Εμάνουελ Μακρόν - Πρόεδρος Γαλλίας - Επίσκεψη στην Ελλάδα

Με αφορμή την επίσκεψη Μακρόν – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Στις επισκέψεις αρχηγών κρατών εκείνο που περισσεύει είναι οι ωραίοι λόγοι. Ακόμα δεν έχει σβήσει ο απόηχος από την ομιλία του τέως προέδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, κατά την επίσκεψή του στη χώρα μας. Μπορεί να υπερέβαλλε αλλά μας κολάκευσε και μας άρεσε. Κατά τα άλλα, από πράξεις τίποτα, μηδέν, nothing, για να θυμηθούμε λίγο και τα αγγλικά μας.

Και ο σημερινός πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, στην επίσκεψή του στην Αθήνα δεν τσιγκουνεύτηκε τα ωραία λόγια. Το αντίθετο μάλιστα. Μπορεί και αυτός να υπερέβαλε. Αλλά και πάλι μας άρεσε. Ανέκαθεν η Γαλλία και οι ηγέτες της ήταν περισσότερο οικείοι σε εμάς. Μπορεί να μας φαίνονταν και έτσι. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η ρήση: «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία». Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ένας νέος στην ηλικία πρόεδρος που εκπέμπει μια συμπάθεια και δεν φάνηκε, τουλάχιστον εδώ στη χώρα μας, ο χαρακτηρισμός «ξενέρωτος τεχνοκράτης», που του προσάπτουν στη Γαλλία.

Το ευρωπαϊκό όραμα που παρουσίασε δεν είχε διαφορές από το αντίστοιχο που παρουσίασε ο Τσίπρας: Η ελληνική κρίση δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα και η διαχείρισή της ήταν μια αποτυχία για την Ευρώπη. Χρειαζόμαστε μια πιο δημοκρατική Ευρώπη. Οι προδοσίες της ευρωπαϊκής ιδέας έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη. Είπαμε ψέματα στις νέες γενιές. Η Ευρώπη, αν θέλει να επιζήσει, πρέπει να αλλάξει, αλλά όχι με μπροστάρηδες τους τεχνοκράτες και τη γραφειοκρατία. Χρειαζόμαστε έναν υπουργό Οικονομικών, κοινό προϋπολογισμό, συντονισμό των φορολογικών πολιτικών και κοινοβούλιο της ευρωζώνης. Οι αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται σε κλειστά δωμάτια ερήμην των λαών. Η λιτότητα και η ανεργία οδηγούν τις προβληματικές χώρες σε καταστροφή και την Ευρώπη σε κατάρρευση.

Δεν βρισκόμαστε στην αρχή της κρίσης στην Ευρώπη. Δεν βρισκόμαστε στην αρχή της εφαρμογής των πρώτων μνημονίων στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες. Είμαστε στο 2017 και ο Μακρόν, που τα λέει αυτά, δεν είναι αριστερός, κάθε άλλο. Όμως, φαίνεται ότι, έχοντας κατά βάθος φόβους και για το μέλλον της δικής του χώρας, συμπίπτει σε ορισμένα με τις σοσιαλδημοκρατικές και ευρύτερα αριστερές δυνάμεις της γηραιάς ηπείρου.

Ο Μακρόν δοκιμάζεται ήδη στη Γαλλία με ορισμένες μεταρρυθμίσεις που έχει εξαγγείλει. Ας περιμένουμε να δούμε. Πάντως, για τα δικά μας, δεν θα τον χρειαστούμε πλέον ιδιαίτερα. Ο προκάτοχός του, Φρανσουά Ολάντ, πρόσφερε μια υπηρεσία στον Τσίπρα: Τον έπεισε να μείνει στην Ευρωζώνη. Τι έχει να μας προσφέρει ο Μακρόν; Σχεδόν τίποτα, εκτός αν κάνει το χρέος του για το δικό μας χρέος.

Αυτή θα ήταν μια μεγάλη εκδούλευση την οποία θα πρόσφερε στην Ελλάδα και εννοείται στον Τσίπρα: αν προλάβει, να πείσει την Άνγκελα Μέρκελ ότι, στην τελευταία θητεία της, αξίζει να συγκατανεύσει σε μια γενναιόδωρη ρύθμιση του ελληνικού χρέους. Μόνο έτσι μπορεί να αποκτήσουν υπόσταση οι ωραίοι λόγοι του Μακρόν στην Αθήνα. Διαφορετικά, δε θα είναι τίποτε άλλο από paroles γαλιστί ή, κατά το ελληνικό, σκέτες σαπουνόφουσκες…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *