Κερκόπορτα

Γιατί ανοίγουμε κερκόπορτες; (της Θεοδώρας Κουγιουμτζόγλου)

Το θέμα το πήρα από την επικαιρότητα. Από τις δύσκολες θα τις αποκαλούσα μέρες που περνάμε ως κράτος. Με το συλλαλητήριο που έγινε στην Θεσ/νίκη και ορισμένα μέσα ήθελαν να το υποβαθμίσουν λέγοντας πως ο κόσμος ήταν λίγος, ενώ ήταν πάνω από 500.000. Ξεκινήσαμε από τη Φλώρινα 7 πούλμαν. Ούτε καρφίτσα δεν μπορούσες να ρίξεις και να πέσει κάτω.

Ο παλμός ήταν μεγάλος. Τα νιάτα μας πρωτοστατούσαν. Ήρθαν απ’όλη τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Στερεά Ελλάδα, την Πελλοπόνησο και την Κρήτη.

Τώρα αυτά που ζητούν οι Σκοπιανοί μέσω του κ.Νίμιτς είναι να δώσουμε το όνομα «Μακεδονία» χωρίς να κάνουν την αλλαγή του Συντάγματος, ούτε να αφαιρέσουν από τα σχολικά βιβλία όσα σημεία τους, γαλουχούν τις νέες γενιές με τον αλυτρωτισμό εναντίον της Ελλάδος.

Και η κυβέρνηση τα δέχεται. Εγκαταλείψαμε τα σύνορα τα πνευματικά που πάντοτε έδιναν φτερά και δύναμη στο Έθνος. Αλλά αυτό προϋποθέτει να αποκτήσει το κράτος μας κυβερνήτες. Οι πολιτικοί μας κοιτάζουν μόνο τη καρέκλα τους να μη τη χάσουν και όχι την Πατρίδα. Πάει ο Ελληνισμός της Κωσταντινούπολης και του Πόντου.

Προηγουμένως σιωπήσαμε για τον Ελληνισμό της Αλεξάνδρειας που δεν τον έδιωξαν οι Αιγύπτιοι του Νάσερ αλλά ουσιαστικά η εγκατάλειψη και η σιωπή η δική μας. Ναι, αλλά κοιτάξτε τώρα την Αλβανία, τη Βουλγαρία και τα Σκόπια που λες και δεν πέρασε από πάνω τους ούτε στιγμή το κτηνοδέστερο καθεστώς της Ιστορίας, που έχουν το θράσος να ζητάνε εδάφη, να διεκδικούν συνεχώς, να προβάλλουν αιτήματα ή δικαιώματα ενώ ζουν σε πρωτοφανή κοινωνική και πολιτική αθλιότητα.

Εμείς τι κάνουμε; Εμείς όμως οι Νικητές με τους συμμάχους σε όλους τους πολέμους, ακούσαμε ύμνους
και εγκώμια (εμείς συνήθως ικανοποιούμαστε με ταμεγάλα κούφια λόγια).

Τώρα νοιώθουμε να μας ζώνουν τα φίδια, όπως τότε τη Βασιλεύουσα οι Οθωμανοί και προηγουμένως οι Φράγκοι. Γιατί δεν έχουμε ποτέ πολιτική και προπαντός γιατί δεν έχουμε ποτέ προοπτική αλλά πάντοτε είμαστε κοντόφθαλμοι και αποφεύγουμε τις σκοτούρες.

Φταίμε όλοι μας για τη σημερινή κατάσταση και το κατάντημα μας. Γιατί το κράτος αυτό αν είχε ώριμους πολίτες θα είχε και ώριμους πολιτικούς. Ο λαός όταν τους αναδυκνείει καιτους βγάζει από την ανωνυμία, συνεχίζουν να συμπεριφέρονται ως ανώνυμοι και δεν γίνονται παράδειγμα για το λαό. Αντίθετα δυστυχώς γίνονται χειρότεροι. Γιατί επαγγελματικοποιούν το ύψιστο λειτούργημα που είναι η πολιτική.

Ο Ελληνισμός μαράζωσε. Οι επιστήμονες φεύγουν και διαπρέπουν όπου και αν πάνε. Προχωράς στο δρόμο και δεν βλέπεις να χαμογελούν οι άνθρωποι, όπως παλαιότερα οι γονείς μας. Αλωθήκαμε εσωτερικά, χάσαμε τις παραδόσεις μας, τις μουμιοποιήσαμε, τις κάναμε φολκλόρ, πέσαμε με τα μούτρα σε ένα άκρατο ευδαιμονισμό.

Θυμάμαι το 1980 που ήρθα στη Φλώρινα με μετάθεση στο 2ο Γυμνάσιο, ο μισθός του εκπαιδευτικού ήταν 12.000 δρχ. και ο αείμνηστος πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου το έκανε στους νεοδιόριστους 22.000 δρχ και έλεγαν «τι πολλά χρήματα είναι αυτά». Τα χρήματα αυτά ήταν δανεικά και τα ξεχρεώσαμε πριν από μια επταετία περίπου.

Κανείς δυστυχώς από τους πολιτικούς μας δεν ανέλαβε και δεν αναλαμβάνει την ευθύνη ν’αρχίσει τον αγώνα για την επιστροφή στην Ιθάκη. Γιατί θα έχει λέει πολιτικό κόστος. Ναι αλλά αν δεν σαπίσει ο σπόρος πως θα βλαστήσει; Ο λαός μας θέλει παιδαγωγία. Δέκα φορές παραπάνω φοβάμαι, ότι θέλουν παιδαγωγία οι πολιτικοί μας. Αυτοί οι πρώην ανώνυμοι που έγιναν επώνυμοι παραπλανώντας τον κόσμο.με τις ψεύτικες υποσχέσεις και μας κυβερνούν.

Η Ελλάδα μας είναι πολιορκημένη και όποιος δεν το βλέπει είναι τυφλός. Είναι θεόστραβος. Να μη βαυκαλιζόμαστε ότι θα λυθούν τα Εθνικά μας προβλήματα και τελειώνει η αγωνία μας με τη λύση του Μακεδονικού και του Κυπριακού.

Αυτά τα δυο προβλήματα μας δίδαξαν πάρα πολλά αλλά εμείς αποδειχτήκαμε κακοί, κάκιστοι μαθητές. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά σοβαρά. Αν συνεχίσουμε ανεύθυνα να εξαντλούμαστε σε ατέρμονες συζητήσεις, αμνήμονες και αγνώμονες προς τους προγόνους μας, που έχυσαν το αίμα τους, αν δεν ξαναανακαλύψουμε τον πατριωτισμό μας και δεν βιώσουμε τις παραδόσεις μας και δεν υπερασπιστούμε μέχρι θανάτου το κάστρο του Γένους μας και την Ορθοδοξία, θα καταστραφούμε.

Η Ορθόδοξη πίστη να ξαναγίνειτο πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της Εθνικής μας ταυτότητας, αν και το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί με τα βιβλία των Θρησκευτικών να διαβρώσειτα πιστεύω των παιδιών μας από το Δημοτικό.

Αν θέλουμε να επιβιώσουμε σ’αυτόν τον τόπο και να τον διατηρήσουμε ακέραιο και απρόσβλητο, πρέπει ο καθένας μας είτε είναι στρατευμένος, είτε όχι, να αισθάνεται Στρατιώτης και ψυχολογικά να είναι πανέτοιμος ανά πάσα στιγμή να υπερασπιστεί το Πάτριο Έδαφος.

Αλλά όλα αυτά και άλλα πολλά προϋποθέτουν ηγεσίες σωστές και να πάψει η Ελλάδα μας να είναι «το μαντρί» που πασχίζει να στριμώξει μέσα του διαφόρων Εθνικοτήτων ανθρώπους αλλά να τους προωθήσει στις πατρίδες τους.

Θεοδώρα Κουγιουμτζόγλου
Συνταξιούχος Καθηγήτρια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *