Δροσοπηγή Φλώρινας 1944 - 1

Δροσοπηγή Απρίλιος 1944 – 74 Χρόνια Πρίν (του Νικόλαου Ταμουτσέλη)

Η αρχή ενός μεγάλου Συνεδρίου, η Συνδιάσκεψη του ΕΑΜ που ξεκίνησε και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι πρωταγωνιστές, οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες. Οι Σύνεδροι, οι Επίτροποι, τα Πολιτικά Πρόσωπα, οι Φορείς και οι Καπεταναίοι, που προσκλήθηκαν από όλα τα σημεία της Περιφέρειας, αν και δεν κατάφεραν….. όλοι τους να προβάλουν τις θέσεις, προτάσεις με άξονα τον σχεδιασμό και τη διαδικασία διαμόρφωσης του νέου κόσμου που θα προκύψει μετά την αποχώρηση των κατακτητών.

Η θέση των διοργανωτών αφορούσε και τις ένοπλες Μετασχηματισμένες ομάδες, τον τρόπο ενσωμάτωσης και προσχώρησης τους στις ανάγκες του Αγώνα. Όλοι τους φιλοξενήθηκαν στα καταλύματα – σπίτια των κατοίκων του ορεινού οικισμού. Στο πατρικό μας είχαμε τον Καπετάν…ο Θείος μου είχε τον Αμύντα …..ο Κεραυνός από τη Ζιάκα έμενε στη Θεία……., ο …. φιλοξένησε τον Καπετάνιο από τη Σιάτιστα, ο Γκότσε έμεινε στον ……, ο Αρριανός, ο …..,ο …….,ο…….,ο…….,ο….. Υπήρχαν ξένοι που έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά στα σοκάκια του οικισμού.

Διάβασε περισσότερα

Πίνακας Νίκου Ταμουτσέλη

«Χωρικοί Μετασχηματισμοί» (της Αννέτας Μπαλιάση)

“Το χωριό μας πρέπει να είναι περήφανο για τους κτιστάδες, τους ζωγράφους-αγιογράφους αλλά και τους γραφιάδες που καταγράφουν τα σημαντικά γεγονότα του τόπου μας”.

Με αυτή τη κουβέντα του φίλου Θωμά Τσούλη, κατέληξε η συζήτηση κάποιο φθινοπωρινό πρωινό στο παλιό μας
μαγαζάκι. Το βιβλίο «Χωρικοί Μετασχηματισμοί» του Δροσοπηγιώτη Νικολάου Ταμουτσέλη, δικαιώνει απόλυτα την άποψη του φίλου Θωμά, αφού ο σπουδαίος καλλιτέχνης αποδεικνύεται και ένας εξαιρετικός γραφιάς με την καλαίσθητη, ρεαλιστική περιγραφή και καταγραφή των μεταμορφωμένων χωρικών τοπίων της ευρύτερης περιοχής της Φλώρινας, με τη βοήθεια φυσικά του έργου του ζωγράφου και πατέρα του Βαγγέλη Ταμουτσέλη.

Πιθανόν ο απλός αναγνώστης, ο ανίδεος στα εικαστικά θέματα (μη εξαιρεμένης και της γράφουσας), τις αρ χιτεκτονικές έννοιες που συναντά πολύ συχνά στις σελίδες του βιβλίου, να μη κατανοεί τις προσωπικές αντιλήψεις, τις πολυσύνθετες ιδέες, τις πολύπλοκες αναλύσεις του συγγραφέα, πλην όμως απαραίτητες για ένα
τεκμηριωμένο και ολοκληρωμένο αποτέλεσμα.

Διάβασε περισσότερα

Παραπολιτικά (18/10/2017)

Ήταν φυσικό να μην μείνει αδιάφορη η εισαγγελία σχετικά με τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων που είχαν παραχωρήσει οι γιατροί για την κατάσταση που επικρατεί στο Γενικό Νοσοκομείο Φλώρινας. Σε οποιαδήποτε περίπτωση πάντως, μετά την ένταση που επικράτησε και την απόλυση του διοικητή κ. Κοτοπούλη, τα πράγματα έχουν ηρεμήσει και αυτό είναι προς όφελος της λειτουργίας του νοσοκομείου και της καλής εξυπηρέτησης των ασθενών.

Παραμένουμε σε θέματα υγείας και πιο συγκεκριμένα στη λειτουργία του Κέντρου Αποκατάστασης Αμυνταίου. Εδώ και έξι (6) μήνες στο Κέντρο απασχολείται φυσίατρος που καθημερινά αναβαθμίζει τη λειτουργία του με τις υπηρεσίες της και αυξάνεται έτσι και ο αριθμός των ασθενών. Στο θέμα θα επανέλθουμε με σχετικά ρεπορτάζ, αλλά παροτρύνω τους τοπικούς μας άρχοντες να δείξουν το ανάλογο ενδιαφέρον και να σταθούν δίπλα στους εργαζόμενους γιατί είναι ένα από τα καλύτερα δημόσια κέντρα αποκατάστασης!

Διάβασε περισσότερα

Συνέντευξη με τον Νικόλαο Ζωγράφο (Αγιογράφο)

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας στις 9 Μαϊου 2010.

Κουβαλώντας στους ώμους του οικογενειακή παράδοση 160 ετών Αγιογραφικής Τέχνης, ο Νικόλαος Ζωγράφος, άξιος συνεχιστής της και ένας από τους τελευταίους πλέον Αγιογράφους του Βιτσίου, μιλάει στη στήλη με σεβασμό για το έργο των προγόνων του και με αγάπη και σεμνότητα για το δικό του έργο, που αποτελεί σημαντική προσφορά στο χώρο της Αγιογραφίας.

Συνέντευξη - Νικόλαος Ζωγράφος - αγιογράφος

Κ. Νίκο, έχω μια εικόνα δική σας κρατημένη από τα παιδικά μου χρόνια. Σας θυμάμαι με μια μπατανόβουρτσα και έναν τενεκέ στο χέρι… Θυμάμαι έντονα τα ρούχα σας. Φορούσατε ένα παντελόνι που είχε επάνω του όλα τα χρώματα του κόσμου!!

Τι να έκανα; Ήταν τα ρούχα της δουλειάς μου. Μπογιατζής ήμουνα τότε και έτρεχα με τον τενεκέ και την μπατανόβουρτσα για το μεροκάματο. Δύσκολα τα χρόνια! Είχαμε οικογένεια, έπρεπε να βγει το μεροκάματο. Αλλά αυτό ήταν το δεύτερο επάγγελμά μου. Το πρώτο ήταν τσαγκάρης.

Δε θυμάμαι να έχω ακούσει κάτι τέτοιο…

Πού να το θυμάσαι…! Αυτό έγινε όταν ήμουν δεκαπέντε χρόνων. Μόλις έφυγαν οι Γερμανοί κατέβηκα στη Φλώρινα για να μάθω την τέχνη. Δούλεψα τέσσερα – πέντε χρόνια σαν τσαγκάρης. Μετά έπεσε η δουλειά. Άρχισαν να ανοίγουν τα μαγαζιά με τα έτοιμα παπούτσια. Ύστερα πήγα φαντάρος. Μόλις απολύθηκα από
το στρατό, ασχολήθηκα με αυτό που με τραβούσε πιο πολύ. Τα χρώματα! Έγινα μπογιατζής.

Συνήθως τα επίθετα των ανθρώπων δηλώνουν κάποια ιδιότητα. Το δικό σας είναι Ζωγράφος. Αυτό σημαίνει πως κάποιος μακρινός σας πρόγονος, είχε ασχοληθεί με τη ζωγραφική;

Διάβασε περισσότερα