Ελληνική και Βυζαντινή Σημαία

Αθήνα Τεχεράνη ένα τσιγάρο δρόμος – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Εκτός από το Μακεδονικό και το Κυπριακό, προβλήματα που σέρνονται, μας ταλανίζουν εδώ και χρόνια και παραμένουν άλυτα, υπάρχει και ένα ακόμα… εθνικό πρόβλημα που μας ταλαιπωρεί και απασχολεί το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία: Οι σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας.

Η ιστορία λέει πως κανένα κόμμα δεν είχε βγάλει το συγκεκριμένο θέμα σε δημόσια συζήτηση μέχρι το 1974. Η Δεξιά υπηρετούσε το αφήγημα «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» και οτιδήποτε το αμφισβητούσε συναντούσε την κάθετη αντίδρασή της. Το Κέντρο, αν και είχε στους κόλπους του, πριν τη δικτατορία, φιλελεύθερες πτέρυγες, δεν τόλμησε να υιοθετήσει προοδευτικές απόψεις. Δεν τόλμησε να διακινδυνεύσει ρήξη με την ιεραρχία γιατί η δύναμή της ήταν πολύ μεγάλη.

Διάβασε περισσότερα

Θανάσης Γερμανίδης

Φιλοσοφικό – Ιστορικό (του Θανάση Γερμανίδη)

Ανένδωτος αγώνας το 1963-64. Κάποτε σε μια προφορική συνέντευξη ρώτησα τον γηραλέο τέως βουλευτή της πόλης μας πως χαρακτηρίζει τον Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού αρχηγού της ΝΔ). Μονολεκτικά μου απάντησε: «Αποστάτης». Από την έκφραση του προσώπου του κατάλαβα ότι πίστευε αυτό που έλεγε. Και ο ίδιος όμως, ο γηραλέος τέως βουλευτής της πόλης μας,.. αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου (του Γεωργ. Παπανδρέου) και κούρνιασε ή «φώλιασε» στην ΕΡΕ του Μητσοτάκη. (ΕΡΕ= Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση).

Όταν σχηματίστηκε ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου και των οικολογικών κινημάτων, ήμουν στο συνέδριο στην Αθήνα. Αν θυμάμαι καλά πρόεδρος εκλέχτηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους η συντρόφισα τότε Δαμανάκη, που ήταν παιδί του αείμνηστου Φλωράκη. Μας πήγε κάτω από 3% και κάναμε καρδιογράφημα όλοι μας…

Διάβασε περισσότερα

Πεζόδρομος Φλώρινας

Πονηρή πολιτική με λίγο χιούμορ (του Θανάση Γερμανίδη)

Θανάσης ΓερμανίδηςΤρεις «πράσινοι» συμπολίτες μας (τώρα έχει αλλάξει το σήμα του κινήματος αλλαγής), απολαμβάνουν τον καφέ τους εις την κεντρική πλατεία της μικρής αλλά αγαπημένης πόλης μας. Ο ένας ασπρομάλλης, με κόμη που αντιστέκεται. Ο άλλος σύντροφος με λευκό μούσι, σαν το δικό μου. Ο τρίτος συνταξιούχος δάσκαλος φαλάκρα γοητείας: «Τα δικά μου προτίμησαν να πέσουν παρά να ασπρίσουν…» Καλό…

Και οι τρεις στηρίζουν τον Βενιζέλο (δεν ξέρω για πόσο ακόμα). Απευθυνόμενος στον ασπρομάλλη του λέω: «Θα ψηφίσουμε το ίδιο κόμμα». «Όχι», μου λέει, «Αποκλείεται…». «Πως πήγε το συνέδριο;» Ρωτάω. «Καλά…» μου λέει « είχε πολύ κόσμο αλλά το πολύ χειροκρότημα έπεσε στον Γεώργιο Παπανδρέου..» Σημασία έχει ότι και οι τρεις είναι με τον Βενιζέλο.

Διάβασε περισσότερα

Ζυγαριά

Ζυγίζουν το ίδιο πολιτικοί και πολίτες; – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Υπάρχει μια φράση που αποδίδεται στον Κωνσταντίνο Καραμανλή: «Έναν πρώην πρωθυπουργό δεν τον οδηγείς στο Ειδικό Δικαστήριο, τον στέλνεις σπίτι του». Μπορεί να την είπε, μπορεί και όχι. Ποιος ξέρει. Η ουσία είναι ότι ούτε ο ίδιος, ούτε οι συνομιλητές του, αλλά ούτε αυτοί που μιλούσαν για λογαριασμό του το διέψευσαν ποτέ, οπότε το παίρνουμε ως δεδομένο.

Άλλωστε ο «εθνάρχης», όπως τον αποκαλούσαν οι οπαδοί του, είχε αλλεργία στις συνεντεύξεις. Συνήθιζε να επικοινωνεί με τον λαό μέσω τρίτων και με καλά επεξεργασμένα αποφθέγματα. Αν αυτά απέδιδαν, τα υιοθετούσε. Αν προκαλούσαν την κοινή γνώμη, τα χρέωνε «στις υπερβολές του κίτρινου τύπου».

Διάβασε περισσότερα

Γέλιο

Ας γελάσουμε (του Θανάση Γερμανίδη)

Θανάσης ΓερμανίδηςΛένε ότι το χιούμορ μακραίνει τη ζωή. Οι ψυχροί Εγγλέζοι χρησιμοποιούν την έκφραση «σενς οφ χιούμορ». Βέβαια και άλλα πράγματα μακραίνουν τη ζωή… Μερικά χάνονται με τα χρόνια. Ο φίλος, περπατούσε στο δεξιό μέρος του πεζοδρομίου και εγώ (ως συνήθως…) στο αριστερό. Ο διάλογος: «Καλημέρα, πως είσαι;», «Καλά δόξα το Θεό…».

Τα χέρια του τρέμουν έντονα – περισσότερο το δεξί – κρατάει ένα μπαστούνι… Ξαναρωτάω: «Πως είσαι;», «Δεν βλέπεις; Παίζω βιολί…», «Με ποιό χέρι παίζεις περισσότερο;», «Δεν το βλέπεις; Με το δεξί…». Τον χαιρέτησα χωρίς να του πω ότι πρέπει να παίζει και με το αριστερό.

Διάβασε περισσότερα

Θανάσης Γερμανίδης

«Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις…» (του Θανάση Γερμανίδη)

Έχουμε κουραστεί να ακούμε από τα Μ.Μ.Ε. και να διαβάζουμε στις εφημερίδες για σκάνδαλα, οπότε δεν είναι υπερβολή να ισχυριστούμε το «όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, ένα σκάνδαλο θα βρεις». Το ζητούμενο για τον ελληνικό λαό δεν είναι μόνο να τιμωρηθούν οι μιζαδόροι (όποιοι βάλανε το δάχτυλο τους στο μέλι), αλλά να γυρίζουν τα «κιλά» στο Δημόσιο Ταμείο.

Θα προτιμούσα τα υπαρκτά (όχι τυχόν) σκάνδαλα – ανεξαρτήτως μεγέθους – να δικάζονται από την τακτική δικαιοσύνη και όχι από εξεταστικές επιτροπές, διότι σ’αυτές υπερισχύουν κομματικές σκοπιμότητες και συνήθως
δεν οδηγούν σε κοινό πόρισμα. Έτσι μεγάλα ποσοστά των πολιτών στοιχίζονται στο κόμμα που ψηφίζουν.

Διάβασε περισσότερα

Χάπια - μαχαιροπήρουνο

Ήττα πρώτου μεγέθους… – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Μια απορία θέλω ως απλός πολίτης να εκφράσω: Παρακολουθούν άραγε τα επιτελεία της κυβέρνησης και των κομμάτων τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά η κοινωνία στο σκάνδαλο Novartis; Αν όχι, θα τους πρότεινα να το κάνουν μπας και συνειδητοποιήσουν ότι οι πολίτες θεωρούν ορισμένα πράγματα δεδομένα και έχουν προεξοφλήσει μάλιστα και το αποτέλεσμα, λόγω του ότι είναι απογοητευμένοι από τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα εν γένει.

Δεν υπάρχει κάτοικος αυτής της χώρας που να πιστεύει ότι δεν έχουμε σκάνδαλο. Η εντύπωση που κυριαρχεί είναι ότι το καθεστώς της μίζας και της ρεμούλας έχει πιάσει ρίζες εδώ και πολλά χρόνια και διαιωνιζόταν με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων. Όλοι ήταν στο κόλπο, γιατροί, διοικητές νοσοκομείων, στελέχη υπουργείων και οργανισμών και αβγάτιζαν το εισόδημά τους με παράνομες πρακτικές.

Διάβασε περισσότερα

Κερκόπορτα

Γιατί ανοίγουμε κερκόπορτες; (της Θεοδώρας Κουγιουμτζόγλου)

Το θέμα το πήρα από την επικαιρότητα. Από τις δύσκολες θα τις αποκαλούσα μέρες που περνάμε ως κράτος. Με το συλλαλητήριο που έγινε στην Θεσ/νίκη και ορισμένα μέσα ήθελαν να το υποβαθμίσουν λέγοντας πως ο κόσμος ήταν λίγος, ενώ ήταν πάνω από 500.000. Ξεκινήσαμε από τη Φλώρινα 7 πούλμαν. Ούτε καρφίτσα δεν μπορούσες να ρίξεις και να πέσει κάτω.

Ο παλμός ήταν μεγάλος. Τα νιάτα μας πρωτοστατούσαν. Ήρθαν απ’όλη τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Στερεά Ελλάδα, την Πελλοπόνησο και την Κρήτη.

Διάβασε περισσότερα

Παραπολιτικά - Φλώρινα

Παραπολιτικά (14/2/2018)

Μου έκανε εντύπωση αυτό που άκουσα από επιχειρηματία της Φλώρινας για τις οχλήσεις που δέχεται από τοπικούς φορείς όταν πρόκειται για εξυπηρέτηση ανέργων: «Δέχτηκα τηλεφώνημα από τους βουλευτές, από τον Αντιπεριφερειάρχη, από υποψήφιο για τον Δήμο Φλώρινας. Αναρωτιέμαι ποιος από όλους θα χρησιμοποιήσει αυτήν τη μεσολάβηση ως προσωπική του ενέργεια, γιατί αν εγώ ικανοποιήσω μερίδα ανέργων, δεν σημαίνει ότι θα το κάνω επειδή δέχτηκα αυτήν τη συνολική παρέμβαση.» Έχεις απόλυτο δίκιο αλλά τι να κάνουμε. Η πολιτική είναι επάγγελμα και όλοι προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν.

Άρχισαν τα όργανα για τις υποψηφιότητες στην Περιφέρειά μας. Στη βασιλόπιτα του Ερμή Αμυνταίου, ο πρόεδρος του Συλλόγου έκανε πολιτική δήλωση που αφορούσε την υποψηφιότητά του με τον συνδυασμό του κ. Καρυπίδη, εάν αυτός είναι υποψήφιος. Παύλε, έχεις εμπειρία οπότε η συμμετοχή σου σε ένα περιφερειακό συμβούλιο σίγουρα θα είναι χρήσιμη.

Διάβασε περισσότερα

Έκρηξη Supernova

Πολιτική στον αστερισμό των Nova και Super Νova (Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*)

Ευάγγελος ΑθανασιάδηςΤα συλλαλητήρια άλλαξαν το τερέν των ενδιαφερόντων, την ατζέντα της θεματολογίας των ενασχολήσεων μας. Μετέφεραν το προβληματισμό μας στα ουσιαστικά, στα σημαντικά. Στο Έθνος.

Μια αναλαμπή ενασχόλησης με Εθνικά, με Αξίες, με ιδέες. Μία αναλαμπή όμως; Όχι, οπωσδήποτε όχι. Τα συλλαλητήρια ήταν η αρχή. Τώρα αρχίζουμε.

Και κρατήστε δυνάμεις και αντοχές για δύσκολα, στενάχωρα, παρατεταμένα. Με αντοχές, χωρίς απογοητεύσεις και ολιγοψυχίες. Με Εθνική ανάταση, επιμονή και καρτερία.

Αλλά η Κυβέρνηση τώρα με την Novartis, ξαναρίχνει τη μπάλα στα μικροπολιτικά.

Μια ιστορία που θα στρέψει το ενδιαφέρον του Έλληνα σε μια σαπίλα, στο διχασμό και στη μιζέρια.

Διάβασε περισσότερα

17Ν

Τι είναι τελικά η 17η Νοέμβρη; – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Τελικά δεν έχω καταλάβει. Τι ήταν ακριβώς αυτή η περιβόητη 17η του Νοέμβρη; Ήταν μια συμμορία στυγνών δολοφόνων; Ήταν ένα μάτσο κακοποιών, ληστών και πλιατσικολόγων, που διέπραξε εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου και σαν τέτοια έπρεπε να αντιμετωπιστεί; Ή μήπως ήταν μια πολιτική οργάνωση που είχε πολιτικούς στόχους και τα εγκλήματα που διέπραξε ήταν πολιτικά;

Ακούγοντας την άποψη των κομμάτων και σύμφωνα με τη γνώμη πολλών δημοσιολόγων αλλά και την απόφαση της Δικαιοσύνης, η 17η του Νοέμβρη ήταν μια συμμορία στυγνών δολοφόνων και οι θεσμοί πολύ καλά έκαναν και κράτησαν τη στάση που κράτησαν απέναντί της. Ωραία! Μήπως, όμως, μπορεί να μου εξηγήσει κανείς πώς δικαιολογείται όλος αυτός ο ντόρος, όλες αυτές οι ανακοινώσεις που έκαναν τα κόμματα και οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, αλλά και οι αναλύσεις στις οποίες αναλώθηκαν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ότι κακώς δόθηκε 48ωρη άδεια στον Δ. Κουφοντίνα γιατί, τόσο αυτός όσο και η οργάνωσή του, η 17η του Νοέμβρη, απείλησαν τη δημοκρατία;

Διάβασε περισσότερα