Ταγίπ Ερντογάν - Τουρκία

Ίδιος ηγέτης, νέα εποχή… – υπερΗΧΩγράφημα

Εάν υπήρχε ένας παγκόσμιος διαγωνισμός για τη νίκη σε εκλογές, ο Ερντογάν θα θεωρούσε τον εαυτό του ως τον αδιαμφισβήτητο -και αήττητο- πρωταθλητή βαρέων βαρών. Θα μπορούσε να πει κανείς, κατ’ αντιστοιχία της διάσημης ατάκας του Λίνεκερ για τους Γερμανούς και το ποδόσφαιρο, πως οι εκλογές στην Τουρκία είναι μια… απλή διαδικασία, στην οποία κάποιοι πολιτικοί «κυνηγούν» τη ψήφο του κόσμου και στο τέλος κερδίζει πάντα…ο Ερντογάν!

Ήταν, ομολογουμένως, μια μεγάλη νίκη για τον Ερντογάν, η οποία όμως ήρθε σε μια άκρως πολωμένη χώρα. Οι ψηφοφόροι του AKP γιορτάζουν, ενώ το άλλο μισό του έθνους είναι βαθιά απογοητευμένο, γιατί γνωρίζει ότι αυτό είναι το τέλος της δημοκρατίας όπως τη γνώριζαν μέχρι τώρα.

Μπορεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να βρίσκεται ήδη 15 χρόνια στην εξουσία, όμως μετά και την πρόσφατη νίκη του και την ορκωμοσία του, που συνοδεύτηκε από την απόλυση 18.000 δημοσίων υπαλλήλων, τίποτα δεν θα είναι πλέον το ίδιο στη γειτονική χώρα. Το νέο σύστημα δίνει υπερεξουσίες στον πρόεδρο και του επιτρέπει να διορίζει άμεσα τους υπουργούς του υπουργικού συμβουλίου, του δίνει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα και να διορίζει μέλη του δικαστικού σώματος.

Ο 64χρονος Ερντογάν, στην πολιτική του σταδιοδρομία, ξεπέρασε μια φυλάκιση (ως δήμαρχος), μαζικές διαμαρτυρίες, ακόμη και μια προσπάθεια πραξικοπήματος, για να αναδειχτεί ως ο ισχυρός ηγέτης της Τουρκίας, πρώτα ως πρωθυπουργός και στη συνέχεια ως πρόεδρος από το 2014. Για τους οπαδούς του, ο Ερντογάν δίνει φωνή στη συντηρητική μουσουλμανική πλειοψηφία της Τουρκίας, έχει φέρει νέα επίπεδα οικονομικής ευημερίας και προκαλεί τον σεβασμό της χώρας στη διεθνή σκηνή.

Από την άλλη, οι αντίπαλοί του υποστηρίζουν ότι ο Ερντογάν μεταφέρει την Τουρκία σε μια επικίνδυνη πορεία προς τον αυταρχισμό που θυμίζει τους οθωμανικούς σουλτάνους, σε συνδυασμό με απερίσκεπτη διαχείριση της οικονομίας και μια αυτοκρατορική εξωτερική πολιτική.

Σε κάθε περίπτωση, ο Ερντογάν είναι εδώ για να μείνει, παίρνοντας τη νίκη στις προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές, που θεωρήθηκαν ως η μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του απέναντι σε μια αναζωπυρωμένη αντιπολίτευση.

Ο κόσμος παρακολουθεί εδώ και πολύ καιρό αυτό που συμβαίνει στη γειτονική μας χώρα. Και θα συνεχίσει να το κάνει, αφού η Τουρκία δεν είναι σύμμαχος που θα μπορούσε εύκολα να εγκαταλειφθεί. Εν τω μεταξύ, οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση, κυρίως με την Ευρώπη, συνεχίζουν να ακροβατούν πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί, πιθανώς περισσότερο για τους Ευρωπαίους ομολόγους του Ερντογάν παρά για τον ίδιο τον πρόεδρο, αφού έχει τώρα τη δικαιολογία που χρειάζεται για να ασκήσει νόμιμα την εκτεταμένη εξουσία του.

Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίσει να αναστείλει επίσημα την ενταξιακή διαδικασία με την Τουρκία, αυτό σημαίνει ότι θα αγνοήσει το άλλο μισό της χώρας που αγωνίζεται για τη δημοκρατία. Εάν δεν την αναστείλει, τότε το Ευρωπαϊκό μπλοκ θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να αντιμετωπίσει μια χώρα που παραβιάζει συνεχώς τις αξίες στις οποίες στηρίζεται η ΕΕ.

Προς το παρόν, οι παγκόσμιοι ηγέτες σιωπούν και η σιωπή αυτή υποδηλώνει ότι δεν έχουν καταλήξει ακόμα στους τρόπους με τους οποίους θα αντιμετωπίσουν την Τουρκία ή μάλλον τον παντοδύναμο και με τη βούλα πια πρόεδρό της.

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *