Ζυγαριά

Σαν τον φούρνο του Χότζα… – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Τα κόμματα, οι δικαστικές ενώσεις, οι δικηγορικοί σύλλογοι αλλά και τα μέσα ενημέρωσης, λένε συχνά πυκνά: «Τη δικαιοσύνη μην την ενοχλείτε, να την αφήσετε έξω από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις…» Εντάξει, αλλά πώς να γίνει αυτό, αφού οι ίδιοι οι δικαστές με τη στάση τους φροντίζουν να προκαλούν σχόλια και κριτική και οι ίδιες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα με την πρακτική τους φροντίζουν να δημιουργούν τις αιτίες που παράγουν αντιδράσεις.

Για παράδειγμα, πώς να περάσουν στο ντούκου αποφάσεις που βγάζουν μάτια για την ιδεολογική μεροληψία αυτών που τις πήραν; Πώς να περάσουν στο ντούκου αποφάσεις που είναι εξόφθαλμα άδικες και προκλητικές, του τύπου αν είσαι πλούσιος και μεγαλόσχημος θα πέσεις στα μαλακά, αν είσαι φτωχομπινές την έβαψες, αν είσαι αντιεξουσιαστής θα σου φορτώσουν τον μισό Ποινικό Κώδικα;

Πώς να περάσουν στο ντούκου επιλογές κυβερνήσεων και κομμάτων που έχουν στόχο είτε τον επηρεασμό, είτε, ακόμη χειρότερα, τη χειραγώγηση των λειτουργών της Δικαιοσύνης; Και να θέλεις να αγιάσεις, ρε παιδάκι μου, δεν σ’ αφήνουν…

Για παράδειγμα, την περίπτωση του κ. Σακελλαρίου, του προέδρου του ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας), τη βρίσκω άκρως ενδιαφέρουσα. Η ηρωική του έξοδος ήταν ξαφνική και την έκανε έναν μήνα πριν από τη συνταξιοδότησή του. Μάλιστα, η ανακοίνωση της παραίτησης έγινε σε ζωντανή μετάδοση και με ένα σφόδρα αντιμνημονιακό λογύδριο!

Δεν θέλω να κάνω δίκη προθέσεων, ούτε και θα μπω στον πειρασμό να αναζητήσω ταπεινά ελατήρια στην ενέργεια του προέδρου του ΣτΕ. Δέχομαι ότι ο κ. Σακελλαρίου είναι ειλικρινής. Δέχομαι ότι πράγματι νοιάζεται για τα συμφέροντα των συνταξιούχων. Λίγο αργά βέβαια, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Δέχομαι ότι αυτός είχε ψηφίσει όντως κατά των μνημονίων, ότι όντως τον ενόχλησαν οι διαρροές που έγιναν ύστερα από την τελευταία συνεδρίαση τμήματος του ΣτΕ για το θέμα του νόμου Κατρούγκαλου που αφορούσε στο συνταξιοδοτικό. Άλλωστε, ο κ. Σακελλαρίου δεν είναι πολιτικός με τη στενή έννοια του όρου, οπότε και μπορεί να του συγχωρεθεί η ασυνέπεια λόγων και έργων. Με τα κόμματα όμως, δεν μπορεί να γίνει το ίδιο. Με τα κόμματα πρέπει να είμαστε αυστηροί!

Ο κ. Σακελλαρίου, την περίοδο που το ΣτΕ εξέταζε το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, είχε προκαλέσει την οργή της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και των φιλικών τους μέσων ενημέρωσης με τη δήλωσή του πως «το καθήκον μας ως δικαστών είναι να πιάσουμε τον σφυγμό της ελληνικής κοινωνίας». Να θυμίσω πως τότε έγινε ο κακός χαμός. Τα ΜΜΕ τον χλεύασαν και τον λοιδόρησαν γιατί εκτιμήθηκε από τους ιδιοκτήτες τους ότι βάζει πλάτη στην κυβέρνηση.

Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, που μας έχουν γανώσει τα αυτιά ότι πρέπει να αφήνουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει απερίσπαστη τη δουλειά της, επιτέθηκαν με σφοδρότητα τότε στον πρόεδρο του ΣτΕ. Ο Ε. Βενιζέλος είχε πει: «Oι δηλώσεις του κ. Σακελλαρίου ότι αφουγκράζεται την κοινωνία προκαλούν θεσμικό τρόμο…!» Στο ίδιο μήκος κύματος και η ανακοίνωση της Ν.Δ.: «Τονίζουμε προς όλες ανεξαιρέτως τις πλευρές ότι στις ευνομούμενες δημοκρατικές πολιτείες, η εκτέλεση της αποστολής της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης δεν μπορεί να έχει οποιονδήποτε άλλο γνώμονα ή κριτήριο πέραν της εφαρμογής των νόμων και μόνον και οτιδήποτε άλλο αποκτά διάσταση θεσμικής εκτροπής».

Αυτές είναι βαριές κουβέντες: θεσμικός τρόμος, θεσμική εκτροπή! Λες και η χώρα βρισκόταν ένα βήμα πριν από τη δικτατορία. Κι όμως, ο κ. Σακελλαρίου, που σύμφωνα με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ το 2016 ήταν ύποπτος για συνέργεια στην επιχείρηση θεσμικής εκτροπής που οργάνωνε η κυβέρνηση, σήμερα, το 2018 (ο ίδιος άνθρωπος) έγινε το σύμβολο αντίστασης στην απόπειρα της κυβέρνησης (της ίδιας κυβέρνησης) να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη.

Η Ν.Δ. κάνει λόγο στην τωρινή ανακοίνωσή της για «πρωτοφανή στα δικαστικά χρονικά ενέργεια που εντείνει τις σκιές που υπάρχουν στις σχέσεις της κυβέρνησης με τη Δικαιοσύνη» και κάλεσε την κυβέρνηση να δώσει αμέσως εξηγήσεις. Το Κίνημα Αλλαγής από την άλλη, επισημαίνει ότι «οι διαρκείς, απροκάλυπτες και διχαστικές κυβερνητικές παρεμβάσεις και επιθέσεις στη δικαστική εξουσία -τις οποίες και ο απερχόμενος πρόεδρος του ΣτΕ είχε καταγγείλει- έχουν προκαλέσει βαθιές πληγές στο κράτος Δικαίου».

Ειλικρινά, αναρωτιέμαι και απορώ, πώς γίνεται ο… «επίορκος» το 2016 να γίνεται «θύμα» το 2018; Ε, λοιπόν να, αυτή η… σταθερή συμπεριφορά των θεσμικών προσώπων, των κομμάτων και των κυβερνήσεων , που θυμίζει λίγο τον φούρνο του χότζα (την αλλάζω κατά πως με βολεύει), δημιουργεί ανασφάλεια, κοινωνικές ανισότητες και σαφώς πυροδοτεί εκρηκτικά φαινόμενα από συλλογικότητες όπως ο Ρουβίκωνας. Ας ευχηθούμε να μη δούμε τα χειρότερα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *