Εφημερίδες

Οι καιροσκοπικές πολιτικές και τα «mea culpa» – ΥπερΗΧΩγράφημα

(mea culpa = δικό μου λάθος)

Έτσι γίνεται πάντα με τις σημαντικές συμφωνίες. Προκαλούν εντάσεις, αντιδράσεις, πολεμική, ακόμα και διχασμό. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι «υπερπατριώτες» που θα ανακαλύπτουν «μειοδότες», ακόμα και «προδότες». Κάποιοι θα ζητούνξεδιάντροπα «να επέμβει ο στρατός» και κάποιοι θα απειλούν με «εσχάτη προδοσία».

Ας τους αφήσουμε πίσω και ας δούμε το σήμερα μέσω (και) της ιστορικής πραγματικότητας… Άλλωστε έχει αποδειχθεί πως το παρελθόν, αν μελετηθεί σωστά, δίνει λύσεις σε προβλήματα του παρόντος και βοηθάει να παρθούν σωστές αποφάσεις για το μέλλον.

Το παρελθόν μας διδάσκει πως οι ευκαιρίες δεν δίνονται κάθε μέρα οπότε, όταν δίνονται, επιβάλλεται να τις αρπάζει κανείς από τα μαλλιά. Αν η Ελλάδα ήθελε να λύσει το πρόβλημα χωρίς το όνομα «Μακεδονία», έπρεπε να το επιχειρήσει στις αρχές της δεκαετίες του 90, τη δεκαετία δηλαδή που διαλύθηκε η ενιαία Γιουγκοσλαβία. Το παιχνίδι τότε χάθηκε γιατί όσοι κυβερνούσαν, για διάφορους λόγους δεν τα κατάφεραν.

Από τότε πέρασαν 26 άγονα χρόνια λόγω του ότι, και από την πλευρά της πΓΔΜ αλλά και από την πλευρά της Ελλάδας, επικράτησαν μαξιμαλιστικές επιδιώξεις. Το παρελθόν, τόσο το πρόσφατο όσο και το απώτερο, μας δείχνει ξεκάθαρα ότι οι πολιτικοί παραδέχονται τα λάθη τους εκ των υστέρων. Αλλά τι το θες; Η ζημιά έχει ήδη γίνει.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, στα χέρια του οποίου έσκασε το πρόβλημα, έχει πει πολλές φορές πως η απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών της εποχής του να απορρίψει τη συμβιβαστική λύση με το όνομα «Μακεδονία» ήταν μέγα λάθος!

Απόδειξη: Ό,τι απέρριψε η δική του κυβέρνηση κάτω από την πίεση Σαμαρά και της ισχνής πλειοψηφίας που είχε, το αποδέχτηκε μετά όταν αυτός έπεσε. Ήταν όμως αργά!

Ο Ανδρέας Παπανδρέου διαδέχτηκε τον Μητσοτάκη. Ο Ανδρέας, ναι μεν δεν επανέλαβε εκείνο το γνωστό δικό του mea culpa, αλλά το παραδέχτηκε στην πράξη. Πώς; Εκείνος ήταν που το 1995 έκανε τη γνωστή Ενδιάμεση Συμφωνία στην οποία δέχτηκε για το γειτονικό κράτος το όνομα FYROM (πΓΔΜ – πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας). Ένα όνομα που είχε μέσα ξεκάθαρα το όνομα «Μακεδονία».

Όμως υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα. Ο Αντώνης Σαμαράς, από το 2009 έως το 2011, ως αρχηγός της αντιπολίτευσης ηγήθηκε του δεξιού αντιμνημονιακού αγώνα, υπονομεύοντας έτσι την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Λίγο αργότερα, όταν έγινε πρωθυπουργός, ξέχασε τον αντιμνημονιακό αγώνα και τα Ζάππεια και
υπέγραψε το δικό του μνημόνιο. Και όταν πήγε στο Βερολίνο, μπροστά στην κ. Μέρκελ, ξέχασε τον μνημονιακό του οίστρο και είπε το δικό του mea culpa. Βέβαια το είπε με δυο δικές του λεξούλες: «ουδείς αναμάρτητος».

Ας έρθουμε όμως και σε ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό του Αλέξη Τσίπρα. Και ο Aλέξης ηγήθηκε σαν αντιπολίτευση του αριστερού αντιμνημονιακού αγώνα, αλλά και αυτός εφάρμοσε σαν πρωθυπουργός το δικό του μνημόνιο. Και αυτός σήμερα μιλώντας σε γερμανική εφημερίδα παραδέχεται, έμμεσα, πως όλα όσα έκανε το πρώτο διάστημα του 2015 ήταν λάθος.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάλι, απορρίπτει τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ που υπογράφτηκε στις Πρέσπες, αλλά τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι άλλα λέει μέσα και άλλα έξω («FAZ: Ο Μητσοτάκης έχει δεσμευτεί ότι δεν θα ακυρώσει τη συμφωνία με την πΓΔΜ»). Βέβαια, η Ν.Δ. το διαψεύδει αλλά είναι γνωστό πως σε τέτοιες
περιπτώσεις οι διαψεύσεις είναι υποχρεωτικές.

Τι θα γίνει αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε λίγους μήνες αλλάξει ρόλο; Μάλλον θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να υποχρεωθεί να δώσει εξηγήσεις για το «ΌΧΙ» που είπε στη συμφωνία και, όπως ακριβώς έκαναν και οι προηγούμενοι Σαμαράς και Τσίπρας, θα πει το δικό του mea culpa.

Τι διδασκόμαστε, λοιπόν, από τον μύθο; Ότι οι ηγέτες καλά θα κάνουν να μετράνε τα λόγια τους, ειδικά όταν λένε «όχι» ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτό το «όχι» θα χρειαστεί να το κάνουν μετά από λίγο «ναι». Εκτός κι αν τους εκφράζει η ρήση του κωμικού Γκράουτσο Μάρξ: «Αυτές είναι οι αρχές μου αλλά, αν δεν σας αρέσουν… ε, εντάξει… έχω και άλλες…».

Γι’ αυτό οι υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες σήμερα ή αύριο θα κληθούν να εφαρμόσουν τη συμφωνία, ας είναι περισσότερο προσεκτικές με τα λόγια τους. Η εποικοδομητική κριτική είναι ευεργετική, τον μηδενισμό και
την καταστροφολογία θα τα βρουν αύριο μπροστά τους. Ειδικά όσοι έχουν κυβερνήσει και φιλοδοξούν να ξανακυβερνήσουν…

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *