Χωρισμός

Όταν οι γονείς χωρίζουν… (της Σοφίας Μουρτζούκου)

«Πίστευα πως όλα ήταν καλά στην οικογένειά μου, μέχρι που μια μέρα οι γονείς μου, μου ανακοίνωσαν πως θα χωρίσουν… Ένιωσα σαν να γκρεμίστηκε ο κόσμος μου…».

Σοφία Μουρτζούκου - ΨυχολόγοςΤι γίνεται στον ψυχισμό του παιδιού, όταν οι γονείς χωρίζουν; Με το διαζύγιο το παιδί βιώνει μια μεγάλη απώλεια: τη διάλυση του μοναδικού οικοδομήματος που θεωρούσε ότι θα κρατούσε για πάντα, την οικογένειά του. Και μαζί
με αυτό χάνει την αίσθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας, που τόσο ανάγκη έχει, ώστε να εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωμένο και υγιή άνθρωπο.

Αποπροσανατολίζεται, νιώθει ότι δεν έχει πια σημεία αναφοράς, πληγώνεται. Θυμώνει, γιατί είναι αναγκασμένο να δεχτεί μια κατάσταση που δεν επέλεξε και δεν ήθελε. Οργίζεται που δεν το ακούν και δεν το ρωτούν τι είναι αυτό που εκείνο θέλει. Κατηγορεί τον εαυτό του, γιατί πιστεύει ότι φταίει το ίδιο.

Πλέον καλείται να αντιμετωπίσει μια σειρά από ανησυχίες και φόβους: «εγώ φταίω που έφυγε ο μπαμπάς», «εξαιτίας μου χώρισαν», «πώς θα το πω στους φίλους μου;», «πώς μπορώ να αγαπάω τον μπαμπά μου από τη στιγμή που έφυγε και με άφησε;».

Τα πράγματα για τα παιδιά είναι πιο δύσκολα, όταν αναγκάζονται να αλλάξουν περιβάλλον ή/και γειτονιά, χωριό, πόλη. Έχουν να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματά τους και παράλληλα να προσαρμοστούν σε μια ολοκληρωτικά νέα ζωή: νέο σπίτι, νέο σχολείο, νέες παρέες.

Διάβασε περισσότερα

Τα παιδιά θέλουν όρια! (της Σοφίας Μουρτζούκου)

Σοφία Μουρτζούκου - ΨυχολόγοςΗ θέσπιση ορίων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του γονεϊκού ρόλου. Τι σημαίνει όμως «θέτω όρια στο παιδί μου»; Βάζω όρια σημαίνει «καθοδηγώ». Μέσα από την οριοθέτηση διδάσκουμε στο παιδί πρακτικά τους κανόνες της κοινωνικής ζωής, του παρέχουμε υγιή πρότυπα συμπεριφοράς και, τέλος, το καθιστούμε ικανό να διακρίνει μεταξύ του ορθού και του ανάρμοστου.

Μέσα από τους κανόνες και τη μίμηση το παιδί μαθαίνει να τρώει με το πιρούνι ή το κουτάλι, να μαζεύει τα παιχνίδια του, να συνεργάζεται, να παίζει, να διαβάζει. Οριοθέτηση δεν σημαίνει καταπίεση. Σαφώς, κομμάτι των
ορίων είναι τα «όχι» και τα «μη». «Μην πιάνεις το μαχαίρι, μη φοράς τα τακούνια μου κτλ. Και είναι απαραίτητα, προκειμένου να εξαλειφθούν συμπεριφορές που δεν είναι αποδεκτές, αλλά και να συνηθίσει το παιδί στις ματαιώσεις, που αναγκαστικά θα συναντήσει σε διάφορες στιγμές στη ζωή του.

Σκοπός όμως των κανόνων και της οριοθέτησης είναι η εκπαίδευση του παιδιού, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κόσμου, να εκφραστεί μέσα σε επιτρεπτά πλαίσια και να καταλάβει τη σημασία της ύπαρξης αυτών των κανόνων, ώστε να τους εσωτερικεύσει και όχι να τους εφαρμόζει επιφανειακά.

Διάβασε περισσότερα

Δάκρυα - μάτι

Δάκρυα μιας ορφανής

Κοσμίδης Κοσμάς12 Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης, και η εκκλησία, η πολιτεία, συμπολεμιστές, συγγενείς και φίλοι, εκεί στο ιερό αιματοβαμμένο στρατιωτικό κοιμητήριο Φλώρινας, μ’ ένα ταπεινό κεράκι στο χέρι, θα θυμηθούν, θα τιμήσουν
τους αγαπημένους ήρωες νεκρούς μας.

Μα σήμερα, ένα παιδί που θρηνεί κάθε φορά που διαβάζει στον ξεθωριασμένο πέτρινο σταυρό το όνομα του πατέρα του, θα ταξιδέψει στο μικρό σπιτάκι όπου γεννήθηκε, εδώ στην άκρια της πατρίδος, στη Φλώρινα, στην αγκαλιά της μάνας, των αδελφάδων και του πατέρα του.

Εκεί όπου όλα είναι ωραία και αστραφτερά και λάμπει από πάστρα και ευωδιά το φτωχικό και τριζοβολάει στο τζάκι το βρεγμένο κούτσουρο και ψήνονται τα κάστανα στη θράκα και ψιλοκαίγονται οι πατάτες μες στη χόβολη και τα 6 αδερφάκια γύρω από το σοφρά παίζουν πεντόβολα πάνω στην κουρελού και στη φλοκάτη.

Κι όταν ανοίγει η πόρτα η χαμηλή και μπαίνει σκύβοντας ο άγγελος -πατέρας με την αστραφτερή στολή του στρατιωτικού, πανέμορφος, προστάτης, δυνατός… ε τότε γίνεται χαμός! Και η μανούλα, σκυμμένη στο τσουκάλι κρυφοκοιτάζει χαμογελώντας, μα συνεχίζει τις τηγανίτες να ετοιμάζει. Και η χαρά, η αγάπη, η λατρεία γεμίζει το σπίτι, ξεχύνεται μες στην αυλή, μες στο χωριό, στον κήπο, στο ποτάμι και φτάνει ως τον ουρανό, ως τ’ άστρα.

Διάβασε περισσότερα

Παζλ - Εκπαίδευση

“Μήπως το παιδί μου έχει δυσλεξία; ”

Γράφει η Μουρτζούκου Σοφία
Ψυχολόγος Α.Π.Θ.

Τις τελευταίες δεκαετίες οι ειδικοί που ασχολούνται με τη μάθηση κάνουν λόγο για “ειδικές μαθησιακές δυσκολίες” στην προσπάθειά τους να περιγράψουν την αδυναμία φυσιολογικών παιδιών να αφομοιώσουν τη βασική εκπαιδευτική ύλη, την οποία η πλειονότητα των μαθητών μπορεί να μάθει χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Ο όρος “δυσλεξία” χρησιμοποιείται καταχρηστικά, για να περιγράψει όλο το εύρος των ειδικών μαθησιακών δυσκολιών. Στην πραγματικότητα όμως είναι διαταραχή της ανάγνωσης και μόνο.

Το παιδί με ειδική μαθησιακή δυσκολία δεν έχει νοητική καθυστέρηση, κάποια βαριά διαταραχή της ανάπτυξης
ή αισθητηριακές βλάβες και ζει σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε ερεθίσματα. Η βασική ένδειξη ότι κάτι δεν πάει
καλά με το παιδί είναι η μεγάλη διάσταση μεταξύ της νοητικής ικανότητάς του και της σχολικής του επίδοσης
(φαίνεται και είναι φυσιολογικό, όμως υστερεί στις επιδόσεις του στο σχολείο).

Διάβασε περισσότερα

παιδιά πανηγυρίζουν μπροστά σε laptop

Ποιός θα σου πει το φύλο σου; Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΗΧΏ Φλώρινας στις 11 Οκτωβρίου 2017.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση καλούνται να αποδείξουν ότι ζούμε σε ένα κοσμικό κράτος του 21ου αιώνα που εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών και όχι τις εμμονές των ιεραρχών. Το Άγιον Όρος δεν δικαιούται να έχει παράπονα από τον Αλέξη Τσίπρα. Θα πέσει φωτιά να τους κάψει. Αν μη τι άλλο, διατήρησε τα σκανδαλώδη φορολογικά προνόμια που απολαμβάνουν οι μονές της αθωνικής Πολιτείας. Και εγγυήθηκε ότι το μοναστήρι θα είναι πάντα καλά.

Ομοίως και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν έχει κανέναν λόγο να κάνει μούτρα στον Πρωθυπουργό. Ολόκληρο Φίλη του έταξε και με ταπείνωση υποχώρησε ως προς το μάθημα των Θρησκευτικών. Αλλά και στα επιμέρους, στα κοσμικής φύσεως ζητήματα, ο Αλέξης Τσίπρας πάντα έσκυβε και φιλούσε το χέρι του Αρχιεπισκόπου.

Διάβασε περισσότερα