Ίμια

«Βράχια που του νερού / τα ξαναλέει ο αντίλαλος…» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

«Βράχια που του νερού / τα ξαναλέει ο αντίλαλος…» – “Δώδεκα νήσων Άγγελος” – Οδύσσεας Ελύτης

Τις νησίδες Ίμια τις μάθαμε οι περισσότεροι εκείνο το βράδυ της 30ης Γενάρη του 1996. Κάτι άλλο που μάθαμε εκείνες τις μέρες του 1996 είναι ότι με διαμεσολάβηση και παρέμβαση αμερικάνικη αποτράπηκε η σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας.

Εκείνο όμως που δεν μάθαμε με τρόπο ξεκάθαρο είναι τι κόστος κατέβαλε η ελληνική πλευρά για να αποφύγει τη σύγκρουση: Αποδέχτηκε ότι η ελληνική κυριαρχία πάνω στα Ίμια δεν είναι ξεκάθαρη από τις Συνθήκες. Μετά από ενάμιση χρόνο -συγκεκριμένα στις 8 Ιούνη του 1997- πληροφορηθήκαμε και κάτι ακόμη: Ότι η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε την τουρκική επιχειρηματολογία, σύμφωνα με την οποία, εκτός των Ιμίων, υπάρχουν και δεκάδες άλλες νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο με αδιευκρίνιστη κυριαρχίακαι ως εκ τούτου απαιτούνται διμερείς ελληνοτουρκικές συνομιλίες για να ξεκαθαριστεί το ζήτημα, δηλαδή το καθεστώς του Αιγαίου.

Αυτή η ελληνική παραδοχή σε διπλωματικό επίπεδο ουδέποτε «εκλαϊκεύτηκε». Με λίγα λόγια, κανείς δεν έμαθε τα ακριβή γεγονότα. Η τότε κυβέρνηση αλλά και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις επέλεξαν να κρυφτούν και να κρύψουν τις ευθύνες τους πίσω από θολές διπλωματικές διατυπώσεις και «απόρρητα» έγγραφα και συνεννοήσεις.

Ακόμα όμως και από τα δημόσια διπλωματικά έγγραφα, οι συνέπειες της κρίσης των Ιμίων ήταν σαφέστατες. Στις 8 Ιούλιου 1997, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη και με την επίβλεψη της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μαντλίν Ολμπράιτ, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κ. Σημίτης, και ο Πρόεδρος της Τουρκίας υπογράφουν συμφωνία με σκοπό «τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο και την απομάκρυνση του κινδύνου σύρραξης ανάμεσα στις δύο χώρες».

Η συμφωνία έμεινε στην ιστορία ως «Συμφωνία της Μαδρίτης». Στη συμφωνία αναφέρεται ότι: «Και οι δύο χώρες θα αναλάβουν προσπάθεια να προωθήσουν διμερείς σχέσεις, που θα βασίζονται σε:

  • Αμοιβαία δέσμευση για την ειρήνη, την ασφάλεια και τη συνεχή ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας.
  • Σεβασμό της κυριαρχίας της κάθε χώρας.
  • Σεβασμό των Αρχών του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών.
  • Σεβασμό στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους.
  • Δέσμευση αποφυγής μονομερών ενεργειών στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της επιθυμίας, ώστε να αποτραπούν συγκρούσεις οφειλόμενες σε παρεξήγηση.
  • Δέσμευση διευθέτησης των διαφορών τους με ειρηνικά μέσα, στη βάση αμοιβαίας συναίνεσης και χωρίς τη χρήση βίας ή την απειλή βίας.

Για να αντιληφθεί κάποιος τη σημασία των διατυπώσεων της Συμφωνίας της Μαδρίτης (και τις συνέπειες που αυτή συνεπάγεται) θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι: Η κρίση των Ιμίων πυροδοτήθηκε από Τουρκικά διαβήματα (Δεκέμβρης 1995 και Γενάρης 1996) σύμφωνα με τα οποία υπάρχουν δεκάδες ακόμη νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο με αδιευκρίνιστη από τις Διεθνείς Συνθήκες κυριαρχία.

Η ελληνική κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και ΥΠΕΞ Θ. Πάγκαλο), προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση και υπακούοντας στην αμερικανική… «διαμεσολάβηση», αποδέχτηκε ότι τα Ίμια είναι «γκρίζα περιοχή» και συμφώνησε να απομακρυνθούν και να μην επιστρέψουν ποτέ «δυνάμεις, σημαία, πλοία».

Έχοντας υπόψη του κανείς τα πιο πάνω, μπορεί να κατανοήσει τη σύγχυση που προέκυψε με το πρόσφατο περιστατικό της ύψωσης ελληνικής σημαίας στο σύμπλεγμα των νησίδων στους Φούρνους από κάποιους… θερμόαιμους.

Ωστόσο, και με αφορμή το παραπάνω γεγονός, υπάρχουν μερικά ερωτήματα που κανείς δεν τολμά να απαντήσει: – Αποτελούν οι εν λόγω νησίδες τμήμα της ελληνικής επικράτειας; – Έχουν δικαίωμα πρόσβασης Έλληνες πολίτες σε Δημόσια γη;

Η αδυναμία της κυβέρνησης να απαντήσει καταφατικά και στις δύο αυτές ερωτήσεις περιγράφει τα αποτελέσματα της συντριπτικής διπλωματικής ήττας που υπέστη η χώρα με την κρίση των Ιμίων τον Γενάρη του 1996. Συνέπεια αυτής της ήττας είναι ότι, εκτός από τα Ίμια, η Τουρκία χαρακτηρίζει ως «γκρίζες περιοχές» δεκάδες νησίδες και βραχονησίδες, απαγορεύοντας στην Ελλάδα κάθε είδους δραστηριότητα πάνω και γύρω από αυτές.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *