Βαλκάνια - χάρτης

Σκληρό γεωπολιτικό… πόκερ στη γειτονιά μας – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Η απορία που εκφράζουν οι περισσότεροι τον τελευταίο καιρό είναι: «Πώς στην ευχή προέκυψε το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων έτσι ξαφνικά;». Η απάντηση δεν είναι ούτε απλή, ούτε αθώα, όπως τίποτε δεν είναι απλό και αθώο από όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας αλλά και στη διεθνή σκηνή τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους ειδήμονες περί αυτών αναλυτές, στα Δυτικά Βαλκάνια τούτες τις μέρες, βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σημαντικό γεωπολιτικό παιχνίδι. Όπως δείχνουν τα πράγματα, το 2018 θα είναι μια κρίσιμη χρονιά για τα συμφέροντα της Ευρώπης στη γειτονιά μας. Αυτό τουλάχιστον θεωρούν η ηγεσία της Ευρώπης, το Βερολίνο, οι Βρυξέλλες και οι υπόλοιποι σημαντικοί παίκτες.

Από την άλλη, η Ρωσία βλέπει τα Δυτικά Βαλκάνια σαν το μαλακό υπογάστριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προσπαθεί να δημιουργήσει μια πιθανή ζώνη δικής της επιρροής, παίζοντας το δικό της παιχνίδι. Η Κίνα, πιο ήρεμα και αθόρυβα ως συνήθως, προωθεί τα δικά της συμφέροντα, χρηματοδοτώντας στην περιοχή μεγάλα έργα υποδομής, στο πλαίσιο του Δρόμου του Μεταξιού. Ακόμη και η Τουρκία και κάποια από τα θεοκρατικά κράτη του Αραβικού Κόλπου επιδιώκουν να ελέγξουν με διάφορους τρόπους τον μουσουλμανικό πληθυσμό των Βαλκανίων.

Τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται τις προκλήσεις και έχουν βάλει σαν στόχο να εντάξουν όλες ή τις περισσότερες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και στο ΝΑΤΟ. Οι Βρυξέλλες, όμως, θέτουν μια βασική προϋπόθεση: Να επιλυθούν οι πολλές ιστορικές διαφορές οι οποίες ταλανίζουν την περιοχή! Η λίστα είναι μακριά και τα πράγματα καθόλου εύκολα, αν σκεφτεί κανείς την κατάσταση του Κοσόβου σε σχέση με τη Σερβία και τις συνοριακές διαφορές.

Και ερχόμαστε στην περίπτωση των Σκοπίων, που έχει να κάνει με την ονομασία. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν να αφήσουν τη FYROM «πίσω», μόνη της. Θεωρούν ότι η ήττα του Γκρούεφσκι δημιούργησε μια σπάνια ευκαιρία, αλλά ταυτόχρονα προβλέπουν ότι και για τον κ. Ζάεφ ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ρόδα και ότι θα συναντήσει μεγάλες εσωτερικές δυσκολίες.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι χρειάσθηκε η παρέμβαση ενός μεσαίου Αμερικανού διπλωμάτη για να ξεμπλοκάρει η πολιτική κρίση στα Σκόπια. Οι ΗΠΑ έχουν επιρροή και γνώση της περιοχής, αλλά δεν είναι σαφές πόση σημασία της αποδίδουν. Λόγω των ιδιομορφιών της κυβέρνησης Τραμπ, οι Αμερικανοί φαίνεται ότι είναι και δεν είναι αναμεμειγμένοι σε αυτό το παιχνίδι σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Σύμφωνα πάντως με όσα διαβάζουμε και ακούμε, τον «λογαριασμό» των Βαλκανίων έχει αναλάβει ο αντιπρόεδρος Πενς. Και ερχόμαστε στο εξής ερώτημα: Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη χώρα μας; Κατά την άποψή μου, για την Ελλάδα, η οποία καλείται να παίξει ένα –κατά βάση– ευρωπαϊκό παιχνίδι, αυτή δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση.

Άλλωστε, αυτό το γνωρίζουν καλά και ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ευρώπη και ΗΠΑ θέλουν τα Σκόπια (μαζί με την Αλβανία) στο ΝΑΤΟ και επιθυμούν να αρχίσει, μέσα στο 2018, η προενταξιακή διαδικασία για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό αποτελεί εύκολη διαδικασία γιατί, και στην Ελλάδα και στη FYROM, οι εσωτερικές δυσκολίες είναι πολλές.

Η Αθήνα λόγω συγκυριών έχει ισχυρά χαρτιά στα χέρια της, αλλά είναι και πολύ ευάλωτη λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι διεθνείς παράγοντες που εμπλέκονται θα παίξουν σκληρά. Ας ετοιμαστούμε λοιπόν, γιατί στη γειτονιά μας, μόλις ξεκίνησε η παρτίδα ενός σκληρού τοπικού γεωπολιτικού πόκερ, κι ας ευχηθούμε αν μην είναι απρόβλεπτα τα αποτελέσματα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *