Δημήτρης Άρχοντας - Αμύνταιο

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, μια μπαρούφα ιστορικών διαστάσεων (του Δημήτρη Άρχοντα)

Πολλοί υπερασπιστές της ΠΓΔΜ όσον αφορά στην ονομασία της, προβάλλουν ένα πονηρό επιχείρημα που εκ πρώτης όψεως μοιάζει λογικό και σωστό! Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού ενός λαού.

Υπάρχουν όμως μερικές ενστάσεις σε αυτό:

Αρχική ένσταση είναι ότι νομικά δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού είναι καθαρά ατομικό και σχετίζεται με το δικαίωμα του ατόμου να επιλέγει την εθνική του συνείδηση.

Επιπλέον, το άτομο μπορεί να επιλέγει την εθνική του συνείδηση, όχι όμως και την Ιθαγένεια.

Και βέβαια, τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του ενός τελειώνουν εκεί που αρχίζουν του άλλου, είναι βασική αρχή αυτό.

Μια άλλη ένσταση είναι στην επιλογή του ονόματος ακόμα και από το άτομο. Μπορεί ένα άτομο να αλλάξει το όνομα του; Προφανώς ναι. Μπορεί να διαλέξει ο,τι όνομα και επίθετο θέλει; ΟΧΙ βέβαια. Καταρχάς, για να αλλάξει το επίθετο του, πρέπει να το αιτηθεί στο ανάλογο διοικητικό όργανο, να πείσει για την ανάγκη της αλλαγής του, να το δημοσιεύσει σε τοπική εφημερίδα, με προθεσμία ένστασης για οποιονδήποτε μπορεί να θίγεται από αυτήν την αλλαγή επιθέτου, και αν το εγκρίνει ο δήμαρχος, τότε το επίθετο μπορεί ν’ αλλάξει. Στην αλλαγή του ονόματος, θέλει δικαστική απόφαση εκτός από τα προαναφερθέντα. Ακόμα πιο δύσκολο δηλαδή! Να συμπληρώσω ότι υπάρχουν πολλές απορριπτικές αποφάσεις σε αιτήματα αλλαγής επωνύμου και ονόματος, και μάλιστα είναι ένα σημαντικό ποσοστό.

Ας πάμε σε ένα παράδειγμα πέραν την αλλαγής ονοματεπώνυμου.

Έστω ότι οι γονείς δώσουν στο παιδί τους το όνομα Αδόλφος Χίτλερ. Θα γίνει δεκτό αυτό; Εννοείται πως όχι.

Ας πάμε σε ένα άλλο παράδειγμα: Αν κάποιος καταφέρει και αιτιολογήσει την ανάγκη αλλαγής επωνύμου και ονόματος μαζί, μπορεί να διαλέξει το ονοματεπώνυμο «Αδόλφος Χίτλερ»; Εννοείται πως όχι.

Σε ένα ακόμα παράδειγμα: Ένας ξένος μετανάστης αλλάζει το ονοματεπώνυμο του σε κάτι πιο εύκολο. Είναι από τις πιο εύκολες περιπτώσεις να αλλάξει κάποιος και το όνομα και το επώνυμο. Μπορεί αυτός να επιλέξει το «Αδόλφος Χίτλερ»; Εννοείται πως όχι.

Όταν λοιπόν υπάρχει τέτοια δυσκολία και απαιτήσεις στην αλλαγή επωνύμου και ονόματος, όταν δίνεται το δικαίωμα σε τρίτο μέρος να κάνει ένσταση στην επιχειρούμενη αλλαγή ονόματος, με ποια λογική αναγνωρίζουν κάποιοι το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού στους γείτονες μας, όταν αυτό ούτε καν υπάρχει ως έννοια στο διεθνές δίκαιο για λαούς και κράτη;

Είναι ένα επιχείρημα το οποίο δημιουργήθηκε είτε από δόλο είτε από πλήρη άγνοια, και χρησιμοποιήθηκε με δόλιο τρόπο, ξεγελώντας πολλούς καλοπροαίρετους συμπατριώτες μας.

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *