Θαλάσσια μόλυνση - πετρελαιοκηλίδα

Η κακιά ώρα και η… «Αγία Ζώνη» – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Θα είχαμε τεράστιο όφελος αν πορευόμασταν με την πίστη ότι η πρόληψη είναι το ισχυρότερο φάρμακο για όλα τα παθήματα και τις αρρώστιες. Και αν τα παθήματα μας γίνονταν μαθήματα, τα πράγματα θα ήταν ακόμα καλύτερα. Αν, ο καθένας στην πορεία του, έβαζε λίγο φρένο στην ακατανίκητη όρεξή του για κέρδος και εύκολο πλουτισμό και δεν τάιζε την απληστία του με κουτοπονηριές και «δε βαριέσαι», πολλά από αυτά που τα αποκαλούμε «μοιραία κακά», όπως οι πυρκαγιές που κατακαίνε κάθε καλοκαίρι δασικές εκτάσεις, οι πλημμύρες που καταστρέφουν περιουσίες, τα ναυάγια που δημιουργούν οικολογικές καταστροφές κ.ο.κ., δεν θα συνέβαιναν ποτέ.

Αν, τέλος, όταν συμβαίνουν όλα αυτά τα «μοιραία κακά», ο καθένας αναλάμβανε αμέσως και στο ακέραιο την ευθύνη του και δεν έσπευδε να δημιουργήσει άλλοθι, πραγματικά ή γεννήματα της φαντασίας του, κι αν το ενδιαφέρον των πολιτικών μας στρεφόταν στη καταστροφή που υφίσταται αυτός ο έρμος ο τόπος και όχι στο πώς θα επωφεληθούν από τα «μοιραία κακά» για να κερδίσουν έναν-δυο πόντους σε αυτόν τον ατέλειωτο πόλεμό τους, με όπλο τους τις καταγγελίες που εκτοξεύουν ο ένας στον άλλον, τότε η σχέση μας με τη συνείδησή μας, με τον καθρέφτη μας έστω, θα ήταν πιο τίμια.

Διάβασε περισσότερα

Εμάνουελ Μακρόν - Πρόεδρος Γαλλίας - Επίσκεψη στην Ελλάδα

Με αφορμή την επίσκεψη Μακρόν – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Στις επισκέψεις αρχηγών κρατών εκείνο που περισσεύει είναι οι ωραίοι λόγοι. Ακόμα δεν έχει σβήσει ο απόηχος από την ομιλία του τέως προέδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, κατά την επίσκεψή του στη χώρα μας. Μπορεί να υπερέβαλλε αλλά μας κολάκευσε και μας άρεσε. Κατά τα άλλα, από πράξεις τίποτα, μηδέν, nothing, για να θυμηθούμε λίγο και τα αγγλικά μας.

Και ο σημερινός πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, στην επίσκεψή του στην Αθήνα δεν τσιγκουνεύτηκε τα ωραία λόγια. Το αντίθετο μάλιστα. Μπορεί και αυτός να υπερέβαλε. Αλλά και πάλι μας άρεσε. Ανέκαθεν η Γαλλία και οι ηγέτες της ήταν περισσότερο οικείοι σε εμάς. Μπορεί να μας φαίνονταν και έτσι. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η ρήση: «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία». Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ένας νέος στην ηλικία πρόεδρος που εκπέμπει μια συμπάθεια και δεν φάνηκε, τουλάχιστον εδώ στη χώρα μας, ο χαρακτηρισμός «ξενέρωτος τεχνοκράτης», που του προσάπτουν στη Γαλλία.

Διάβασε περισσότερα

Η λύση κρύβεται σε εννέα λέξεις… – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Ο Λεωνίδας Κύρκος πέθανε πριν από έξι χρόνια στα τέλη του Αυγούστου. Θα μου πείτε: «Πού τον θυμήθηκες τώρα τον Λεωνίδα Κύρκο;». Η αλήθεια είναι πως η επέτειος του θανάτου του δεν θα είχε κάτι ιδιαίτερο να προσφέρει, αν δεν είχε προηγηθεί η θύελλα περί ναζισμού και κομμουνισμού, που προέκυψε μεσούντος του καλοκαιριού με αφορμή το συνέδριο της Εσθονίας και την άρνηση του υπουργού Δικαιοσύνης της Ελλάδας να παραστεί σε αυτό.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, προαισθανόμενος προφανώς το τέλος του, είχε γράψει λίγα λόγια, για να διαβαστούν στην κηδεία του. Τα διάβασε ο γιος του Μίλτος…:
:
«Φεύγω. Ζήσαμε -η γενιά μου- μια συναρπαστική περιπέτεια, γνώρισα από κοντά τη φτώχεια, τους κατατρεγμούς, τη φρίκη. Αλλά σε διαλείμματα και τη χαρά. Και έβαλα το λιθαράκι μου στον αγώνα για το φως, το δίκαιο και την ανθρωπιά. Ένιωσα συντετριμμένος όταν έσβησε το κόκκινο αστέρι στην κορυφή του Κρεμλίνου βουτηγμένο στη βία, στο ψέμα και στην ντροπή. Άλλα πίστεψαν οι άνθρωποι, άλλα λάλησαν οι προφήτες. Όπως άλλος ήταν ο σοσιαλισμός για τον οποίο αγωνιστήκαμε και γι’ αυτόν τον σοσιαλισμό, με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον κάθε άνθρωπο, να συνεχίσετε τον αγώνα, γιατί δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος. Φεύγω, σας χαιρετώ όλους, και εσάς που πορευτήκαμε μαζί και εσάς τους άλλους της κάθε φορά αντίπερα όχθης, και έχω μόνο ένα να σας πω: σύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία, δεν οδηγούν πουθενά, γεια σας».

Διάβασε περισσότερα

Περί τρομοκρατίας και άλλων τινών

Καθώς οι μέρες περνούν, όλο και έρχονται στο φως καινούρια στοιχεία και λεπτομέρειες για τον βίο και την πολιτεία των τζιχαντιστών που αιματοκύλησαν τη Βαρκελώνη. Όμως συμβαίνει το εξής περίεργο: Αν το καλοεξετάσει κανείς, θα ανακαλύψει πολλές ομοιότητες με την πρακτική άλλων τρομοκρατικών κλιμακίων που έδρασαν σε ευρωπαϊκές πόλεις. Θα διαπιστώσει επίσης τις ίδιες πάνω κάτω αβλεψίες και αστοχίες των διωκτικών αρχών. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες ήξεραν και πρόσωπα και πράγματα. Κατά έναν περίεργο τρόπο, όμως, είτε αγνόησαν τις προειδοποιήσεις, είτε υποτίμησαν τις πληροφορίες!

Η εθνική αστυνομία της Ισπανίας, για να ασχοληθούμε με τα πιο πρόσφατα, είχε ανακρίνει ήδη από το 2006 τον φερόμενο ως ιθύνοντα νου, τον ιμάμη Αμπντλεμπακί Ες Σάτι -ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, είναι πλέον νεκρός- γιατί υπήρχαν πληροφορίες ότι ο εν λόγω ιμάμης πιθανόν να είχε διασυνδέσεις με δίκτυα τζιχαντιστών. Να
σημειωθεί επίσης ότι ο Αμπντλεμπακί Ες Σάτι είχε καταδικαστεί σε τετραετή κάθειρξη για λαθρεμπόριο κάνναβης και εκεί στη φυλακή ριζοσπαστικοποιήθηκε.

Διάβασε περισσότερα

Μια τιράντα πέφτει… – ΗΧΩλόγιο

Aύγουστος! Εκεί, στη ραστώνη και την ανοχή του ελληνικού καλοκαιριού, την ώρα της παραθαλάσσιας συρροής και της ετερόκλητης συνάθροισης, εκεί, στην αύρα του δροσιστηρίου, στο απάγγειο της σκιάς, μια τιράντα πέφτει… Τυχαία και με αθωότητα, λες στην αρχή… Ποιος να δώσει σημασία σε μια τιράντα που πέφτει; Γύρω τριγύρω σώματα με προκάτ πρόκληση, μέλη εντατικά εκτεθειμένα και υγρά από νερό κι αλάτι, στο λιοπύρι ή στην ομπρέλα.

Μια τιράντα πέφτει... Ηχωλόγιο

Κι όμως μια τιράντα πέφτει… Τιράντα από μαγιό, τιράντα από μακό πρόχειρο της πλαζ, τιράντα από αραχνένιο λευκό φόρεμα, που ελάχιστα καλύπτει – μια τιράντα πέφτει… Μπορεί από πλυσίματα πολλά, μπορεί από μέτρια ποιότητα ή από κακό σιδέρωμα, να ξεχείλωσε και να χαλάρωσε. Η τιράντα πέφτει κι αποκαλύπτει τον μαγικό, γυμνό ώμο. Όλα τα υπόλοιπα – υφάσματα, λάστιχα, στηθόδεσμοι και καλύπτρες – είναι στη θέση τους, φύλακες και φρουροί, απαγορευτικοί και ολόσφιχτοι. Μόνο η τιράντα δεν πειθαρχεί και πέφτει στο πλάι, στο πάνω μέρος του χεριού της…

Για λίγα δευτερόλεπτα σκέφτεσαι πως, αν ο Όμηρος διάλεγε για ήρωα του μια γυναίκα, θα μιλούσαμε για (αχίλ)λειο ώμο. Λίγα δευτερόλεπτα για έναν ώμο εξαίσιο, δύναμη αλλά κι ευάλωτο σημείο, που ο ανδρικός πληθυσμός ένα γύρω πάνω του θα‘θελε να γείρει. Και μετά η επαναφορά στην τάξη: θες ανακλαστικά, θες επί τούτου, με μια απλή κίνηση του χεριού της η τιράντα επανέρχεται στο ύψος της, στη θέση της, στην αποστολή της.

Η τιράντα σε λίγο ξαναπέφτει… Επιμένει στην πτώση της ξανά και ξανά και ίσως κάτι θέλει να μας πει. Λες – σκέφτεσαι – να‘ναι προσχεδιασμένη η χαλαρότητα, σκηνοθετημένη η αποκάλυψη, επιτηδευμένη η τάχα εσπευσμένη ανατοποθέτηση; Όσο κι αν οι επαναφορές πυκνώνουν και γίνονται κάθε φορά συχνές και μηχανικές, η τιράντα – μόνο η μια, όχι η δίδυμή της, ένα μυστήριο πράγμα – επαναλαμβάνει τη γοητεία της πτώσης της. Ο ανδρικός πληθυσμός ακροβολισμένος στραβολαιμιάζει μπροστά στο θαύμα ενός νωχελικά κινούμενου ώμου. Προσκυνάει τον θρίαμβο εντέλει του ημιντυμένου πάνω στο γυμνό, που τριγύρω μοδάτα βολοδέρνει στην ακτή.

Όταν μια τιράντα πέφτει και ξαναπέφτει, μια ησυχία πέφτει, ακόμη και σε μπιτσόμπαρο. Μόνο και μόνο για να ακουστεί το εκκωφαντικό της πτώσης της, η θορυβώδης τήξη των ασκημένων βλεμμάτων, που θα πέσουν και θα λιώσουν πάνω της. Η ζέστη του μεσημεριού θεριεύει, τα παγάκια λιώνουν, τα ποτά παύουν να είναι ηδύποτα, ο καύσωνας πυρώνει…

Και παρακαλάς να κρατήσει λίγο ακόμη η ιεροτελεστία της πτώσης, να μην πάει να βουτήξει τώρα αμέσως η τιραντούχος, κι ας βράζει ο τόπος. Να μην καλύψει η θάλασσα τον ώμο και την τιράντα. Να μη γίνουν ένα ακόμη σώμα ανάμεσα σε τόσα άλλα επιπλέοντα της θερινής ραστώνης κι ανοχής. (7 Αυγούστου 2017)

Με αγάπη εύα

Save