Μπέτυ Μπαζιάνα με σύζυγο Ερντογάν

«Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Μεγάλο ντόρο προκάλεσε η συνέντευξη της κ. Μπέτυς Μπαζιάνα, συζύγου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, πράγμα λογικό και αναμενόμενο. Αναμενόμενη εξ άλλου ήταν και η κριτική που της έγινε αλλά και το κουτσομπολιό και η παραφιλολογία που ακολούθησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η κ. Μπαζιάνα φαίνεται, και είναι, μια γυναίκα δυναμική, έχει τη δική της πολιτική διαδρομή και έχει αποδείξει ότι έχει και απόψεις τις οποίες, όπως κάθε δημόσιο πρόσωπο, δικαιούται να τις εκφράσει. Όπως βέβαια δικαιούνται και τα κόμματα και οι διάφοροι δημοσιολόγοι να της ασκήσουν κριτική.

Αν κρίνω από τις επίσημες αντιδράσεις, έκπληξη δυσάρεστη προκάλεσε η φράση της κ. Μπαζιάνα η οποία έγινε και τίτλος της συνέντευξης: «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία». Το Ποτάμι, μάλιστα, βγήκε δυναμικά και δήλωσε ότι αυτά δεν πρέπει να λέγονται, ότι «είναι επικίνδυνες αντιλήψεις αυτές» και συμπλήρωσε με αυστηρό τόνο: «Όμως εδώ δεν είναι Βόρεια Κορέα, ούτε Βενεζουέλα. Εδώ είναι Ευρώπη και η διάκριση των εξουσιών και το αποκομματικοποιημένο κράτος είναι αδιαπραγμάτευτες αρχές».

Οφείλω να ομολογήσω ότι η Μπέτυ είχε τα κότσια να εκφράσει δημόσια μια αλήθεια που όλοι γνωρίζουν, και τα κόμματα και οι δημοσιολόγοι αλλά και ο κόσμος (που ακούει, βλέπει αλλά κυρίως βιώνει), αλλά ουδείς τολμάει να ξεστομίσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ όντως πήρε την κυβέρνηση. Η εξουσία όμως είναι στα χέρια άλλων και δεν τολμάει να ανασάνει αν δεν λάβει εντολή από τους δανειστές.

Ας μη γελιόμαστε. Οι απειλές που αντιμετωπίζει η Ευρώπη είναι συγκεκριμένες και ορατές διά γυμνού οφθαλμού. Να θυμίσουμε για παράδειγμα ότι στην κυβέρνηση της Αυστρίας μπήκε η Άκρα Δεξιά; Μιλάμε για την καρδιά της Ευρώπης. Μήπως πρέπει να αρχίσει να μας ενοχλεί το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις αρκετών χωρών φλερτάρουν ξεδιάντροπα με την ιδεολογία της Άκρας Δεξιάς;

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: Τη φράση που είχε το θάρρος να εκστομίσει η κ. Μπαζιάνα την είχαν χρησιμοποιήσει παλαιότερα και ο Σαλβαδόρ Αλιέντε το 1970 και ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981! Και είχαν δίκιο. Τον Αλιέντε τον πρόλαβαν τα τανκς του Πινοσέτ. Ευτυχώς στην Ελλάδα η εξέλιξη ήταν ομαλή. Ωστόσο, η αντίσταση που προέβαλε το κράτος της Δεξιάς σε κάθε προοδευτική τομή της πρώτης κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου ήταν σκληρή.

Και τότε, η Ν.Δ. παραμυθιαζόταν με το σενάριο της παρένθεσης. Να θυμίσουμε και πάλι πως το 1981 ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που δήλωνε σοσιαλιστικό, είχε ριζοσπαστικό πρόγραμμα και αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά στα χρονικά. Για δεκαετίες κυριαρχούσε η δεξιά παράταξη σε όλες τις εκδοχές και με ότι σήμαινε αυτό. Το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να κουμαντάρει ένα κράτος που είχε οργανωθεί από τον αντίπαλό του. Το ΠΑΣΟΚ την είχε πάρει την κυβέρνηση αλλά την εξουσία την είχαν άλλοι. Βέβαια, την απέκτησε γρήγορα, αλλά πως;

Αφού καθησύχασε τα ισχυρά συμφέροντα, τους εγχώριους και τους ξένους μηχανισμούς, ότι δεν επρόκειτο να φέρει τα πάνω κάτω στο σύστημα. Κάτι ανάλογο είχαμε το 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση και ήταν το κόμμα που βγήκε με σύνθημα την ανατροπή του καθεστώτος του συναινετικού δικομματισμού, το οποίο ήταν στα πράγματα για πολλά χρόνια.

Ποια είναι η διαφορά με το 1981; Είναι ότι σήμερα η χώρα είναι σε ασφυκτική επιτροπεία. Η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να κινηθεί κατά πώς της υποδεικνύουν οι δανειστές. Και το κυριότερο, να μη ξεχνάμε πως υπάρχουν στο εσωτερικό της χώρας θεσμοί (αυτούς που αφελώς το Ποτάμι χαρακτηρίζει ανεξάρτητους και αποκομματικοποιημένους) που δεν αναφέρονται και δεν λογοδοτούν στην κυβέρνηση που εξέλεξε ο ελληνικός λαός αλλά στην τρόικα.

Τόσο ανεξάρτητοι είναι…

Συνεπώς η δουλειά είναι πιο δύσκολη, ο δρόμος άπειρα μακρύς και δύσβατος και με πολλές, πολλές γλυκές παγίδες… Κάτι ξέρει η κ. Μπέτυ Μπαζιάνα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *