Χιονισμένο βουνό - Φεγγάρι

«Εκτός θέματος…»

Στο καφενείο ο καπνός πάει σύννεφο
και μέσα στην θολούρα με τις αθλητικές ειδήσεις
στην διαπασών, εσύ μου μιλάς για την οικονομική κρίση
ενώ εγώ σου μιλώ για τα φύλλα του φθινοπώρου
που αλλάζουν χρώματα στους δρύες, τις κερασιές,
τα πλατάνια και τις ακακίες,
εσύ μου μιλάς για τις δουλειές που τρέχουν
πριν μας προλάβει το χιόνι
κι’ εγώ σου μιλώ για τα τελευταία τριαντάφυλλα
και τα οκτωβρούθκια (χρυσάνθεμα) που τρελαίνομαι
εσύ μου μιλάς για ταξίδια εξωτικά
και εγώ παραμιλώ με το ηλιοβασίλεμα του Βιτσίου,
σου λέω, πιο εξωτικά δεν γίνεται
σαν το Αμύνταιο δεν έχει
κι’ εσύ με περνάς για εκτός θέματος.

Αμύνταιο 20-10-2017 – Ρηγίνος

Ο άστεγος

Ο άστεγος

Κοιμισμένα όνειρα
σε υγρό γρασίδι
στρωμένα

Τον σκεπάζει μια
τριμμένη κουβέρτα
σταλμένη από άγιο χέρι

Όνειρα που θα ξυπνήσει
χωρίς μια καλημέρα
χωρίς το χαμόγελο
ενός παιδιού

10.00 το βράδυ
τον προσπερνάω
ενοχα με προσοχή
μην τα όνειρα ταράξω

Θεσ/νίκη 25-11- 2017
Γερμ. Θαν.

Ποίηση - Καπνός

Το ημερολόγιο ενός κουτσομπόλη

Άκου να δεις,
ότι ακούμε το φανταζόμαστε
και αφού το παραφουσκώσουμε, παρανοούμαστε
σε βαθμό που νομίζουμε ότι το είδαμε
και η ράδιο αρβύλα συμπληρώνει τα
κενά κατά το δοκούν, έτσι που μέχρι
το βράδυ τα νέα διαστρεβλώνονται βάναυσα
και αλοίμονο σ’ αυτόν που μπήκε στο στόχαστρο.
Τα παπαγαλάκια υπερέχουν κατά πολύ σε
φαντασία απ’ αυτήν του ρουφιάνου που απλώς
έθιξε το θέμα, στο κάτω κάτω είναι
δεδομένη η ρήση που λέει πως
όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά.
Κάτσε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας,
η λάσπη όμως πολλές φορές μένει παρά
τις διαψεύσεις, αφού είναι κόσμος που
χαίρεται με τα χτυπήματα που δέχονται οι άλλοι,
έστω αν κατά βάθος ξέρουν πως είναι ψέματα.
Κρίσεις και κατακρίσεις ανούσιες και ανώφελες
ψυχοφθόρες, όταν ο άλλος δεν έχει με τι να ασχοληθεί
και παραμορφώνει χυδαία το τι λένε και τι κάνουν
οι άλλοι και δεν κοιτά τον εαυτό του.
Κακώς λέμε κάποιον Κατίνα,
οι άντρες κουτσομπολεύουν περισσότερο.

Πόζαρ 21-11-17

Ρηγίνος

Νερό - Μαντρωμένες συνειδήσεις

Mαντρωμένες συνειδήσεις

Χειροποίητα πράγματα ανθρώπινα
όχι της μηχανής καραμελωμένα,
μπορεί ν’ αλλάζεις θέμα συνέχεια
σαν μανιακός, μα έτσι είναι τα
ρυάκια και οι ποταμοί
όπου βρουν έδαφος μαλακό το διαβρώνουν
το διαμορφώνουν και προχωρούν,
ευτυχώς η φύση μας έδωσε
πολλές επιλογές φτάνει να θέλεις
να εισχωρήσεις να χαθείς μέσα
από τις σχισμές των βράχων και
τις γούρνες που σου επιβάλλεται
η αδράνεια, να παραμείνεις στάσιμο
νερό να σαπίζεις παρακαλώντας
το σύννεφο να βρέξει, μια χούφτα
βροχής δεν μου φτάνει
άλλος φράζει τα ρέματα
άλλος την πληρώνει,
οι νεκρολογίες προηγήθηκαν του συμβάντος.

Νοερά, Μάντρα Αττικής

Ρηγίνος

Βελιγράδι

– Βελιγράδι

Δούναβης, ο ποταμός της αγάπης και του πολέμου
καθαγιασμένος από το σώμα του Ρήγα Φεραίου
δάκρυα και αίμα δεν ξεχωρίζουν στο ηλιοβασίλεμα
πέρασμα ανατολής και δύσης το Βελιγράδι όχι ο Βόσπορος
εμείς ποιανού διαόλου κάλτσα είμαστε
φυτρωμένοι εξωγήινοι αφού δεν υπακούουμε
σε καμιά εντολή σε κανένα νόμο
κινούμαστε σαν πλακτόν ή σαν μαυροπούλια
που αλλάζουν σχήματα στο υγρό και στο στερέωμα
γλιστρούμε στον ρουν της ιστορίας
αφήνοντας αποτυπώματα ανεξίτηλα και φοβερά
αφού μόνο με φοβέρες και αίματα καλούμε
τους απανταχού παλιούς μας φίλους
να μας κατανοήσουν και να μας δεχτούν
όπως ο Οδυσσέας Ελύτης το εκφράζει στο «άξιον εστίν» •
στο κάστρο και στον πεζόδρομο συναντηθήκαμε,
γλώσσα ελληνική, Έλληνες, ενθουσιασμός χαρά
από πού είστε; Φλώρινα, εσείς; Χαλκιδική
και τα χαμόγελα παίρνουν και δίνουν, μόνο
στην πατρίδα όλη μέρα βρίζουμε και κονταροχτυπιούμαστε.

Υ.Γ. Γυρίσαμε την μισή Ευρώπη αλλά σαν το Αμύνταιο δεν έχει!
Συγχαρητήρια στο γραφείο τουρισμού του Θωμά Γιατρακά
για την άρτια οργάνωση και την εκτενή ξενάγηση που είχαμε.

Ρηγίνος