα ψυχοθεραπείας με ένα ολόκληρο τιμ γιατρών να με στηρίζει. Οχτώ μήνες έμεινε το παιδί μου στην εντατική και εγώ γυμνή, το κρατούσα πάνω στο σώμα μου, συνδεδεμένη με όλα τα μόνιτορ για να με νιώθει, για να καταλαβαίνει, να νιώθει αυτό που ένιωθε όταν ήταν στο ενδομήτριο, να νιώθει τους χτύπους της καρδιάς μου, όλες μου τις λειτουργίες και όλα μου τα συναισθήματα και να μην αισθάνεται αποκομμένο. Εκεί κατάλαβα ότι το αγαπώ πιο πολύ και από τη ζωή μου, και είμαι σίγουρη ότι με ένιωθε, με καταλάβαινε και αυτό. Όταν το αγκάλιαζα ηρεμούσαν όλες οι ενδείξεις στα μόνιτορ. Εδώ, από ότι μου περιγράφουν μητέρες που είχαν παρόμοιες εμπειρίες με τη δική μου, δεν σε αφήνουν ούτε να το αγγίξεις το παιδί.

Διάβασε περισσότερα

Μια τιράντα πέφτει… – ΗΧΩλόγιο

Aύγουστος! Εκεί, στη ραστώνη και την ανοχή του ελληνικού καλοκαιριού, την ώρα της παραθαλάσσιας συρροής και της ετερόκλητης συνάθροισης, εκεί, στην αύρα του δροσιστηρίου, στο απάγγειο της σκιάς, μια τιράντα πέφτει… Τυχαία και με αθωότητα, λες στην αρχή… Ποιος να δώσει σημασία σε μια τιράντα που πέφτει; Γύρω τριγύρω σώματα με προκάτ πρόκληση, μέλη εντατικά εκτεθειμένα και υγρά από νερό κι αλάτι, στο λιοπύρι ή στην ομπρέλα.

Μια τιράντα πέφτει... Ηχωλόγιο

Κι όμως μια τιράντα πέφτει… Τιράντα από μαγιό, τιράντα από μακό πρόχειρο της πλαζ, τιράντα από αραχνένιο λευκό φόρεμα, που ελάχιστα καλύπτει – μια τιράντα πέφτει… Μπορεί από πλυσίματα πολλά, μπορεί από μέτρια ποιότητα ή από κακό σιδέρωμα, να ξεχείλωσε και να χαλάρωσε. Η τιράντα πέφτει κι αποκαλύπτει τον μαγικό, γυμνό ώμο. Όλα τα υπόλοιπα – υφάσματα, λάστιχα, στηθόδεσμοι και καλύπτρες – είναι στη θέση τους, φύλακες και φρουροί, απαγορευτικοί και ολόσφιχτοι. Μόνο η τιράντα δεν πειθαρχεί και πέφτει στο πλάι, στο πάνω μέρος του χεριού της…

Για λίγα δευτερόλεπτα σκέφτεσαι πως, αν ο Όμηρος διάλεγε για ήρωα του μια γυναίκα, θα μιλούσαμε για (αχίλ)λειο ώμο. Λίγα δευτερόλεπτα για έναν ώμο εξαίσιο, δύναμη αλλά κι ευάλωτο σημείο, που ο ανδρικός πληθυσμός ένα γύρω πάνω του θα‘θελε να γείρει. Και μετά η επαναφορά στην τάξη: θες ανακλαστικά, θες επί τούτου, με μια απλή κίνηση του χεριού της η τιράντα επανέρχεται στο ύψος της, στη θέση της, στην αποστολή της.

Η τιράντα σε λίγο ξαναπέφτει… Επιμένει στην πτώση της ξανά και ξανά και ίσως κάτι θέλει να μας πει. Λες – σκέφτεσαι – να‘ναι προσχεδιασμένη η χαλαρότητα, σκηνοθετημένη η αποκάλυψη, επιτηδευμένη η τάχα εσπευσμένη ανατοποθέτηση; Όσο κι αν οι επαναφορές πυκνώνουν και γίνονται κάθε φορά συχνές και μηχανικές, η τιράντα – μόνο η μια, όχι η δίδυμή της, ένα μυστήριο πράγμα – επαναλαμβάνει τη γοητεία της πτώσης της. Ο ανδρικός πληθυσμός ακροβολισμένος στραβολαιμιάζει μπροστά στο θαύμα ενός νωχελικά κινούμενου ώμου. Προσκυνάει τον θρίαμβο εντέλει του ημιντυμένου πάνω στο γυμνό, που τριγύρω μοδάτα βολοδέρνει στην ακτή.

Όταν μια τιράντα πέφτει και ξαναπέφτει, μια ησυχία πέφτει, ακόμη και σε μπιτσόμπαρο. Μόνο και μόνο για να ακουστεί το εκκωφαντικό της πτώσης της, η θορυβώδης τήξη των ασκημένων βλεμμάτων, που θα πέσουν και θα λιώσουν πάνω της. Η ζέστη του μεσημεριού θεριεύει, τα παγάκια λιώνουν, τα ποτά παύουν να είναι ηδύποτα, ο καύσωνας πυρώνει…

Και παρακαλάς να κρατήσει λίγο ακόμη η ιεροτελεστία της πτώσης, να μην πάει να βουτήξει τώρα αμέσως η τιραντούχος, κι ας βράζει ο τόπος. Να μην καλύψει η θάλασσα τον ώμο και την τιράντα. Να μη γίνουν ένα ακόμη σώμα ανάμεσα σε τόσα άλλα επιπλέοντα της θερινής ραστώνης κι ανοχής. (7 Αυγούστου 2017)

Με αγάπη εύα

Save