Μαρία Σκαμπαρδώνη

Αληθινός ηγέτης: Ποιά πρέπει να είναι τα γνωρίσματα του (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

γνωμικό - Τζόν ΚένεντιΟ πλανήτης μας διανύει μία εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, άνθρωποι ξεριζώνονται από τη γη τους και πνίγονται στη θάλασσα, παιδιά πεθαίνουν κατά μυριάδες. Η φτώχεια και η αδικία επικρατεί σε μεγάλο μέρος του πλανήτη η οποία σε συνδυασμό με τη χαμηλή εκπαίδευση εντείνει το κοινωνικό πρόβλημα και τη διαχείριση των μαζών.

Είναι ένα από τα πιο έντονα αιτήματα των ανθρώπων του σήμερα, τόσο της δικής μας χώρας, όσο και άλλων κατοίκων χωρών, είναι η εύρεση καλών ηγετών οι οποίοι θα προσπαθήσουν να επιλύσουν τα προβλήματα αυτά και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των τόσο καταπονημένων ανθρώπων.

Διάβασε περισσότερα

Γυναίκα - παράθυρο

Απο τα παράθυρα μου… (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Μαρία ΣκαμπαρδώνηΑπό τα παράθυρά μου βλέπω….

Τους ανθρώπους να περνούν και να γελάνε. Τα παιδάκια που τρέχουν γεμάτα ζωή – άλλα κοιμούνται μέσα στα καροτσάκια τους.

Βλέπω την παιδική χαρά με την τσουλήθρα και τις κούνιες. Τα αυτοκίνητα στους δρόμους με οδηγούς βιαστικούς να τρέχουν για να φτάσουν σε δουλειές, υποχρεώσεις. Τα λεωφορεία που μεταφέρουν κόσμο και γεμίζουν ασφυκτικά.

Από το παράθυρό μου βλέπω τα μαγαζιά, τις καφετέριες, τα σχολεία τα οποία πλημμυρίζουν καθημερινά με παιδικές φωνές.

Διάβασε περισσότερα

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Γιατί κοκκινίζουμε σε ένα κοπλιμέντο; (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κοκκινίζουμε η δεχόμαστε με δυσκολία ένα κομπλιμέντο ή μία όμορφη κριτική; Και ενώ όλοι αποζητάμε, σε λογικό βαθμό, να είμαστε αρεστοί στους αγαπημένους μας ανθρώπους, να εισπράξουμε θαυμασμό και αποδοχή. Γιατί λοιπόν ,αισθανόμαστε ντροπή όταν τελικά τα δεχτούμε αυτά;

Ο λόγος οφείλεται σε μία βαθιά ριζωμένη αντίληψη που μας θέλει να μην περηφανευόμαστε για τον εαυτό και τις δυνατότητές μας, καθώς αυτό μάθαμε να το θεωρούμε κάτι κακό και δείγμα ενός αλαζονικού ανθρώπου. Έτσι, όταν γινόμαστε αποδέκτες πολύ όμορφων σχολίων που μπορεί να αφορούν την εξυπνάδα, την εμφάνιση ή το χαρακτήρα μας, ξυπνάει αυτή η πεποίθηση που έχει ριζωθεί μέσα μας και  εμείς αισθανόμαστε την ανάγκη να τα αρνηθούμε ή τα δεχόμαστε με δυσκολία.

Διάβασε περισσότερα

Άννα Φρανκ

Αν δεν έγραφα… (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Αν δεν έγραφα, δε θα ήμουν τίποτα. Θα ήμουν χαμένη, δε θα ήξερα τι να κάνω για να ξεφύγω από την ανία και την αδράνεια. Αν δεν έγραφα, θα ζούσα βαρετά και θα ένοιωθα πως τα πάντα γύρω του είναι ανούσια. Θα είχα λίγες ώρες που θα φάνταζαν ατελείωτες και ατέρμονες.

Αν δεν έγραφα, παράπονα θα είχαν φάει το μέσα μου και  θα αισθανόμουν σκασμένη επειδή δε θα μπορούσα πουθενά να εκφραστώ. Και με ανθρώπους μιλάς βεβαίως και εκεί ξεσπάς, αλλά το χαρτί είναι άλλο πράγμα. Είναι αυτό που είχε πει και η Άννα Φρανκ: ‘’το χαρτί έχει περισσότερη υπομονή από τους ανθρώπους..’’

Διάβασε περισσότερα

Μάνα

Μάνα! Μια λέξη τόσο πολύτιμη… (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Μαρία ΣκαμπαρδώνηΜάνα!

Μία λέξη τόσο ιερή.  Μία λέξη παγκόσμια, μοναδική, ανυπέρβλητη. Μία λέξη που κουβαλάει μέσα της τόσο πόνο, αγάπη και καημό. Μία λέξη που μας αποδεικνύει πως υπάρχει αληθινή αγάπη, πραγματική θυσία.

Μάνα!

Μία λέξη που σημαδεύει όλη μας τη ζωή. Μία λέξη που ακόμα και αν τη δεν τη ζήσεις ποτέ, την αποζητάς σε όλη σου τη ζωή. Μία λέξη που παρηγορεί, γιατρεύει και αναγεννά.

Ακόμα και αν έχεις αποστερηθεί την αγάπη της μάνας, ποτέ δε σταματάς να την αναζητάς και να την ψάχνεις. Είναι το πρόσωπο εκείνο που σημαδεύει την ύπαρξη και επηρεάζει ολόκληρη τη ζωή σου.

Διάβασε περισσότερα

Νυχτερίδα

Η ελπίδα δε χάνεται ποτέ! (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Ένα ποντικάκι κάποτε παρατηρούσε μία κάμπια η οποία περπατούσε επάνω σε ένα δέντρο. Ξαφνικά, το σώμα της άρχισε να αλλάζει και μέσα από αυτό ξεπήδησε μία πανέμορφη πεταλούδα! Μετά τη μεταμόρφωση, άνοιξε τα φτερά της και πέταξε μακριά αφήνοντας πίσω τον παλιό εαυτό της.

Το ποντικάκι τότε, αφού είδε την αλλαγή, άρχισε να παραπονιέται.

-Αχ, πόσο θα ήθελα και εγώ να είμαι κάτι ομορφότερο, πόσο θα ήθελα να φυτρώσουν και στο δικό μου κορμί φτερά και να πετάξω μακριά κοιτώντας τα πάντα από ψηλά. Πόσο θα ήθελα να αλλάξω και εγώ για λίγο, αλλά τόσα χρόνια που περιμένω ένα σημάδι για μία βελτίωση, η ζωή δε μου έχει δώσει καμία ελπίδα.

Διάβασε περισσότερα

Ερωτική ποίηση

Αγαπάνε οι άνδρες; (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Ναι, φυσικά και αγαπάνε. Μπορούν να αγαπήσουν αληθινά με πάθος, συνέπεια και στοργή. Να δοθούν ολοκληρωτικά και απόλυτα.

Ναι, ένας άνδρας μπορεί να αγαπήσει. Μη τον βλέπεις που πολλές φορές το παίζει σκληρός και απρόσιτος. Ευαίσθητος είναι, αλλά το κρύβει. Δε θέλει να δείξει την τρωτή πλευρά του. Αλλά και πονάει και αγαπάει και κλαίει κιόλας.

Διάβασε περισσότερα

Παιδιά

Είσαι ένας όμορφος άνθρωπος πάντα για εμένα (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Μαρία ΣκαμπαρδώνηΑκόμα και τις ώρες εκείνες που είσαι θυμωμένος και θέλεις να σπάσεις τα πάντα γύρω σου.

Και τις ώρες εκείνες που κλείνεσαι στον εαυτό σου και δε θέλεις να μου μιλήσεις.

Είσαι ένας όμορφος άνθρωπος για εμένα, τις στιγμές εκείνες που δακρύζεις και αφήνεις την ψυχή σου να ξεσπάσει ελεύθερα.

Η ομορφιά σου δε χάνεται ούτε τις στιγμές που αγχώνεσαι για τη δουλειά και όλη μέρα σκέφτεσαι πώς θα μπορέσεις να αντέξεις για όλο το μήνα.

Πάντα σε αγαπώ. Διότι αγάπησα αυτό που πραγματικά είσαι, αγαπώ τον αληθινό σου εαυτό και δε θα μπορούσα να έχω έναν καλύτερο άνθρωπο στη ζωή μου.

Διάβασε περισσότερα

Χαρτονόμισμα

Είμαστε σαν αυτό το χαρτονόμισμα (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Είμαστε σαν αυτό το χαρτονόμισμα. Πάρε το χέρια σου, κράτησέ το. Μέσα σκίσε το, ρίξε το κάτω, προσπάθησε να το πληγώσεις. Ρίξε το στη λάσπη ή στα βρώμικα νερά ενός δρόμου. Και όμως, ακόμα και έτσι θα μπορούσε να δώσει λίγη χαρά σε έναν φτωχό που θα το συναντούσε στο διάβα του! Και όμως, συνεχίζει το χαρτονόμισμα να αξίζει το ίδιο, δεν έχει χάσει την αξία του.

Έτσι είμαστε και εμείς ,όπως τα χαρτονομίσματα. Μπορεί να μας πληγώσουν, να μας ρίξουν κάτω και να προσπαθήσουν να λερώσουν την καρδιά  και την αξία μας. Αλλά, και πάλι, μας χαμηλώνουν αλλά δε μας λυγίζουν. Μας υποτιμούν αλλά δεν καταφέρνουν να μας στερήσουν την αξία της ύπαρξής μας.

Είδες, ότι έχουμε ομοιότητες με τα χαρτονομίσματα;

Το παράδειγμα του στυλό (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Μαρία ΣκαμπαρδώνηΈνας δάσκαλος μία μέρα ήθελε να εξάψει τη δημιουργικότητα των παιδιών που δίδασκε. Όταν μπήκε στην αίθουσα, σήκωσε ψηλά ένα στυλό και είπε στους μαθητές:

-Όποιος θέλει , ας σηκώνει χέρι και ας μας λέει ποιο είναι το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο μυαλό όταν βλέπει αυτό το στυλό.

-Εμένα μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η μέρα που έδινα εξετάσεις και διαπίστωσα ότι από το άγχος μου είχα ξεχάσει να πάρω μαζί μου ακόμα και το στυλό μου ! είπε ένας μαθητής.

-Εμένα πάλι μου θυμίζει ένα έξυπνο κόλπο που είχα σκεφτεί για να βγάζω τα κουκούτσια από τα κεράσια! είπε ένας άλλος.

Διάβασε περισσότερα

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Τα βιβλία μου με περιμένουν (της Μαρίας Σκαμπαρδώνη)

Τα βιβλία μου με περιμένουν πάντοτε το βράδυ. Δε ρωτάνε πολλά, η διακριτικότητα και η παρουσία τους με κάνουν ακόμα περισσότερο να θέλω να τα ξεφυλλίσω.  Διαβάζοντας καταφέρνω να ταξιδέψω σε μέρη μαγικά, σε πολιτείες φτιαγμένες από χρυσό και σοκολάτα, σε έναν κόσμο όπου το κακό έχει παρέλθει. Κάποιο δάκρυ μου ίσως κυλήσει και τρέξει να κρυφτεί βιαστικά μέσα σε κάποια σελίδα τους – κανείς δεν πρόκειται να το δει, ποτέ.

Τα βιβλία είναι η περιουσία μου, είναι εκείνο το φως που δεν αφήνει το σκοτάδι μέσα μου να κυριεύσει και να με πνίξει. Είναι εκείνο το λουλούδι που καταφέρνει να σπάσει τον άγριο βράχο και να βγει στην επιφάνεια. Είναι το ουράνιο τόξο που βγαίνει πάντοτε μετά τη βροχή και γαληνεύει τον ουρανό , προσδίδοντας ένα πιο ανοιχτό χρώμα. Είναι ο εχθρός των ανθρώπων που δε θέλουν τη γνώση και επιθυμούν η ανθρωπότητα να καθοδηγείται από προκαταλήψεις ,ανυπόστατες λαϊκές προλήψεις και άγνοια

Τα βιβλία μου είναι πάντοτε εκεί , με περιμένουν χωρίς αναβολές , όρους ή συνθήκες. Είναι ο καλύτερος φίλος, ο πιο πιστός σύντροφος. Είναι ο κόσμος μου, η παρέα μου και οι αλήθειες μου που γνωρίζουν μόνο αυτά.

Βιβλία - διάβασμα