Τρένο

Πυξίδα ζωής (Ρηγίνος)

Προσανατολισμός υπό αντίξοες συνθήκες
γνώση των φυσικών φαινομένων
πολλές φορές μπερδεύουμε τα σημεία του ορίζοντα
όταν είναι συννεφιά ή νύχτα
τους αστερισμούς δεν τους γνωρίζουν όλοι
η κλίση των δέντρων προς τον νότο

Διάβασε περισσότερα

Η Άνοιξη (του Κωσταντίνου Τζέκη)

Δειλά-δειλά, μετά τις χειμωνιάτικες βροχές, η αμυγδαλιά μας προειδοποίησε πρώτη και σε συνέχεια ο οργασμός της φύσης, ότι και φέτος, ήρθε επιτέλους η Άνοιξη,

Μαζί της, μας δημιουργούν αισθήματα αναγέννησης και ελπίδας, οι φουσκοδεντριές των  οπορωφόρων δένδρων,  το ξάφνιασμα του κότσυφα, που προετοιμάζεται για το ταξίδι του, ποιος ξέρει που, ενώ σε λίγο θα χαμογελάσουν οι έρημες χελιδονοφωλιές, θα χτυπήσουν τα σήμαντρα των φωλιών του πελαργού στο καμπαναριό , ο κούκος κρυμμένος στα παχιά άνθη της βιαστικής κερασιάς και το αηδόνι, που υμνεί με την κελαριστή φωνή του την επιστροφή της Περσεφόνης, στη γη, από τη σκοτεινιά του Άδη.

Διάβασε περισσότερα

Παράθυρο

Παράθυρο στον κόσμο (του Τρύφων Ούρδα)

Τρύφων ΟύρδαςΉταν ένα παράθυρο στο παλιό μας το σπίτι. Χαμηλό όπως ήταν, από μικρό παιδί μ’ έβαζε εκεί μπροστά του η μάνα μου, όρθιο πάνω στο μικρό κρεβατάκι για να με βλέπει και να τη βλέπω, τις ώρες που εκείνη έκανε δουλειές έξω στην αυλή. Και τη χαιρετούσα εγώ από μέσα σαν την έβλεπα να με κοιτάζει και δώστου εκείνη μου έστελνε φιλιά με το χέρι της..!

Αργότερα, λίγο μεγαλύτερος, συνήθισα να κάθομαι μπροστά του και μόνος μου. Σαν τέλειωνα τα διαβάσματα, έπιανα εκεί τη θέση μου και κοίταζα έξω απ’ το τζάμι ώρες ολόκληρες. Και τι δεν έβλεπα απ’ αυτό… Τον κόσμο ολόκληρο!

Έβλεπα το όμορφο ξημέρωμα. Έναν χρυσό ήλιο να βγαίνει απ’ τα βουνά και να φωτίζει όλη την πλάση. Με τις αχτίνες του να διαλύει τα σκοτάδια της νύχτας και να δίνει σ’ όλη τη γη τη χαρά της ζωής. Ενώ προχωρούσε η μέρα μέσα απ’ το καθαρό γυαλί του, έβλεπα ακόμα, ανθρώπους γελαστούς, ανθρώπους στεναχωρημένους, άλλους να περπατάνε βιαστικά για να πάνε στις δουλειές τους και άλλους να επιστρέφουν κουρασμένοι απ’ αυτές.  

Διάβασε περισσότερα

Ελευθερία

Στο μεταίχμιο

Πόσο το παρόν είναι υπαρκτό
χωρίς την φυσική μας παρουσία
με την δύναμη της σκέψης μόνο
χωρίς να δεις ιδίοις όμμασι τι τρέχει
ένα όχι που μετατρέπεται ασυζητητί σε ναι
μας εξίσωσαν αμφίδρομα
σαν το ρεύμα του Ευβοϊκού κόλπου
ακροβασία δίχως το δίχτυ ασφαλείας
για να λέγεσαι ελεύθερος
πώς να ξεφύγεις από τα σκλαβοπάζαρα

Διάβασε περισσότερα

Ερωτική ποίηση

Ερωτική Ποίηση από τον Σταμάτη Ψύταλη

Σ’ αγαπώ ως την άκρη του ουρανού
Ως το χείλος του γκρεμού, ως τα πέρατα της γης
Ως το φέγγος της αυγής
Κι ακόμη πιο ψηλά, κι ακόμη πιο μακριά
Μου έδωσες πάλι τη χαρά, μου έδωσες το γέλιο
Από τη μέρα που σε γνώρισα, χαράς έχω ευαγγέλιο
Χάρις σε εσένα ξέχασα, το δάκρυ και τον πόνο
Χάρις σε εσένα προχωρώ, στης ζήσης μου το δρόμο
Αν ψάξουν μες στις φλέβες μου, θα βρουν αίμα δικό σου
Αν βάλουν σε με ακουστικό, θα ακούσουν το σφυγμό σου
Είσαι η χρυσή ελπίδα μου, είσαι το φυλακτό μου
Είσαι το όνειρο που θα κρατώ, πάντα για δικό μου

Διάβασε περισσότερα

Παλιά οθωμανική γέφυρα

Το μαύρο ράσο (Ι)

Σιαμα-ίοι παπαδάκιδες, άλλοι κολλημένοι με τα ράσα άλλοι με το φέσι που βαφτίστηκε καλυμμαύκι για να κάνει την διαφορά, άλλοι είναι σκέτα κολλημένοι. Ναι μεν γκιαούρηδες αλλά μια και είστε μονοθεϊστές του Αβραάμ ψυχοπαίδια να βάψετε τον χιτώνα σας μαύρο για να ξεχωρίζετε από τον Χότζα και τους αγάδες. Η τουρκοκρατία έφυγε αλλά το μαύρο φέσι και ο μαύρος χιτώνας έμειναν για να μας θυμίζουν τον ραγιαδισμό και το σφάξε μας αγά μου να αγιάσουμε.

«Φτιάξτε εκκλησίες» και γέμισε ο τόπος εκκλησίες και παρεκκλήσια για να μάθουν οι γραικοί ραγιάδες να γονατίζουν και να μας προσκυνούν, είπαν, έτσι σαν τις εικόνες τους που ζωγραφίζουν τον Θεό με τα γένια (η μεγαλύτερη αμαρτία για τους μουσουλμάνους να ζωγραφίζουν τον Θεό ή τον Μωάμεθ), να ονειρεύονται εσχατολογίες και θαύματα μιας άλλης ζωής – αλλά τα κόκκαλα να μην καίγονται να μένουν σαν μια μαγιά – ας μην τρώτε πιλάφι με γιαούρτι φάτε λαγό στιφάδο εσείς, μέχρι που τους λυπήθηκε ένας Σουλτάνος για την αμορφωσιά τους και έστειλε τον Κοσμά τον Αιτωλό να τους μάθει γράμματα.

Διάβασε περισσότερα

Κερί - Εκκλησία

Η ζωή του Χριστού μέχρι τα 30 του… (π. Αθανάσιος Σιαμάκης)

Το ευαγγέλιο της πρωτοχρονιάς μιλάει για τη συζήτηση που είχε ο Χριστός με τους σοφούς του Ισραήλ στο ναό του Σολομώντος, όταν ήταν δώδεκα ετών. Ιστορεί ο ευαγγελιστής Λουκάς ότι καθόταν ανάμεσα στους διδασκάλους ακούγοντάς τους και ρωτώντας τους. Αυτοί δε καταπλήσσονταν από τη σύνεσή του και τις απαντήσεις του. Στις δικές τους ερωτήσεις απαντούσε με σοφία και γνώση και ευχέρεια, στις δικές του απαντούσαν με δυσκολία και όχι πάντα με εύστοχα.

Το γεγονός της συζητήσεως αυτής είναι μια ιστορική μαρτυρία από την παιδική ηλικία του Χριστού, και δίνει αφορμή να ερευνήσουμε ένα επιπόλαιο ερώτημα που κάνουν συνήθως κάποιοι, όχι πάντα με καλόπιστη διάθεση᾿ Τι έκανε ο Χριστός μέχρι τα 30 του; Γιατί το βιογραφικό αυτό κενό; Μήπως πήγε στην Ινδία και σπούδασε την τέχνη της μαγείας; Φυσική απάντηση είναι η αντιστροφή του ερωτήματος. Τι έκανε μέχρι τα 30 του ο Πυθαγόρας;

Διάβασε περισσότερα