Παραπολιτικά (26/8/2017)

Διανύουμε την εβδομάδα των πολιτιστικών εκδηλώσεων «Πρέσπες 2017». Στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας βρίσκεται το ενδεχόμενο να παρευρεθεί στις εκδηλώσεις του Αγίου Αχιλλείου ο Πρωθυπουργός της χώρας. Ενώ ο καλλιτεχνικός διευθυντής των εκδηλώσεων κ. Λιάνης δήλωσε ότι ο κ. Τσίπρας θα είναι παρών στις εκδηλώσεις, τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν άγνοια και μάλιστα υποστηρίζουν ότι είναι αντίθετοι σε τέτοιου είδους φιέστες. Φίλε Γιάννη, φαίνεται ότι είσαι τυχερός και, όπως όλα δείχνουν, μάλλον θα γλυτώσεις τα χίλια πρόβατα και τα πεντακόσια γίδια που θα έπρεπε να σφάξεις σε περίπτωση που ο κ. Τσίπρας περνούσε τη γέφυρα του Αγίου Αχιλλείου.

Η κόντρα για την έλευση του Πρωθυπουργού δεν αφορά μόνο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά σκληρή αντιπαράθεση ξέσπασε και μεταξύ των διοργανωτών και του βουλευτή της Ν.Δ. κ. Γιάννη Αντωνιάδη, ο οποίος, σε συνέντευξη τύπου, χαρακτήρισε τον Πρωθυπουργό ως ανεπιθύμητο στη Φλώρινα. Η τελευταίες εξελίξεις μου θυμίζουν τις παλιές εκείνες εποχές, όταν η Ν.Δ. ήταν απέναντι στις εκδηλώσεις των Πρεσπείων. Προς όφελος πάντως του τόπου μας, καλό θα είναι οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που αναδεικνύουν την περιοχή να μην αποτελούν πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Διάβασε περισσότερα

Συνέντευξη με μητέρες παιδιών με αναπηρία

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΏ Φλώρινας στις 10 Ιουνίου 2009.

Στη χώρα μας οι άνθρωποι μετριούνται με δύο μέτρα και ζυγίζονται με δύο σταθμά. Την ίδια στιγμή που προνομιούχοι γονείς στήνουν off shore εταιρίες στο εξωτερικό για να αποφύγουν τη φορολογία και να εξασφαλίσουν τα παιδιά τους, κάποιοι άλλοι γονείς με νύχια και με δόντια αγωνίζονται για να πετύχουν τα αυτονόητα. Σήμερα φιλοξενούμε μητέρες παιδιών με Αναπηρία.

Τί ένιωσες όταν σου ανακοίνωσαν ότι το παιδί σου δεν είναι σαν όλα τα άλλα παιδιά; Υπήρχε κάποιος φορέας στον οποίο μπορούσες να στραφείς για να σε βοηθήσει να αποδεχτείς το γεγονός, να σε στηρίξει ψυχολογικά;

Αγνή Σιδηροπούλου: Το σοκ ήταν πολύ μεγάλο! Εγώ, και αυτό είναι τραγική ειρωνεία, έχω την ειδικότητα της επισκέπτριας υγείας και η πτυχιακή μου είχε σαν θέμα το αυτιστικό παιδί. Οι εργασίες μου των εξαμήνων, είχαν σαν θέμα το σπαστικό παιδί και τα παιδιά με ψυχικές διαταραχές. Ήξερα τι σημαίνει παιδί με αναπηρία. Όταν όμως η αναπηρία χτύπησε τη δική μου πόρτα, τότε ήταν που έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Είχα όμως την τύχη να γεννηθεί το παιδί μου στη Γερμανία. Το επίπεδο του συστήματος υγείας εκεί, δεν έχει καμία σχέση με το δικό μας. Η προσέγγιση, η κοινωνική πρόνοια, η στήριξη των οικογενειών και ειδικά της μάνας, που αρνείται να δεχτεί το γεγονός ότι το παιδί της δεν είναι όπως τα άλλα παιδιά, γίνεται από έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό. Παρ’όλα αυτά, πέρασαν πέντε μέρες για να δεχτώ να δω το παιδί μου. Παρακολούθησα προγράμματα ψυχοθεραπείας με ένα ολόκληρο τιμ γιατρών να με στηρίζει. Οχτώ μήνες έμεινε το παιδί μου στην εντατική και εγώ γυμνή, το κρατούσα πάνω στο σώμα μου, συνδεδεμένη με όλα τα μόνιτορ για να με νιώθει, για να καταλαβαίνει, να νιώθει αυτό που ένιωθε όταν ήταν στο ενδομήτριο, να νιώθει τους χτύπους της καρδιάς μου, όλες μου τις λειτουργίες και όλα μου τα συναισθήματα και να μην αισθάνεται αποκομμένο. Εκεί κατάλαβα ότι το αγαπώ πιο πολύ και από τη ζωή μου, και είμαι σίγουρη ότι με ένιωθε, με καταλάβαινε και αυτό. Όταν το αγκάλιαζα ηρεμούσαν όλες οι ενδείξεις στα μόνιτορ. Εδώ, από ότι μου περιγράφουν μητέρες που είχαν παρόμοιες εμπειρίες με τη δική μου, δεν σε αφήνουν ούτε να το αγγίξεις το παιδί.

Διάβασε περισσότερα

Μια τιράντα πέφτει… – ΗΧΩλόγιο

Aύγουστος! Εκεί, στη ραστώνη και την ανοχή του ελληνικού καλοκαιριού, την ώρα της παραθαλάσσιας συρροής και της ετερόκλητης συνάθροισης, εκεί, στην αύρα του δροσιστηρίου, στο απάγγειο της σκιάς, μια τιράντα πέφτει… Τυχαία και με αθωότητα, λες στην αρχή… Ποιος να δώσει σημασία σε μια τιράντα που πέφτει; Γύρω τριγύρω σώματα με προκάτ πρόκληση, μέλη εντατικά εκτεθειμένα και υγρά από νερό κι αλάτι, στο λιοπύρι ή στην ομπρέλα.

Μια τιράντα πέφτει... Ηχωλόγιο

Κι όμως μια τιράντα πέφτει… Τιράντα από μαγιό, τιράντα από μακό πρόχειρο της πλαζ, τιράντα από αραχνένιο λευκό φόρεμα, που ελάχιστα καλύπτει – μια τιράντα πέφτει… Μπορεί από πλυσίματα πολλά, μπορεί από μέτρια ποιότητα ή από κακό σιδέρωμα, να ξεχείλωσε και να χαλάρωσε. Η τιράντα πέφτει κι αποκαλύπτει τον μαγικό, γυμνό ώμο. Όλα τα υπόλοιπα – υφάσματα, λάστιχα, στηθόδεσμοι και καλύπτρες – είναι στη θέση τους, φύλακες και φρουροί, απαγορευτικοί και ολόσφιχτοι. Μόνο η τιράντα δεν πειθαρχεί και πέφτει στο πλάι, στο πάνω μέρος του χεριού της…

Για λίγα δευτερόλεπτα σκέφτεσαι πως, αν ο Όμηρος διάλεγε για ήρωα του μια γυναίκα, θα μιλούσαμε για (αχίλ)λειο ώμο. Λίγα δευτερόλεπτα για έναν ώμο εξαίσιο, δύναμη αλλά κι ευάλωτο σημείο, που ο ανδρικός πληθυσμός ένα γύρω πάνω του θα‘θελε να γείρει. Και μετά η επαναφορά στην τάξη: θες ανακλαστικά, θες επί τούτου, με μια απλή κίνηση του χεριού της η τιράντα επανέρχεται στο ύψος της, στη θέση της, στην αποστολή της.

Η τιράντα σε λίγο ξαναπέφτει… Επιμένει στην πτώση της ξανά και ξανά και ίσως κάτι θέλει να μας πει. Λες – σκέφτεσαι – να‘ναι προσχεδιασμένη η χαλαρότητα, σκηνοθετημένη η αποκάλυψη, επιτηδευμένη η τάχα εσπευσμένη ανατοποθέτηση; Όσο κι αν οι επαναφορές πυκνώνουν και γίνονται κάθε φορά συχνές και μηχανικές, η τιράντα – μόνο η μια, όχι η δίδυμή της, ένα μυστήριο πράγμα – επαναλαμβάνει τη γοητεία της πτώσης της. Ο ανδρικός πληθυσμός ακροβολισμένος στραβολαιμιάζει μπροστά στο θαύμα ενός νωχελικά κινούμενου ώμου. Προσκυνάει τον θρίαμβο εντέλει του ημιντυμένου πάνω στο γυμνό, που τριγύρω μοδάτα βολοδέρνει στην ακτή.

Όταν μια τιράντα πέφτει και ξαναπέφτει, μια ησυχία πέφτει, ακόμη και σε μπιτσόμπαρο. Μόνο και μόνο για να ακουστεί το εκκωφαντικό της πτώσης της, η θορυβώδης τήξη των ασκημένων βλεμμάτων, που θα πέσουν και θα λιώσουν πάνω της. Η ζέστη του μεσημεριού θεριεύει, τα παγάκια λιώνουν, τα ποτά παύουν να είναι ηδύποτα, ο καύσωνας πυρώνει…

Και παρακαλάς να κρατήσει λίγο ακόμη η ιεροτελεστία της πτώσης, να μην πάει να βουτήξει τώρα αμέσως η τιραντούχος, κι ας βράζει ο τόπος. Να μην καλύψει η θάλασσα τον ώμο και την τιράντα. Να μη γίνουν ένα ακόμη σώμα ανάμεσα σε τόσα άλλα επιπλέοντα της θερινής ραστώνης κι ανοχής. (7 Αυγούστου 2017)

Με αγάπη εύα

Save