Μουλάρι

Ντόρκα, εδώ είμασνε… (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΤο μαγαζάκι του Μπάρμπα – Κώστα «έζησε» για δεκάδες χρόνια. Την πρώτη πινακίδα «ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ο Σκοπός Κ. ΑΙΤΑ», την είχα γράψει εγώ κι επειδή για πρώτη φορά έπιανα πινέλο η λέξη «Σκοπός» μου βγήκε με μία κλίση προς τα πάνω, ίσως με τέτοια κλίση μου φανερωνόταν η ανοδική μελλοντική πορεία του μαγαζιού η εκφραζόταν η δική μου αισιοδοξία για το μέλλον, καθότι μόλις είχα τελειώσει την πρώτη τάξη του γυμνασίου.

Το μαγαζάκι του Μπάρμπα – Κώστα έγινε στέκι των γερόντων, που κατά μία σύμπτωση ήταν όλοι τους γεροί πότες και μάλιστα σκληρών ποτών, δηλαδή κονιάκ και ρακί. Άλλη σύμπτωση ήταν ότι όλοι τους παρακολουθούνταν από τα παιδιά τους γι΄αυτό όταν παράγγελναν ποτό έβγαιναν στην πόρτα για να ελέγξουν μην έρχεται κάποιο από τα παιδιά τους.

Οι προμήθειες του μπάρμπα – Κώστα όταν πήγαινε στη Φλώρινα ήταν νταμιτζάνες με κονιάκ και ρακί και μερικές κονσέρβες για εξαιρετικές περιπτώσεις. Δεν χρειαζόταν και πολλές προμήθειες το μαγαζάκι του μπάρμπα – Κώστα, αφού όλοι οι θαμώνες ήταν ξεροσφύρηδες κι αυτό γιατί το σκέτο πιοτό εύκολα και γρήγορα τους «έπιανε».

Πολλές φορές έρχονταν τα παιδιά τους για να τους «μαζέψουν» και αυτό γινόταν όταν καθυστερούσαν να γυρίσουν σπίτι. Μερικά από τα παιδιά παρακαλούσαν τον μπάρμπα – Κώστα να μην τους δίνει περισσότερα από μερικά ποτά που όριζαν και ο μαγαζάτορας τηρούσε όσο μπορούσε την παράκληση.

Η όλη πραμάτεια του μαγαζιού του μπάρμπα – Κώστα σε δραχμές ήταν μερικά κατοστάρικα και χοντρά χαρτονομίσματα σπάνια μπορούσε να τα χαλάσει. Κάποια στιγμή, που οι γυναίκες του χωριού έπαψαν να ζυμώνουν, το μαγαζάκι έγινε και «ΠΡΑΤΗΡΙΟΝ ΑΡΤΟΥ» κι αυξήθηκε η κίνησή του και τα έσοδά του.

Πάντα όμως το τραπεζάκι ήταν ένα και οι μόνιμοι βραδινοί θαμώνες τρεις με τέσσερις. Οι νέοι σπάνια έμπαιναν στο μαγαζί κι αν έμπαιναν έπιναν μια μπύρα στα όρθια κι έφευγαν. Μόνιμοι πελάτες νέοι δεν υπήρχαν. Εξαίρεση από τους νέους ήταν ο Ντόρκας που του άρεσε η μπύρα και εμφανιζόταν με τέτοια συχνότητα που θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ήταν μόνιμος πελάτης.

Επειδή όμως ήταν τσομπάνος δεν καθόταν στο μαγαζί γιατί συνήθως το επισκεπτόταν όταν περνούσε με το κοπάδι έξω από το μαγαζί. Τα βράδια πήγαινε στα μαγαζιά της πλατείας για να ανταμώσει με παρέες νέων. Ο Ντόρκας καμιά φορά είτε γιατί δεν είχε λεφτά, για να πιεί την πρωινή μπύρα του, είτε γιατί είχε περάσει από τα μαγαζιά της πλατείας, δεν έμπαινε στον μπάρμπα – Κώστα αλλά εμφανιζόταν στο παράθυρο και του έλεγε: «Ντόρκα εδώ είμασνε…» σαν να τον καλούσε για να του δώσει την μπύρα του η να τον ρωτήσει γιατί χάθηκε.

Ο Ντόρκας, όταν πια είχε πιει, ότι του ανήκε για όλη του τη ζωή, όπως έλεγε ο ίδιος και την ποσότητα την υπολόγιζε σε βυτία, αποφάσισε να το κόψει και το ΄κοψε μαχαίρι. Έχει περισσότερα από είκοσι χρόνια να πιει. Ο μπάρμπα – Κώστας μας έχει αφήσει χρόνια τώρα και οι δυο τους όμως πέρασαν στις διηγήσεις του καφενείου.

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *