Εργάτες σε ορυχείο χρυσού - Σκουριές Χαλκιδικής

«Σκουριές και Ναούρου» – ΗΧΩλόγιο

… η καναδική Eldorado Gold που δραστηριοποιείται εδώ και αρκετόν καιρό στην περιοχή της Χαλκιδικής με τεράστιες για το περιβάλλον συνέπειες αποφάσισε να αναστείλει τις εργασίες της επ’ αόριστον…

Μια φορά και έναν καιρό, αγαπημένοι μου, υπήρχε ένας τόπος άγνωστος στον πολύ κόσμο, ένας τόπος που τα είχε όλα. Ήταν σαν να λέμε ένας παράδεισος επίγειος. Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα. Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Άφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα. Τα σπίτια ήταν καλύβες αχυρένιες, φτιαγμένες με τέτοια δεξιοτεχνία που άντεχαν σε όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ζεστές τον χειμώνα, δροσερές το καλοκαίρι. Δεν υπήρχαν αρρώστιες και οι άνθρωποι πέθαιναν από βαθιά γεράματα!

Εκεί, γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο… ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, που θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με το σημερινό Ντουμπάι. Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν όντως όπως είπα και παραπάνω, ένας πραγματικός παράδεισος, ώσπου ήρθε η κακιά μάγισσα… η ανάπτυξη.

Διάβασε περισσότερα

Η γλώσσα της κρίσης - Ηχωλόγιο

«Μαλλιά κουβάρια ή η γλώσσα της κρίσης…»

Από τις απαρχές της κρίσης, αγαπημένοι μου, πρέπει να έχουμε μάθει καμιά εκατοστή καινούργιες λέξεις και εκφράσεις, ενδεχομένως και περισσότερες. Μάλιστα, κάθε φορά που ακούς στην τηλεόραση κάποιον καινούριο όρο, αυτοί που τον εκφέρουν σε κοιτάζουν αφ’ υψηλού και συνεχίζουν τη συζήτηση σαν να μην τρέχει τίποτα, σαν να μη χρειάζεται να δώσουν καμία περαιτέρω διευκρίνιση. Το πιο πιθανόν είναι ότι και οι ίδιοι ενδέχεται να τον άκουσαν για πρώτη φορά στη συνάντηση πριν από το δελτίο ειδήσεων και τον εκστομίζουν ακριβώς για να σε αποδιοργανώσουν!

Η αρχή, αγαπημένοι μου, έγινε με τα spreads! Έβγαινε ο τηλεσχολιαστής στο παράθυρο κάθε βράδυ και μίλαγε γι’ αυτά με τόση φυσικότητα, λες και γνώριζε το θεωρητικό τους υπόβαθρο από πιτσιρικάς! Αναρωτιόσουν: «Βρε μπας και ήμουν άρρωστη την ημέρα που κάναμε τα ρημάδια τα spreads στο σχολείο και γι’αυτό τα αγνοώ;» Έβγαινες γα καφέ με τις κολλητές και ντρεπόσουνα να ρωτήσεις «τι είναι αυτά τα spreads, ρε κορίτσια;», μη σε περάσουνε για αγράμματη. Άκουγες για CDS, για μονάδες βάσης, για δεκαετή ομόλογα και κανείς δεν καταδέχτηκε να σου εξηγήσει τι σημαίνουν όλα αυτά. Έριχνες πέντε φάσκελα στο εαυτό σου και θεωρούσες ότι φταις εσύ που είσαι η άσχετη της υπόθεσης και που δεν έφτασες στον κοινό τόπο όλων των υπολοίπων.

Διάβασε περισσότερα

Κοπέλα που κρύβει το πρόσωπο της

«Η τρομοκρατία… ο Μιθριδάτης… και η μυωπία» – ΗΧΩλόγιο

1η Σεπτέμβρη του 2001, Νέα Υόρκη! Είναι το πρωί που άλλαξαν όλα, αγαπημένοι μου. Και μετά από αυτή τη τραγωδία, ακολούθησαν άλλες: Μαδρίτη, Λονδίνο, Παρίσι, Βρυξέλλες, ξανά Παρίσι, Νίκαια, Βερολίνο, Μάντσεστερ, Κωνσταντινούπολη, ξανά Λονδίνο, και τώρα Βαρκελώνη, και αναφέρω μόνο τους πιο σημαντικούς σταθμούς σε αυτό το ταξίδι με το χωρίς φρένα τρενάκι του τρόμου.

Μία αλυσίδα ατέρμονη από «τυφλά» μακελειά, με εντελώς διαφορετικά μέσα (από αεροπλάνα και Καλάσνικοφ μέχρι κλεμμένα φορτηγά, νοικιασμένα αμάξια και κουζινομάχαιρα του ενός ευρώ), αλλά πάντα με ισλαμιστές δράστες-καμικάζι να επιτίθενται σε «μαλακούς», δηλαδή ελλιπώς φρουρούμενους στόχους, και με το ίδιο αποτέλεσμα: χιλιάδες αθώα θύματα -τρεις χιλιάδες μόνο στην Αμερική, πάνω από 600 τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη- σε βάθος 16 χρόνων.

Διάβασε περισσότερα

Μια τιράντα πέφτει… – ΗΧΩλόγιο

Aύγουστος! Εκεί, στη ραστώνη και την ανοχή του ελληνικού καλοκαιριού, την ώρα της παραθαλάσσιας συρροής και της ετερόκλητης συνάθροισης, εκεί, στην αύρα του δροσιστηρίου, στο απάγγειο της σκιάς, μια τιράντα πέφτει… Τυχαία και με αθωότητα, λες στην αρχή… Ποιος να δώσει σημασία σε μια τιράντα που πέφτει; Γύρω τριγύρω σώματα με προκάτ πρόκληση, μέλη εντατικά εκτεθειμένα και υγρά από νερό κι αλάτι, στο λιοπύρι ή στην ομπρέλα.

Μια τιράντα πέφτει... Ηχωλόγιο

Κι όμως μια τιράντα πέφτει… Τιράντα από μαγιό, τιράντα από μακό πρόχειρο της πλαζ, τιράντα από αραχνένιο λευκό φόρεμα, που ελάχιστα καλύπτει – μια τιράντα πέφτει… Μπορεί από πλυσίματα πολλά, μπορεί από μέτρια ποιότητα ή από κακό σιδέρωμα, να ξεχείλωσε και να χαλάρωσε. Η τιράντα πέφτει κι αποκαλύπτει τον μαγικό, γυμνό ώμο. Όλα τα υπόλοιπα – υφάσματα, λάστιχα, στηθόδεσμοι και καλύπτρες – είναι στη θέση τους, φύλακες και φρουροί, απαγορευτικοί και ολόσφιχτοι. Μόνο η τιράντα δεν πειθαρχεί και πέφτει στο πλάι, στο πάνω μέρος του χεριού της…

Για λίγα δευτερόλεπτα σκέφτεσαι πως, αν ο Όμηρος διάλεγε για ήρωα του μια γυναίκα, θα μιλούσαμε για (αχίλ)λειο ώμο. Λίγα δευτερόλεπτα για έναν ώμο εξαίσιο, δύναμη αλλά κι ευάλωτο σημείο, που ο ανδρικός πληθυσμός ένα γύρω πάνω του θα‘θελε να γείρει. Και μετά η επαναφορά στην τάξη: θες ανακλαστικά, θες επί τούτου, με μια απλή κίνηση του χεριού της η τιράντα επανέρχεται στο ύψος της, στη θέση της, στην αποστολή της.

Η τιράντα σε λίγο ξαναπέφτει… Επιμένει στην πτώση της ξανά και ξανά και ίσως κάτι θέλει να μας πει. Λες – σκέφτεσαι – να‘ναι προσχεδιασμένη η χαλαρότητα, σκηνοθετημένη η αποκάλυψη, επιτηδευμένη η τάχα εσπευσμένη ανατοποθέτηση; Όσο κι αν οι επαναφορές πυκνώνουν και γίνονται κάθε φορά συχνές και μηχανικές, η τιράντα – μόνο η μια, όχι η δίδυμή της, ένα μυστήριο πράγμα – επαναλαμβάνει τη γοητεία της πτώσης της. Ο ανδρικός πληθυσμός ακροβολισμένος στραβολαιμιάζει μπροστά στο θαύμα ενός νωχελικά κινούμενου ώμου. Προσκυνάει τον θρίαμβο εντέλει του ημιντυμένου πάνω στο γυμνό, που τριγύρω μοδάτα βολοδέρνει στην ακτή.

Όταν μια τιράντα πέφτει και ξαναπέφτει, μια ησυχία πέφτει, ακόμη και σε μπιτσόμπαρο. Μόνο και μόνο για να ακουστεί το εκκωφαντικό της πτώσης της, η θορυβώδης τήξη των ασκημένων βλεμμάτων, που θα πέσουν και θα λιώσουν πάνω της. Η ζέστη του μεσημεριού θεριεύει, τα παγάκια λιώνουν, τα ποτά παύουν να είναι ηδύποτα, ο καύσωνας πυρώνει…

Και παρακαλάς να κρατήσει λίγο ακόμη η ιεροτελεστία της πτώσης, να μην πάει να βουτήξει τώρα αμέσως η τιραντούχος, κι ας βράζει ο τόπος. Να μην καλύψει η θάλασσα τον ώμο και την τιράντα. Να μη γίνουν ένα ακόμη σώμα ανάμεσα σε τόσα άλλα επιπλέοντα της θερινής ραστώνης κι ανοχής. (7 Αυγούστου 2017)

Με αγάπη εύα

Save