Απελπισμένη γυναίκα κλαίει

Συνέντευξη με την Μαρία Τούλιου για το Κέντρο Στήριξης Γυναικών «ΣΩΣΣΑΝΑ»

Με αφορμή την 25η Νοεμβρίου – Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά γυναικών

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΏ Φλώρινας στις 6 Ιανουαρίου 2010.

Πρόσωπα & Ιδέες - Αυγή Κύρκου

Η συνέντευξη που ακολουθεί, έρχεται να ταράξει όπως ένα βότσαλο στη λίμνη τα ήσυχα νερά της μικρής μας κοινωνίας. Η κ. Τούλιου, γνωστή παιδίατρος και αντιπρόεδρος της «ΣΩΣΣΑΝΑΣ», μας μιλάει για το έργο και την προσφορά του κέντρου το οποίο φροντίζει διακριτικά και χωρίς τυμπανοκρουσίες, για όλα όσα δραματικά συμβαίνουν πίσω από τις «κλειστές πόρτες».

Συνεντεύξεις - Πρόσωπα & ιδέες

Κ. Τούλιου είστε αντιπρόεδρος του Συλλόγου «ΣΩΣΣΑΝΑ».

Είμαι αντιπρόεδρος. Πρόεδρος είναι ο Μητροπολίτης κ.κ. Θεόκλητος. Η ΣΩΣΣΑΝΑ ξέρετε, δεν είναι ακριβώς σύλλογος. Είναι κέντρο. Κέντρο Στήριξης Γυναικών. Έτσι το έχουμε ονομάσει. Είναι διαμητροπολιτικό κέντρο. Δεν είναι αυτόνομο κέντρο. Είναι ένα παράρτημα μιας επιτροπής που υπάρχει στην Ιερά Σύνοδο.

Εννοείτε ότι παρόμοια κέντρα υπάρχουν και σε άλλους νομούς;

Ακριβώς.

Ποιανού ιδέα ήταν, ποιος το πρωτοξεκίνησε;

Όλο αυτό ήταν ιδέα του Μακαριστού Χριστόδουλου. Αυτός το ξεκίνησε. Όνειρό του ήταν κάθε μια Μητρόπολη να έχει ένα τέτοιο κέντρο. Όλα βέβαια τα κέντρα δεν διαθέτουν την ανάλογη υποδομή. Εμείς για παράδειγμα, δεν είμαστε ένα κέντρο που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ολοκληρωμένα μία περίπτωση. Αναγκαζόμαστε να συνεργαζόμαστε με κέντρα που διαθέτουν κατάλληλη υποδομή, όπως αυτό της Θεσσαλονίκης και των Αθηνών. Με αυτά τα κέντρα επικοινωνούμε εμείς όταν βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση. Είναι δύσκολο για κάθε Μητρόπολη να οργανωθεί με αυτόν τον τρόπο γι’ αυτό υπάρχει και αυτή η συνεργασία. Άλλωστε, έχει συμβεί και άλλες μητροπόλεις να ζητήσουν τη δική μας βοήθεια.

Είπατε ότι το κέντρο «ΣΩΣΣΑΝΑ», είναι κέντρο στήριξης γυναικών. Τί είδους στήριξη προσφέρετε;

Στο κέντρο μας μπορούν να καταφύγουν όλες οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν προβλήματα… Προσπαθούμε… θα θέλαμε και έτσι το είχαμε ανακοινώσει όταν πρωτοξεκινήσαμε, να στηρίξουμε τις γυναίκες σε κάθε τους πρόβλημα. Να προσφέρουμε για παράδειγμα συναισθηματική στήριξη, ψυχολογική στήριξη, νομικές συμβουλές, οικονομική στήριξη, βοήθεια σε προβλήματα υγείας, να τους υποδείξουμε μία κατεύθυνση και πού… σε ποιόν να στραφούν όταν αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε προσωπικό ή οικογενειακό πρόβλημα.

Όλο αυτό είναι ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων, πώς τα καταφέρνετε… Θέλω να πω κάθε πρόβλημα απαιτεί και ιδιαίτερη αντιμετώπιση από εξειδικευμένους επιστήμονες, γιατρούς, δικηγόρους, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς. Πού τους βρίσκετε όλους αυτούς;

Υπάρχουν διάφοροι συνεργάτες, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να προσφέρουν τη βοήθειά τους, ο καθένας στον τομέα του όταν χρειαστεί. Μας λένε: «Όταν έχετε ανάγκη μπορείτε να ζητήσετε τη βοήθειά μας». Έτσι, όταν αντιμετωπίζουμε ιατρικό πρόβλημα παραπέμπουμε σε γιατρό, όταν χρειαζόμαστε νομική βοήθεια
δίνουμε το τηλέφωνο δικηγόρου, από την πρόνοια προσπαθούμε να βγάλουμε κάποιο επίδομα όταν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα κτλ.

Η επιλογή των μελών της «ΣΩΣΣΑΝΑΣ» ήταν τυχαία;

Όχι… κοιτάξτε, υπάρχει ένα διοικητικό συμβούλιο, του οποίου τα μέλη σαφώς και δεν επιλέχτηκαν τυχαία. Είναι όλοι άνθρωποι που με την ιδιότητά τους θα προσφέρουν βοήθεια. Ουσιαστική βοήθεια. Υπάρχουν τα μέλη, υπάρχουν και οι συνεργάτες.

Τί είδους περιστατικά αντιμετωπίζετε συνήθως;

Είναι θέματα οικογενειακής διαμάχης… Κυρίως περιστατικά κακοποίησης.

Κακοποίησης;

Ναι, κακοποίησης γυναικών και παιδιών. Πάρα πολλά περιστατικά κακοποίησης γυναικών και παιδιών. Πολλά περισσότερα απ’ όσα μπορεί να βάλει ο νους σας.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν αναγκαία η ίδρυση ενός τέτοιου κέντρου με τόσα περιστατικά συσσωρευμένα;

Ναι, ναι και έτσι ξεκίνησε κιόλας το κέντρο. Ο Μητροπολίτης, από παλιά, από τότε που ήταν ακόμα ιερέας, πρωτοσύγκελος… Θυμάμαι, επειδή ήταν πνευματικός μου… συζητούσαμε, ανώνυμα βέβαια, ήταν προβληματισμένος… έλεγε έχουμε πολλά περιστατικά κακοποίησης γυναικών και παιδιών. Ήταν πολύ προβληματισμένος. Για το πώς θα μπορούσαμε να τα αντιμετωπίσουμε… Ναι, υπάρχουν σοβαρά περιστατικά κακοποίησης, ιδιαίτερα στα χωριά.

Μιλήσατε για κακοποίηση. Εννοείτε ότι ασκείται σωματική και σεξουαλική βία;

Δυστυχώς και σωματική και σεξουαλική… Καλά, για τη σωματική βία δεν το συζητάμε. Συμβαίνει πολύ συχνά. Είναι πολύ συνηθισμένο… Το να «τρώνε ξύλο» από το σύζυγο δεν το θεωρούν καν κακοποίηση…! Έχουμε αντιμετωπίσει τραγικά περιστατικά. Μας έρχονται με σπασμένα πόδια και χέρια. Το τραγικότερο όμως είναι… δεν είμαστε αρμόδιοι βέβαια να το αντιμετωπίσουμε αλλά… έχουμε παιδιά… πολλά παιδιά σεξουαλικά κακοποιημένα. Υπήρξε
μία περίοδος που τα περιστατικά έρχονταν το ένα πίσω από το άλλο… αλυσιδωτά…

Στη Φλώρινα… Θέλω να πω… Πέφτω από τα σύννεφα… εδώ… υπάρχουν παιδιά που κακοποιούνται σεξουαλικά!!!

Ξαφνιαστήκατε; Γιατί; Στη μικρή μας κοινωνία συμβαίνουν πολλά!

Πίστευα, ότι σε ένα μικρό τόπο σαν το δικό μας… ήσυχο, τα πάντα, αργά ή γρήγορα, με το έναν ή τον άλλον τρόπο, βγαίνουν στο φως…

Από την άλλη όμως, στις μικρές κοινωνίες πολλά θάβονται. Οι μικρές κοινωνίες ξέρουν να κρύβουν πολύ καλά τα μυστικά τους. Δύσκολα ο άλλος θα το πει. Θα το ανεχτεί, θα το καταπιεί, αλλά δε θα το πει. Όσο πιο τραγικό είναι το μυστικό, τόσο πιο βαθιά κρύβεται. Για να καταλάβεις ποιο είναι το επίπεδο που είναι οι γυναίκες, το έχω αναφέρει και στα συνέδρια που πάω, επειδή εκπροσωπώ το κέντρο, κάθε χρόνο συναντιόμαστε και σε μια διαφορετική Μητρόπολή και καταθέτουμε τις εμπειρίες μας, ανταλλάσσουμε απόψεις, συζητάμε τα προβλήματα και τους τρόπους επίλυσής τους, σου λέω ότι έρχεται η κακοποιημένη και ζητάει στήριξη. Την ακούς να σου λέει ότι ο άνδρας της έχει ερωμένη, την σακατεύει στο ξύλο, την πετάει έξω από το σπίτι, υφίσταται ένα σωρό εξευτελισμούς και τη ρωτάς: «Τί θέλεις να κάνουμε; Ως πού είσαι διατεθειμένη να το πας; Θέλεις να πάμε σε δικηγόρο, στον εισαγγελέα; Είσαι έτοιμη να το αντιμετωπίσεις;». Ξέρετε τί απαντάει; «Ναι, να πάμε στον εισαγγελέα, αλλά να πει στον άνδρα μου μόνο να μη με χτυπάει. Δεν με πειράζει, ας φέρνει και τη φιλενάδα του, αρκεί να με αφήσει να μένω και εγώ μέσα στο σπίτι…».

Μένω άναυδη…! Πραγματικά δεν το χωράει ο νους μου… Είναι τραγικό…

Ναι, το καταλαβαίνω. Σου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν τη νοιάζει που ο άνδρας της έχει φιλενάδα, το ξέρει όλο το χωριό, κακοποιείται, ξευτελίζεται… το μόνο που τη νοιάζει είναι να την αφήσει να μένει στο σπίτι. Είναι πράγματι τραγικό…

Τί νομίζετε ότι φταίει και κρατάνε τέτοια στάση; Φταίει το γεγονός ότι δεν είναι οικονομικά ανεξάρτητες;

Ναι, ένας σοβαρός λόγος είναι και αυτός… Φταίει βέβαια και το επίπεδο το οποίο είναι χαμηλό.

Πώς έρχονται στην αντίληψή σας τα περιστατικά κακοποίησης; Έρχονται τα ίδια τα θύματα και ζητούν στήριξη;

Μερικές φορές συμβαίνει και αυτό. Τις περισσότερες φορές όμως το μαθαίνουμε από συγγενικά πρόσωπα, φίλους ή γείτονες. Πολλές φορές και από το νοσοκομείο, μας στέλνουν οι γιατροί περιστατικά. Συμβαίνει να μας καλούν οι γείτονες και να επεμβαίνουμε.

Με ποιον τρόπο επεμβαίνετε;

Εμείς όταν ειδοποιηθούμε από τους συγγενείς ή τους γείτονες, ενημερώνουμε την αστυνομία. Βάζουμε την αστυνομία να τον πιάσει και να τον εκφοβίσει. Ο εκφοβισμός από την αστυνομία ή τον εισαγγελέα λειτουργεί. Οι περισσότεροι από αυτούς σταματάνε, γιατί είναι θρασύδειλοι. Συμβαίνει όμως και το άλλο. Να καταγγείλουν οι γείτονες περιστατικό ξυλοδαρμού, να πάει η αστυνομία να χτυπήσει την πόρτα, να βγει η γυναίκα μαυρισμένη από πάνω μέχρι κάτω και να πει: «Όχι, δεν με χτύπησε ο άνδρας μου, έπεσα από τη σκάλα και έσπασα το χέρι μου, ή μαύρισε το μάτι μου… κακώς σας ειδοποίησαν…». Όπως αντιλαμβάνεστε, θα πρέπει να θέλει να συνεργαστεί και το θύμα, διαφορετικά δεν μπορούμε να επέμβουμε… Συνεργαζόμαστε με τον εισαγγελέα, με την αστυνομία και με αντίστοιχους φορείς του δήμου και με άλλους φορείς στήριξης γυναικών, αλλά πραγματικά εδώ σ’ εμάς, επειδή το κέντρο είναι της εκκλησίας, αισθάνονται πιο ασφαλείς, μας εμπιστεύονται. Καλούμε το σύζυγο σε περίπτωση που έχει ασκήσει βία και τον παραπέμπουμε με τους δικηγόρους τους οποίους έχουμε.

Πώς αντιμετωπίζετε ένα περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκου;

Σε περίπτωση σεξουαλικής βίας απομακρύνουμε το παιδί ή τα παιδιά από το οικογενειακό περιβάλλον και το μεταφέρουμε σε κάποιο ίδρυμα, όπου και παρακολουθούνται από ψυχολόγους. Αρκεί βέβαια να το θέλει η μητέρα. Υπάρχει και το πρόβλημα του μετά… πώς θα σταθεί μετά η μητέρα απέναντι στο σύζυγο και το αντίθετο. Μετά την καταγγελία τι θα γίνει. Άσε που οι περισσότερες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης δεν καταγγέλλονται από τη μητέρα, αλλά από το συγγενικό και το φιλικό περιβάλλον…

Δηλαδή η μητέρα γνωρίζει και σιωπά;

Αυτό είναι το πιο συνηθισμένο. Έχει συμβεί να το γνωρίζει η γιαγιά, αλλά να μη θέλει να το πει. «Αν το πω», λέει, «θα σκοτωθούνε και οι δύο…». Εμείς το μαθαίνουμε δια της πλάγιας οδού. Έρχεται η νονά, κάποιο φιλικό ή συγγενικό πρόσωπο και μας το λέει. Σε κάθε περίπτωση, εμείς απομακρύνουμε τα παιδιά και φροντίζουμε αυτό να γίνει με τρόπο διακριτικό. Να μην προκαλέσουμε. Επικαλούμαστε κυρίως την οικονομική δυσκολία που έχουν. Λέμε ότι τα παιδιά θα πάνε κάπου καλύτερα και μετά την απομάκρυνση, προκειμένου να τα προστατέψουμε, απαγορεύουμε ακόμα και τις επισκέψεις από τους γονείς. Λέω όμως ότι δεν είμαστε αρμόδιοι να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης. Αφού δεν υπάρχει όμως άλλος φορέας,
κάνουμε ό,τι μπορούμε. Πολλές φορές έχουμε συνεργαστεί και με το «Χαμόγελο του Παιδιού».

Ονομάσατε το κέντρο σας «ΣΩΣΣΑΝΑ» επειδή… κατά κάποιον τρόπο σώζετε τις κακοποιημένες γυναίκες στηρίζοντάς τες;

Όχι, η Σωσσάνα είναι υπαρκτό πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης… Ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα, σύζυγος ενός πολύ πλούσιου άρχοντα των ισραηλιτών, την περίοδο που ήταν αιχμάλωτοι στους Βαβυλώνιους. Ο Βαβυλώνιοι είχαν επιτρέψει στους ισραηλίτες να λύνουν μόνοι τους τις διαφορές τους και τα προβλήματά τους. Ο σύζυγος της Σωσσάνας, είχε παραχωρήσει ένα μεγάλο μέρος του σπιτιού στους δικαστές, οι οποίοι ήταν κάτι σαν τους σημερινούς επισκόπους, να το χρησιμοποιούν ως δικαστήριο. Δύο από τους δικαστές είδαν την πανέμορφη Σωσσάνα να περιφέρεται στους κήπους του αρχοντικού, την ορέχτηκαν και άρχισαν να την παρενοχλούν. Αυτή όμως δεν ενέδιδε. Κάποια μέρα παραφύλαξαν, την έπιασαν και της είπαν πως αν δεν ενδώσει, θα την κατηγορήσουν ότι την είδαν στον κήπο με κάποιον εραστή να μοιχεύει. Θα κατηγορηθεί ως μοιχαλίδα και θα θανατωθεί με λιθοβολισμό, όπως προέβλεπε ο νόμος. Η Σωσσάνα αρνήθηκε και είπε το γνωστό «στενά μοι πάντοθεν», «όπου και να κοιτάξω μου είναι δύσκολο». Κατηγορήθηκε για μοιχεία και καταδικάστηκε σε θάνατο με λιθοβολισμό. Την ώρα που ετοιμάζονταν να τη θανατώσουν, ο προφήτης Δανιήλ ο οποίος ήταν παιδάκι τότε και παρευρίσκονταν στο λιθοβολισμό, τους είπε ότι είναι ανόητο να την καταδικάσουν χωρίς να έχουν στοιχεία στα χέρια τους. Ο λιθοβολισμός σταμάτησε και αφού έψαξαν καλά διαπίστωσαν ότι οι δικαστές είχαν πει ψέματα και αθώωσαν τη Σωσσάνα. Και επειδή η Σωσσάνα εξαιτίας μιας παρενόχλησης υπέστη όλη αυτήν την περιπέτεια, γι’ αυτό και δώσαμε στο κέντρο μας αυτό το όνομα. Άλλα κέντρα έχουν διαφορετικό όνομα και άλλα δεν έχουν καθόλου.

Πόσο καιρό λειτουργεί το κέντρο στήριξης;

Η Σωσσάνα είναι το πρώτο κέντρο που λειτούργησε και μετά ακολούθησαν όλα τα άλλα. Ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, οπότε κάναμε και τα εγκαίνια. Είχαμε κάνει πανηγύρι. Είχαν έρθει και πολλοί μητροπολίτες και δώσαμε αυτό το όνομα. Η Αγία Σωσσάνα γιορτάζει στις 15 Δεκεμβρίου. Την πλησιέστερη Κυριακή καλούμε τα μέλη, κάνουμε αρτοκλασία το συνδυάζουμε και με άλλες εκδηλώσεις.

Υπάρχουν άλλοι τομείς στους οποίους δραστηριοποιείστε;

Κάνουμε ομιλίες, φέρνουμε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, γυναικολόγους, για να μιλήσουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, όπως είναι ο καρκίνος του στήθους, του τραχήλου, την εμμηνόπαυση, παιδοψυχιάτρους για τα προβλήματα της υιοθεσίας κ.ά. Τις δύο προηγούμενες χρονιές είχαμε αναλάβει την παρουσίαση της σχολής γονέων. Πηγαίνουμε και εκτός νομού. Εγώ έχω πάει και σε άλλες μητροπόλεις και στην Κύπρο, να δώσω οδηγίες. Πηγαίνουμε και στα χωριά και μιλάμε στους κύκλους γυναικών. Παράλληλα, ζητάμε από τις γυναίκες αν πέσει στην αντίληψή τους κάποιο περιστατικό, να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά. Να ξέρουν ότι μπορούν να καταφύγουν σ’ εμάς και να πάρουν βοήθεια.

Από πού χρηματοδοτείται το κέντρο;

Από πουθενά. Είναι προσωπική πρωτοβουλία, εθελοντισμός. Είναι και η Μητρόπολη που μας έχει παραχωρήσει το κτήριο που στεγαζόμαστε και που καλύπτει τα έξοδα. Δεν έχουμε ενοίκιο, πληρώνει το ρεύμα και τα άλλα πάγια έξοδα. Είχαμε και δύο υπαλλήλους στο τηλεφωνικό κέντρο που πληρώνονταν από τα προγράμματα. Τώρα πηγαίνουμε εμείς του διοικητικού συμβουλίου, πότε η μία, πότε η άλλη και κρατάμε τα τηλεφωνήματα. Ένα δίωρο την εβδομάδα. Χρειαζόμαστε ένα πρόσωπο για να είναι σταθερά εκεί. Τώρα εμείς προσπαθούμε να καλύψουμε το κενό, αλλά καταλαβαίνετε… Πότε η μία δεν μπορεί, πότε η άλλη έχει δουλειά, πότε προκύπτει το ένα, πότε το άλλο…

Τα μέλη δε βοηθάνε;

Βοηθάνε, έχουν προσφερθεί και έχουν βοηθήσει, αλλά δεν μπορείς να βάλεις τον καθένα. Χρειαζόμαστε ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης, σταθερό, αυτό έχουμε ανάγκη άμεση. Είναι λεπτές οι υποθέσεις. Χρειάζονται διακριτικότητα και εχεμύθεια. Ο κύκλος είναι μικρός, όσο ανώνυμα και να είναι τα περιστατικά, φωτογραφίζονται. Δε χρειαζόμαστε τίποτε άλλο προς το παρόν.

Σκέφτομαι… Δε θα μπορούσε το κέντρο να διαθέτει και χώρους φιλοξενίας για τα κακοποιημένα πλάσματα;

Τέτοιες δυνατότητες δεν έχουμε. Δεν φιλοξενούμε. Δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Το είχαμε σκεφτεί και εμείς αυτό, αλλά έχει πάρα πολλά προβλήματα. Θέλει πολύ μεγάλη οργάνωση. Το χώρο που έχει αγοράσει και μας έχει παραχωρήσει η μητρόπολη, σκεφτήκαμε στην αρχή να τον οργανώσουμε έτσι. Βάλαμε ένα κρεβάτι, μια ντουλάπα… Τέλος πάντων, το φτιάξαμε για να μπορεί να φιλοξενηθεί κάποια που αντιμετωπίζει προβλήματα. Μετά άρχισαν να προκύπτουν τα προβλήματα. Ποιος θα κάτσει μαζί της, ποιος θα φροντίσει για καθαριότητα, φαγητό και ένα σωρό άλλα… Και όταν το προσπαθήσαμε, αντιμετωπίσαμε το σύζυγο ο οποίος έκανε φασαρία, χρειάστηκε η επέμβαση της αστυνομίας. Ένας άνθρωπος που είναι βίαιος στο σπίτι του, είναι βίαιος
παντού. Σας λέω ότι δεν είναι εύκολο…

Σε περίπτωση που σας έρχεται περιστατικό, έχει φύγει από το σπίτι και φοβάται να γυρίσει, ή μια άγαμη μητέρα που δεν έχει κάπου να ακουμπήσει. Τι κάνετε;

Σε αυτές τις περιπτώσεις πληρώνει πάλι η μητρόπολη και το θύμα πηγαίνει σε ένα ξενοδοχείο και μένει εκεί όσο χρειαστεί. Για τις άγαμες κοπέλες έχουμε συνεργασία με τα άλλα κέντρα και μπορούμε να τις στείλουμε εκεί. Αν και τέτοια περιστατικά με άγαμες μητέρες που να θέλουν να κρατήσουν το παιδί, προς το παρόν δεν είχαμε.

Έρχονται εύκολα στο κέντρο;

Εύκολα όχι, έρχονται όμως και αυτό είναι που μετράει. Έρχονται εύκολα για προβλήματα απλά. Όταν για παράδειγμα έχουν ένα θάνατο, μια νέα που χηρεύει ή κάποια βαριά αρρώστια στην οικογένεια, έρχονται για στήριξη. Έρχονται δύσκολα όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα που τους εκθέτουν, κατά κάποιον τρόπο, κοινωνικά. Σας το είπα και στην αρχή, όσο μεγαλύτερο το πρόβλημα τόσο δυσκολότερα αποφασίζουν να το γνωστοποιήσουν. Γιατί δεν είναι το πώς το λες, είναι, τι γίνεται αφού το πεις. Τί θα κάνεις την άλλη μέρα; Για μένα και για σένα που είμαστε οικονομικά ανεξάρτητες, στεκόμαστε στα πόδια μας, μπορεί να φαντάζει εύκολο, αλλά όταν δεν έχεις πού να στραφείς τότε…

Αυτό δε σημαίνει πως οικονομικά ανεξάρτητες γυναίκες δεν υφίστανται τέτοιες καταστάσεις…

Το υφίστανται και βέβαια το υφίστανται… αλλά τα πράγματα είναι διαφορετικά…

Από την εμπειρία σας… παίζει ρόλο η κοινωνική θέση, το βιοτικό επίπεδο;

Παίζει, θα έλεγα ότι παίζει με την έννοια πως, όταν ζεις σε ένα χαμηλό επίπεδο με φτώχια, ανέχεια, καθημερινά προβλήματα, από τα οποία δεν ξέρεις ποιο να πρωτοαντιμετωπίσεις, τότε ξεσπάς. Η βία όμως υπάρχει και στις πλούσιες οικογένειες. Σε οικογένειες που υπερέχουν και κοινωνικά και οικονομικά και επιστημονικά.

Θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα; Να δώσετε κάποια τηλέφωνα, κάποια διεύθυνση που να μπορούν να σας βρουν;

Τα στοιχεία μας υπάρχουν στα έντυπα που έχουμε στείλει σε όλα τα χωριά. Μπορούνε να τα προμηθευτούν από τους ναούς. Να δώσω το τηλέφωνό μας το οποίο είναι το: 23850 45555 και να απευθυνθώ στις γυναίκες και να πω αυτό: Να μη φοβούνται! Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να σε κακοποιεί, ούτε σωματικά, ούτε ψυχικά, ούτε ηθικά. Πρέπει επιτέλους αυτός ο κύκλος της σιωπής να σπάσει. Αναγνωρίζω ότι υπάρχει πολύ – πολύ μεγάλο πρόβλημα. Αλλά μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Υπάρχει μια πόρτα όπου μπορεί να καταφύγει κάθε κακοποιημένη… Και λύση στο πρόβλημα να μη βρει, θα βρει αγάπη, συμπαράσταση και κατανόηση.

Κα. Τούλιου σας ευχαριστώ πολύ. Εγώ και η «ΗΧΩ» θα είμαστε πάντα στη διάθεσή σας.

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *