Γέροντας Παϊσιος

Η αγάπη καταργεί τις αποστάσεις… (Γέροντος Παϊσίου)

– Γέροντα, πώς επικοινωνούν πνευματικά από μακριά οι άνθρωποι;
– Γράφουν κανένα γράμμα ή με ασύρματο ή με σήματα μορς!…
– Δηλαδή, Γέροντα;
– Για να υπάρξει πνευματική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, πρέπει να εργάζονται στην ίδια συχνότητα. Αυτό δεν μπορούν να το πιάσουν οι επιστήμονες. Θυμάσαι εκείνο το περιστατικό που αναφέρω στους «Αγιορείτες Πατέρες»;

Διάβασε περισσότερα

Ιησούς Χριστός στον ουρανό

Αναστάσιμα Μηνύματα (του Αθανάσιου Σιαμάκη)

«Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου, απαρχήν»

Και οι πιο απλές εκδηλώσεις του ανθρώπου προδίδουν την ακατανίκητη επιθυμία του για ζωή. Ποιος μπορεί να τ’ αρνηθεί; Ο άνθρωπος κουράζεται για τον επιούσιο. Κτίζει σπίτι, για να ζήσει ανετότερα. Ξενιτεύεται, για ν’ αναβαθμίσει τη ζωή του. Αναζητεί γιατρό, για ν’ ασφαλίσει την υγεία του. Αποκτά παιδιά, για να ζει στο πρόσωπό τους. Ζωήφιλος και ζωηχαρής ο άνθρωπος. Ο γνωστός επώνυμος πλούσιος του ευαγγελίου ζήτησε από τον Αρχηγό της ζωής Κύριό μας Ιησού Χριστό απάντηση στο ερώτημά του· «Τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;».

Προφανώς αυτά που κατείχε (πλούτη, νιάτα, κοινωνική θέση) δεν του παρείχαν εγγύηση για μακροζωΐα και καλοζωΐα. Και πως, όταν βλέπει το θάνατο ν’ απλώνει τα πλοκάμια του, για να τον αγκαλιάσει; Θα ήταν πανευτυχής, μόνο αν δεν υπήρχε το μορμολύκειο αυτό. Να όμως που ο τυφλός και ασυγκίνητος θάνατος εισόρμησε στη ζωή του ανθρώπου σαν το υγρό στοιχείο της θάλασσας από τα πλευρά του τσακισμένου στο βράχο της φθοράς καραβιού. Στ’ αλήθεια!

Διάβασε περισσότερα

Ελληνική και Βυζαντινή Σημαία

Αθήνα Τεχεράνη ένα τσιγάρο δρόμος – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Εκτός από το Μακεδονικό και το Κυπριακό, προβλήματα που σέρνονται, μας ταλανίζουν εδώ και χρόνια και παραμένουν άλυτα, υπάρχει και ένα ακόμα… εθνικό πρόβλημα που μας ταλαιπωρεί και απασχολεί το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία: Οι σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας.

Η ιστορία λέει πως κανένα κόμμα δεν είχε βγάλει το συγκεκριμένο θέμα σε δημόσια συζήτηση μέχρι το 1974. Η Δεξιά υπηρετούσε το αφήγημα «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» και οτιδήποτε το αμφισβητούσε συναντούσε την κάθετη αντίδρασή της. Το Κέντρο, αν και είχε στους κόλπους του, πριν τη δικτατορία, φιλελεύθερες πτέρυγες, δεν τόλμησε να υιοθετήσει προοδευτικές απόψεις. Δεν τόλμησε να διακινδυνεύσει ρήξη με την ιεραρχία γιατί η δύναμή της ήταν πολύ μεγάλη.

Διάβασε περισσότερα

Κερί - Εκκλησία

Αναστάσιμες Σκέψεις (της Ελένης Ζωλη)

Ο Προμηθέας κρεμάστηκε αλυσοδεμένος στον Καύκασο, γιατί ήξερε πολλά και προσπάθησε με αυτά να βοηθήσει τους ανθρώπους. Εσύ καρφώθηκες στο Σταυρό, γιατί γνώριζες τα πάντα και έλεγες πολλά, για να ελευθερώσεις πνευματικά και να σώσεις ανθρώπους.

Εκείνος έδωσε στον ανυπεράσπιστο και αδύναμο τη φωτιά. Για να ζεσταθεί, να ημερέψει, να βρει τέχνες, να γίνει πολιτισμένος. Η φωτιά ζεσταίνει, βοηθά, οξύνει τον εγκέφαλο, δημιουργεί… Δημιούργησε ως και πυρηνικά εργοστάσια σήμερα, μα κατέστρεψε τη ζωή, την επιβάρυνε, τη μόλυνε προσφέροντας της ευκολίες πληρωμένες με πανάκριβο τίμημα. Η φωτιά είναι ευλογία, μα είναι και όλεθρος. Όταν πυρπολεί, καίει, καταστρέφει, αποτεφρώνει. Όταν σκοτώνει, αφανίζει, πληγώνει. Σε πόλεις, χωριά, δάση μηδενίζει τη ζωή, διαταράσσει ισορροπίες, φυσικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές.

Διάβασε περισσότερα

Χριστιανικός ναός

Ο Άη-Νικόλας ο δικός μας (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΠερίπου δύο χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού μας, έχουμε ένα μικρό εκκλησάκι σε μεγάλο χώρο, τον Άη-Νικόλα. Στο εκκλησάκι αυτό υπήρχε ένας ξενώνας με τσαρδάκι, δυο δωμάτια πάνω, ενώ στο ημιυπογειο υπήρχε στάβλος. Ο ξενώνας είχε χτιστεί στα πρότυπα ενός χανιού.

Οι ταξιδιώτες μπορούσαν να κοιμηθούν στον ξενώνα κι αν είχαν ζώα μπορούσαν να τα βάλουν στο στάβλο. Εκτός από τη «στέγη» που έβρισκε κάποιος στον Άη-Νικόλα, του προσφέρονταν κι ένα πιάτο φαγητό.

Αυτά υπήρχαν για πολλά χρόνια ενώ σήμερα τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Δεν υπάρχει για παράδειγμα άνθρωπος για να περιποιηθεί όσους καταλήγουν στον ξενώνα, έχει προστεθεί κι άλλος ξενώνας και έχει αλλάξει η περίφραξη.

Η εικόνα του Αγίου που βρίσκεται στην είσοδο, έχει τη χρονολογία 1871, πιθανή χρονολογία ανακαίνισης, γιατί τα υλικά και το χτίσιμο φανέρωναν ότι υπήρχε από πολύ παλιότερα. Στα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχε μια κινητικότητα στα μέρη μας και πρέπει να σχετίζεται με την απόσχιση της Βουλγαρικής Εξαρχίας από το Πατριαρχείο της Κωσταντινούπολης.

Διάβασε περισσότερα

Αγιογραφία

Μια ξεχωριστή Ανάσταση (του Κωσταντίνου Τζέκη)

Στην παράξενη και ιδιόμορφη πολιτεία που κάθε χρόνο οι Κοζανίτες επισκέπτονται, επικρατεί απόλυτος τάξη, γαλήνη και ησυχία.

Όχι δεν υπάρχουν μίση και έριδες. Δεν υπάρχουν διαφωνίες και διαφορές. Μικρά φωτάκια, κεριά και καντηλάκια, φέγγουν αυτή την ξεχωριστή πολιτεία. Μόνο το Ανοιξιάτικο αεράκι που κουνά τα μικρά κλωνιά των κυπαρισσιών θυμίζει την ύπαρξη της ζωής.

Μόνιμοι κάτοικοι αυτής της πολιτείας τα σπουργίτια και τα διάφορα άλλα αγριοπούλια που κουρνιάζουν πάνω στα ψηλά και λυγερά κυπαρίσσια.

Διάβασε περισσότερα

Πίνακας ζωγραφικής

«Η είσοδος του Χριστού στις Βρυξέλλες» Σκέψεις… πάνω στον πίνακα του Τζέιμς Ένσορ – ΗΧΩλόγιο

Βρυξέλλες 1889: Μια μεγάλη πλατεία γεμάτη κόσμο. Ένα πλήθος πολύχρωμο. Πολύβουο… πολύγλωσσο, ακούς τη βοή του κι ας είναι η ζωγραφική η τέχνη της σιωπής. Σώματα, χρώματα, αρώματα. Έμποροι, δημοσιογράφοι, πόρνες και ληστές, γυναίκες λαϊκές και κυρίες της αριστοκρατίας, τραπεζίτες κι αλήτες, εταίρες και εταίροι, κοινωνικοί αναμορφωτές και επίβουλοι σωτήρες.

Πρόσωπα που είναι αυτά της δημοσιότητας ανάκατα με αυτά της διπλανής πόρτας. Πρόσωπα που δεν είναι πρόσωπα, αλλά μάσκες, εξπρεσιονιστικά προσωπεία, ζωγραφισμένα με πινελιές σαν μαχαιριές. Τρομερά προσωπεία και άσχημης αισθητικής, σαν αυτά που πουλούσε η μάνα του ζωγράφου στο ψιλικατζίδικο που διέθετε και που στοιχειώνουν σχεδόν όλα τα έργα του δημιουργού.

Πρόσωπα, προσωπεία, κρανία που επιμένουν να θορυβούν, να χλευάζουν, να σχολιάζουν, να ρεκάζουν. Ανθρώπινες μορφές που άλλοτε παίρνουν τρομακτικές και άλλοτε σατυρικές διαστάσεις, σαν τη μορφή του αλκοολικού πατέρα του. Μάσκες, δαίμονες, φαντάσματα, χονδροειδείς, γελοίες φιγούρες, δαιμονικές δραστηριότητες σχολιάζουν γεγονότα και προσωπικότητες αλλά και τις υπαρξιακές ανησυχίες του καλλιτέχνη, ενώ αποκαλύπτουν την έλξη που του ασκεί το μακάβριο.

Και ανάμεσά τους, περικυκλωμένη η μορφή Εκείνου, όχι την ώρα που μπαίνει στην Ιερουσαλήμ για να ακούσει το ανυπόστατο «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», αλλά εκείνου που σέρνεται φορτωμένος τον σταυρό του, τον σταυρό μας προς τον Γολγοθά, ενός Γολγοθά πανταχού παρόντα κι ας μη φαίνεται πουθενά.

Τζέιμς Ένσορ, «Η είσοδος του Χριστού στις Βρυξέλλες», σωτήριο έτος 1889. Πίνακας ο οποίος στα τέλη του 19ου αιώνα εξαγγέλλει τον εξπρεσιονισμό του 20ού. Ο δημιουργός του έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος από τους ταγούς της παραδοσιακής ζωγραφικής αλλά και από εκείνη την πρωτοπορία που θέλει να πρωτοπορεί χωρίς να πληγώνεται και να κινδυνεύει. Έτσι γίνεται πάντα στην τέχνη.

Πίνακας ζωγραφικήςΠέρασαν πολλές δεκαετίες μέχρι το έργο του Τζέιμς Ένσορ να αναγνωριστεί, να εκτεθεί θριαμβευτικά, να μετατραπεί σε ακριβό εμπόρευμα. Ο ίδιος ο Ένσορ, αφού πριν αναγνωριστεί θεωρήθηκε παράφρων, μετά τιμήθηκε με τον τίτλο του βαρόνου και με τα ωσαννά όλων αυτών που ξέρουν να ραίνουν με δάφνες όταν οι δάφνες δεν έχουν πια σημασία. Βρυξέλλες 1889. Βρυξέλλες 2018. Εκατόν τριάντα χρόνια μετά, όλος ο καλός κόσμος σε παρέλαση, σαν αυτή στον προφητικό πίνακα του Ένσορ, στη χωρίς όρια πλατεία των συσκέψεων, των διαβουλεύσεων, των συνελεύσεων και των συνεντεύξεων, που αναπαράγονται, πραγματικές μαζί και συμβολικές, ανυπόστατες και φονικές μέσα από τη συνεχή ροή των προγραμμάτων της τηλεόρασης, των αναρτήσεων του διαδικτύου και των δημοσιευμάτων του Τύπου, που αφηγούνται είτε δραματικά είτε κυνικά τη σταύρωση του υιού του ανθρώπου, τη σταύρωση του ανθρώπου.

Αν κοιτάξει κανείς τον πίνακα προσεχτικά, κάπου μέσα στο αδηφάγο πλήθος θα ανακαλύψει το πρόσωπο του δημιουργού. Το πρόσωπο του ίδιου του Ένσορ. Είναι εκεί παρών, φορώντας ένα παράταιρο καπέλο που τον καθιστά ύποπτο μιας και τον κάνει να διαφέρει από τον συρφετό. Ή μήπως δεν είναι το πρόσωπο του Ένσορ; Μήπως δεν είναι το πρόσωπο ενός ζωγράφου αλλά το πρόσωπο ενός λαού; Ίσως, ίσως το πρόσωπο ενός κόσμου; Μήπως το αταίριαστο αυτό καπέλο δεν είναι κι αυτό παρά ένα ακόμη προσωπείο; Όχι καπέλο με φτερά, αλλά ένα καπέλο στέφανος, ο στέφανος εξ ακανθών που ο Πιλάτος, οι γκρίζοι και απρόσωποι εκπρόσωποι των θεσμών, όρισαν για όργανο και σύμβολο του μαρτυρίου.

Καλή Ανάσταση!

Με αγάπη εύα

Παναγία

Ποίημα για τη Μεγάλη Εβδομάδα (του Σταμάτη Γαργαλιάνου)

Μητέρα του Χριστού Θεού, κλίνω το γόνυ εμπρός σου
Ποίημα του Σταμάτη Γαργαλιάνου για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Πάτερ Ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου
Ευλόγησε το τέκνο σου, με την Ιερή ματιά Σου
Μητέρα του Χριστού Θεού, κλίνω το γόνυ εμπρός σου
Παρακαλώ σε να ευλογείς, Aνάσταση του Υιού Σου
Παρθένα Παναγία μου, σε έχω για Αγία μου
Ελπίδα στη ψυχή μου, ελπίδα στη ζωή μου
Ο Υιός σου εσταυρώθηκε για μας μετά τον Γολγοθά
Τώρα πιά το ξέρουμε … για πάντα μας πονά

Διάβασε περισσότερα

Ιησούς Χριστός στον ουρανό

Πάσχα, η μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης! (του Σπύρου Ηλιάδη)

Σπύρος ΗλιάδηςΤο όνομα «Πάσχα» δόθηκε το 325 μ.χ με απόφαση της Α’ Οικουμενικής συνόδου, ορίστηκε να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας.

Το Χριστιανικό Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού γιορτάζεται η ανάσταση του Ιησού Χριστού που έγινε το 33 μ.χ.

Με τον όρο Πάσχα αναφερόμαστε είτε στην εβδομάδα του Πάσχα μέχρι το Σάββατο της Διακαινησίμου, είτε στην περίοδο των 50 ημερών που ακολουθούν το Πάσχα, μέχρι την εορτή της πεντηκοστής ημέρας από του Πάσχα, τη λεγόμενη Πεντηκοστή.

Τα λαϊκά έθιμα κατά το σύγχρονο εορτασμό της Ανάστασης στην Ελλάδα περιλαμβάνουν το άναμμα λαμπάδων και τη μεταφορά του Αγίου Φωτός στα σπίτια από την τελετουργία της Ανάστασης στις εκκλησίες, δείπνο με κύριο φαγητό τη μαγειρίτσα, το βράδυ της Ανάστασης, το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών στο σπίτι ή έξω από την Εκκλησία, το σούβλισμα του αρνιού κατά την Κυριακή του Πάσχα και άλλες μικρότερης σημασίας αλλά σεβαστές εκδηλώσεις.

Διάβασε περισσότερα

Αγιογραφία

Μεγάλη Εβδομάδα: Μια σταυροαναστάσιμη πορεία συνάντησης με τον Αναστάντα Χριστό… (του Γεώργιου Τρυφωνόπουλου)

Ο Χριστός βαδίζει προς το Πάθος, σιωπηρά, ήρεμα, γαλήνια, ακολουθείται από τους μαθητές. Στην πορεία αυτή προηγείται η Ανάσταση του Λαζάρου και έπειτα η θριαμβευτική είσοδος Του μέσα στα Ιεροσόλυμα. Δείχνοντας έτσι, ότι ο Ίδιος είναι Κύριος της ζωής και του θανάτου, ο θριάμβος Του γίνεται αντιληπτός μονάχα από τα παιδιά που ζητωκραυγάζουν με τα βάια στα χέρια, τα μάτια τους είναι τόσο καθαρά κι απονήρευτα που μπορούν να διακρίνουν τον Θεό που έρχεται ν’ αναμετρηθεί με τον θάνατο για να νικήσει τον θάνατο.

Ο δρόμος του Σταυρού φαίνεται μοναχικός, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τον Κύριο, ακόμα κι οι μαθητές, οι στένοι φίλοι Του, μαλώνουν μεταξύ τους ποίος θα καθίσει στα δεξία Του όταν θα κρίνει τον κόσμο. Αναμένουν από τον Ίδιο να νικήσει την Ρώμη κι ο Ισραήλ να βασιλεύσει, αλλά Αυτός δεν ήρθε να υποτάξει τις εξουσίες και τα βασίλεια, αλλά ν’ άλλαξει τον τρόπο που ζει ο κόσμο, ν’ ανακόψει την πόρεια του προς τον θάνατο.

Διάβασε περισσότερα

Πού Ζούμεν; (του π. Σωτήρη Παρδάλη)

Επιδόματα… για την ελίτ! Μισθούς… πείνας για τους εργαζόμενους !

Ενώ  ολόκληρη η Ελλάδα,   βρίσκεται μπροστά στη δημογραφική κατάρρευσή της  και βαδίζει με γρήγορους ρυθμούς προς το τέλος της ιστορίας της, σύμφωνα με τα δημογραφικά στοιχεία όπου οι θάνατοι το 2017 έφθασαν στις 123.079 και οι γεννήσεις μόλις στις 88.132, εκ των οποίων το 15% είναι γεννήσεις αλλοδαπών, και το 21,6 % του πληθυσμού της, ήτοι 2.319.741, είναι ηλικίας πάνω από 65 ετών, η Κυβέρνηση αντίθετα φτωχοποιεί ακόμη περισσότερο τις πολύτεκνες οικογένειες και ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό!

Τί κάνει;  Δεν ιδρώνει το πετσί της! Πολεμάει τις πολύτεκνες οικογένειες, που είναι οι αιμοδότες του Έθνους, και καταργεί τα επιδόματα των παιδιών, θέτοντας εισοδηματικά κριτήρια και  δεν εφαρμόζει το Σύνταγμα που αναφέρεται στη προστασία της πολύτεκνης οικογένειας. 

Διάβασε περισσότερα

Ιησούς Χριστός στον ουρανό

Η μία ποίμνη, 6 Φεβ Φωτίου Ιω 10,9-16 (του Αθανάσιου Σιαμάκη)

Πιο πάνω από το ευαγγελικό ανάγνωσμα, στην ίδια ενότητα, σε παραβολή του («παροιμία») ο Ιησούς Χριστός παρομοίασε τους ανθρώπους του με ποίμνη προβάτων, που είναι σταυλισμένα στη μάνδρα. Μίλησε επίσης για μανδρότοιχο, για ποιμένα, για θύρα, για θυρωρό, για κλέφτες, για ληστάς. Και εδώ συνεχίζει…

Εγώ είμαι η θύρα (των προβάτων), λέει, εάν κάποιος (ως πρόβατο) μπει με τη δική μου μεσολάβηση μέσα στην ποίμνη, θα σωθεί, και θα μπει στη μάντρα και θα βγει από τη μάντρα, και θα βρει βοσκή, δηλαδή θα βρει αυτό που
ζητάει η ψυχή του, σωτηρία, ασφάλεια, χαρά, ζωή αιώνια (9).

Ο Ιησούς είναι η θύρα. Τα πρόβατα ανήκουν στο Θεό (ποιμένα), ο οποίος περνάει και φτάνει στα πρόβατα από τη θύρα, δηλαδή αποκαλύπτεται δια του Ιησού. Κάθε θεός που δεν αποκαλύπτεται δια του Ιησού, είναι κλέφτης και
ληστής. Και τέτοιος θεός είναι ο διάβολος.

Διάβασε περισσότερα

Οι Τρεις Ιεράρχες

Οι Τρεις Ιεράρχες (του Θεόδωρου Ιωαννίδη)

Η καθιέρωση της εορτής των Τριών Ιεραρχών, ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια, γύρω στα 1100 μ.Χ., στους χρόνους των Κομνηνών, προκειμένου να καταπαύσει μία διαμάχη ως προς την αξία ενός εκάστου εξ’ αυτών.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε, τότε, η προσωπικότητα του Ιωάννου Μαυρόποδος, επισκόπου Ευχαΐτων. Το έτος 1842 η Πανεπιστημιακή Σύγκλητος του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθιέρωσε για πρώτη φορά την εορτή των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα της ελληνικής παιδείας και των γραμμάτων, γενικότερα.

Κάθε χρόνο, λοιπόν, την 30η Ιανουαρίου εορτάζουμε περίλαμπρα την εορτή των Τριών Μεγίστων Φωστήρων της Τρισηλίου Θεότητος, Βασίλειο τον Μέγα, Γρηγόριο το Θεολόγο και Ιωάννη το Χρυσόστομο, τα πάγχρυσα αυτά στόματα του ελληνικού και χριστιανικού λόγου, που κατά τον υμνογράφο τους κατάρδευσαν όλη την Οικουμένη με νάματα της θεογνωσίας.

Διάβασε περισσότερα

Παλιά οθωμανική γέφυρα

Το μαύρο ράσο (Ι)

Σιαμα-ίοι παπαδάκιδες, άλλοι κολλημένοι με τα ράσα άλλοι με το φέσι που βαφτίστηκε καλυμμαύκι για να κάνει την διαφορά, άλλοι είναι σκέτα κολλημένοι. Ναι μεν γκιαούρηδες αλλά μια και είστε μονοθεϊστές του Αβραάμ ψυχοπαίδια να βάψετε τον χιτώνα σας μαύρο για να ξεχωρίζετε από τον Χότζα και τους αγάδες. Η τουρκοκρατία έφυγε αλλά το μαύρο φέσι και ο μαύρος χιτώνας έμειναν για να μας θυμίζουν τον ραγιαδισμό και το σφάξε μας αγά μου να αγιάσουμε.

«Φτιάξτε εκκλησίες» και γέμισε ο τόπος εκκλησίες και παρεκκλήσια για να μάθουν οι γραικοί ραγιάδες να γονατίζουν και να μας προσκυνούν, είπαν, έτσι σαν τις εικόνες τους που ζωγραφίζουν τον Θεό με τα γένια (η μεγαλύτερη αμαρτία για τους μουσουλμάνους να ζωγραφίζουν τον Θεό ή τον Μωάμεθ), να ονειρεύονται εσχατολογίες και θαύματα μιας άλλης ζωής – αλλά τα κόκκαλα να μην καίγονται να μένουν σαν μια μαγιά – ας μην τρώτε πιλάφι με γιαούρτι φάτε λαγό στιφάδο εσείς, μέχρι που τους λυπήθηκε ένας Σουλτάνος για την αμορφωσιά τους και έστειλε τον Κοσμά τον Αιτωλό να τους μάθει γράμματα.

Διάβασε περισσότερα

Η βάπτιση του Ιησού - Αγιογραφία

Καλούς φωτισμούς σε όλους! (του Ευάγγελου Αθανασιάδη*)

Ευάγγελος Αθανασιάδης«Σήμερα τα Φώτα και οι Φωτισμοί και χαρά μεγάλη και Αγιασμοί»

Μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης.

Να ευχηθούμε σε όλους Καλή Φώτιση. Την έχουμε ανάγκη όλοι.

Στην κρισιμότητα των ημερών λαμβάνονται μεγάλες και σοβαρές αποφάσεις.

Ο καθένα μας πρέπει, να έχει ευθυκρισία, σύνεση, σωστή αντίληψη και σωστή αξιολόγηση των γεγονότων.

Οι νέοι μας, κυρίως, αποφασίζουν να ξενιτευτούν, μια απόφαση που θα καθορίσει τη ζωή τους.

Εθνικά Θέματα βρίσκονται στο προσκήνιο και θα καθορίσουν τις εξελίξεις στο μέλλον. Θα λυθούν ή θα γίνουν βαθύτερες πληγές που θα χαίνουν.

Διάβασε περισσότερα

Κερί - Εκκλησία

Η ζωή του Χριστού μέχρι τα 30 του… (π. Αθανάσιος Σιαμάκης)

Το ευαγγέλιο της πρωτοχρονιάς μιλάει για τη συζήτηση που είχε ο Χριστός με τους σοφούς του Ισραήλ στο ναό του Σολομώντος, όταν ήταν δώδεκα ετών. Ιστορεί ο ευαγγελιστής Λουκάς ότι καθόταν ανάμεσα στους διδασκάλους ακούγοντάς τους και ρωτώντας τους. Αυτοί δε καταπλήσσονταν από τη σύνεσή του και τις απαντήσεις του. Στις δικές τους ερωτήσεις απαντούσε με σοφία και γνώση και ευχέρεια, στις δικές του απαντούσαν με δυσκολία και όχι πάντα με εύστοχα.

Το γεγονός της συζητήσεως αυτής είναι μια ιστορική μαρτυρία από την παιδική ηλικία του Χριστού, και δίνει αφορμή να ερευνήσουμε ένα επιπόλαιο ερώτημα που κάνουν συνήθως κάποιοι, όχι πάντα με καλόπιστη διάθεση᾿ Τι έκανε ο Χριστός μέχρι τα 30 του; Γιατί το βιογραφικό αυτό κενό; Μήπως πήγε στην Ινδία και σπούδασε την τέχνη της μαγείας; Φυσική απάντηση είναι η αντιστροφή του ερωτήματος. Τι έκανε μέχρι τα 30 του ο Πυθαγόρας;

Διάβασε περισσότερα

Ορθόδοξος Ιερέας

Τα ευτράπελα του Παπά-Φίλιππα (Π. Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΕύσωμος, με βροντώδη φωνή και με εμφάνιση επιβλητική, έβγαινε στην Ωραία Πύλη της εκκλησίας και είχε πάντα το βλέμμα στραμμένο προς τ’αριστερά, όπου ήταν το πιο «γεμάτο» μέρος του Ναού, όπου συνωστίζονταν μπροστά-μπροστά οι γριούλες, λίγο πιο πίσω όσες είχαν χηρέψει πρόσφατα και πιο πίσω οι νέες μάνες, για να’χουν την ευχέρεια της επίβλεψης των παιδιών τους, που συνήθως ήταν άτακτα στο προαύλιο της εκκλησίας. Εξάλλου, όλο και κάποια θα του ζητούσε την ευλογία του ή κάποιο ευχέλαιο στο σπίτι της.

Ο πατέρας του Παπά-Φίλιππα ήταν παπάς κι αυτός, ο Παπά-Τραϊανός. Ο πατέρας του τον πάντρεψε μικρό και αυτό αναφέρεται στα απομνημονεύματα του Καπετάν-Καραβίτη, που είχε βρεθεί στο χωριό μας, κι έμαθε ότι είχαν γεννητούρια στο σπίτι του παπά και ζήτησε να βαφτίσει το νεογέννητο δίνοντας του το όνομα Μανούσος, όμως όλοι τον φώναζαν «Νούσε». Ο Καπετάν-Καραβίτης νόμιζε ότι βάφτιζε το παιδί του παπά.

Αυτό το μπέρδεμα έγινε γιατί κανένας από τους δικούς μας δεν ήξερε Ελληνικά και ο νεαρός Φίλιππας έπαιζε με τα άλλα παιδιά στο δρόμο. Ο Παπά-Φίλιππας πριν χειροτονηθεί έκανε τον μπακάλη στο χωριό μας. Ο Παπά-Φίλιππας, θες που έκανε μπόλικη Θεία Κοινωνία και λίγοι μεταλάβαιναν, επομένως έπρεπε να την πιεί πρωί-πρωί με άδειο στομάχι, έμαθε να πίνει. Από κάποια ηλικία και έπειτα το κρασί της Θείας Κοινωνίας δεν τον «έπιανε» και άρχισε να πίνει ρακί.

Διάβασε περισσότερα

Θεοφάνεια - Φλώρινα

ΤΑ «ΦΩΤΑ» (του Τρύφων Ούρδα)

Τρύφων ΟύρδαςΜε το Ευαγγέλιο στο στήθος ο παπα – Σαράντης και στο ένα του χέρι να κρατάει  το Σταυρό και μαζί με τους δύο τους ψαλτάδες του, έβγαινε από την Εκκλησία την Ανάληψη για το ποτάμι. Πιο μπροστά πήγαιναν τα «Εξαπτέρυγα» και πίσω τους το εκκλησίασμα, οι χωριανοί μας. Όλοι βάδιζαν με προσοχή πάνω στον πάγο  και στο φρέσκο χιόνι που έπεσε τη νύχτα και σκέπασε τα σπίτια και τους δρόμους και έμεινε «στολίδι» πάνω στα κλαδιά των δένδρων, κρατώντας τα «χριστουγεννιάτικα!»

Όμως για δες σήμερα το πρωί! Η φύση άλλαξε και ο ήλιος έλαμψε στον ουρανό, κάνοντας και τη μέρα με το άσπρο χιόνι γύρω, ακόμα πιο φωτεινή, έτσι για να ταιριάζει με τη σημερινή γιορτή, τη μεγάλη Γιορτή των Φώτων.

Εδώ και πολλά χρόνια, σαν σήμερα στο χωριό, η κατάδυση του Σταυρού και ο Αγιασμός, γινόταν στην πλατεία, κάτω από την μεγάλη ξύλινη γέφυρα, εκεί που το νερό καθώς στριφογύριζε πάνω στ’ ανάχωμα, έτρωγε το βυθό του και γινόταν βαθύτερο. Εφέτος όμως η Επιτροπή με τον πρόεδρο της Κοινότητας, αποφάσισαν να πέσει ο Σταυρός στον «πάνω μαχαλά», πάλι σε μια απότομη στροφή του ποταμού, κοντά στα σπίτια του Μάρκου και του Νικόλα, όπου επίσης το νερό είχε αρκετά μεγάλο  βάθος αλλά και πλάτος,  ικανό  να χωρέσει όλους όσους θα αποφάσιζαν να πέσουν και  να τον πιάσουν.

Διάβασε περισσότερα

Παντελής Δάφας, Ιεροψάλτης - Συνέντευξη - ΗΧΩ Φλώρινας

Συνέντευξη με τον Παντελή Δάφα (Δάσκαλο Βυζαντινής Μουσικής και Χοράρχη του Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής Φλώρινας)

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας στις 29 Δεκεμβρίου 2010.

Πρόσωπα & Ιδέες - Αυγή Κύρκου

Η στήλη σήμερα φιλοξενεί το δάσκαλο Βυζαντινής μουσικής και Χοράρχη του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Φλώρινας κ.Παντελή Δάφα, Καλή ανάγνωση!

Συνεντεύξεις - Πρόσωπα & ιδέες

Πρόσφατα κ. Δάφα, επισκεφτήκατε το Άγιο Όρος με το χορό της Αγίας Παρασκευής, τον οποίο διευθύνετε, προσκεκλημένος του Προηγούμενου της Μονής Αγίου Ανδρέα κ. Εφραίμ.

Προσκληθήκαμε να ψάλλουμε στον αριστερό χορό, στην αγρυπνία που έγινε για τη γιορτή του Αγίου Ανδρέα. Στο Άγιο Όρος ο Άγιος Ανδρέας γιορτάζεται στις 13 Δεκεμβρίου, με το παλιό ημερολόγιο φυσικά.

Γιατί η πρόσκληση απευθύνθηκε σ’ εσάς και στο χορό της Αγίας Παρασκευής και όχι σε κάποιον άλλο χορό; Υπάρχει ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα σ’ εσάς και τη μονή του Αγίου Ανδρέα;

Διάβασε περισσότερα

Αγιογραφία - Άγιοι - 29 Δεκεμβρίου

Αν ο Θεός υπάρχει, γιατί επιτρέπει το κακό; (του Γεώργιου Τρυφωνόπουλου)

Στις 29 Δεκεμβρίου η εκκλησία εορτάζει τους πρώτους μάρτυρες της εποχής του Χριστού, τα δεκατέσσερις χιλιάδες νήπια που σφαγιάστηκαν κατόπιν εντολής του Ηρώδου στην Βηθλεέμ, την εποχή που γεννήθηκε ο Χριστός. Βλέποντας ότι είχε ξεγελαστεί από τους Μάγους (Μτθ.2,16-18), ο βασιλιάς διέταξε την θανάτωση όλων των παιδιών από ηλικίας μιας μέρας (0) μέχρι δυο ετών. Θρήνοι και μητρικοί αναστεναγμοί κύκλωσαν την μικρή κωμόπολη Βηθλεέμ κι αυτή η πράξη έμελε να καταγραφή στην ιστορία, ως μια από τις πιο αποτρόπαιες, ενώ ο Ηρώδης σε παγκόσμιο σύμβολο παιδοκτόνου, που χρησίμευε ως παραλληλισμός για καθένα άνθρωπο, που θα διέπραττε παρόμοιες πράξεις.

Ο Θεός άνθρωπος στη γη, για να σώσει και να κάνει θεό τον άνθρωπο. Έρχεται να φέρει την ειρήνη στο κόσμο, να διαλύσει το σκοτάδι, να φωτίσει τις αξημέρωτες καρδιές. Ήλθε να σώσει και ν’ ανεβάσει τον άνθρωπο στον ουρανό, να τον θεώσει. Μα όμως με τον ερχομό του 14000 αθώα πλασματάκια βρίσκουν φρικτό θάνατο, 14000 μάνες θρηνούν απαρηγόρητες. Στοιχεία που δεν διαφέρουν και πολύ από σημερινούς απολογισμούς εμπόλεμων καταστάσεων. Ποία ειρήνη έφερε ο Χριστό, Θεός γεμάτος αγάπη, τόσο ανάλγητος, τόσο μικρόψυχος να μην βλέπει τον πόνο, να μην σταματά με μιας την καταστροφική μανία του Ηρώδη! Τα λόγια θα μπορούσαν και σήμερα μ’ άλλο περιεχόμενο να τοποθετηθούν στα στόματα μας, που είναι ο Θεός στα παιδιά της Αφρικής, σ’ αυτά των πολέμων, στους εκατομμύρια πρόσφυγες, στους νέους που πεθαίνουν, στους καλούς κι ωραίους σαν παιδιά ανθρώπους που φεύγουν!

Διάβασε περισσότερα