Δάκρυα - μάτι

Δάκρυα μιας ορφανής

Κοσμίδης Κοσμάς12 Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης, και η εκκλησία, η πολιτεία, συμπολεμιστές, συγγενείς και φίλοι, εκεί στο ιερό αιματοβαμμένο στρατιωτικό κοιμητήριο Φλώρινας, μ’ ένα ταπεινό κεράκι στο χέρι, θα θυμηθούν, θα τιμήσουν
τους αγαπημένους ήρωες νεκρούς μας.

Μα σήμερα, ένα παιδί που θρηνεί κάθε φορά που διαβάζει στον ξεθωριασμένο πέτρινο σταυρό το όνομα του πατέρα του, θα ταξιδέψει στο μικρό σπιτάκι όπου γεννήθηκε, εδώ στην άκρια της πατρίδος, στη Φλώρινα, στην αγκαλιά της μάνας, των αδελφάδων και του πατέρα του.

Εκεί όπου όλα είναι ωραία και αστραφτερά και λάμπει από πάστρα και ευωδιά το φτωχικό και τριζοβολάει στο τζάκι το βρεγμένο κούτσουρο και ψήνονται τα κάστανα στη θράκα και ψιλοκαίγονται οι πατάτες μες στη χόβολη και τα 6 αδερφάκια γύρω από το σοφρά παίζουν πεντόβολα πάνω στην κουρελού και στη φλοκάτη.

Κι όταν ανοίγει η πόρτα η χαμηλή και μπαίνει σκύβοντας ο άγγελος -πατέρας με την αστραφτερή στολή του στρατιωτικού, πανέμορφος, προστάτης, δυνατός… ε τότε γίνεται χαμός! Και η μανούλα, σκυμμένη στο τσουκάλι κρυφοκοιτάζει χαμογελώντας, μα συνεχίζει τις τηγανίτες να ετοιμάζει. Και η χαρά, η αγάπη, η λατρεία γεμίζει το σπίτι, ξεχύνεται μες στην αυλή, μες στο χωριό, στον κήπο, στο ποτάμι και φτάνει ως τον ουρανό, ως τ’ άστρα.

Διάβασε περισσότερα

Τζίμης Πανούσης

«Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου…» – ΗΧΩλόγιο

«Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου…»
( από τον δίσκο του Τζίμη Πανούση «μουσικές ταξιαρχίες», 1984)

Λένε, αγαπημένοι μου, ότι στις νεκρολογίες πρέπει να βαδίσεις παράλληλα με τη ζωή του εκλιπόντος. Πως πρέπει να την αφηγηθείς και να σηματοδοτήσεις τους πιο σημαντικούς σταθμούς. Όχι πια, όχι σήμερα που και η μνήμη είναι… Google. Όχι όταν πρόκειται για τον Τζίμη Πανούση. Η ζωή του Τζίμη είναι εκεί έξω σε χιλιάδες φωτογραφίες και βίντεο, σε χιλιάδες στίχους, σε δεκάδες συνεντεύξεις.

Αυτό που προσπαθώ να κάνω σήμερα σε αυτό εδώ το σημείωμα είναι να καταλάβω και να περιγράψω τι ακριβώς ήταν ο Πανούσης. Να τον βάλω μέσα σε λέξεις και κώδικες που αντιλαμβανόμαστε όλοι. Δεν είναι εύκολο. Όχι μόνο επειδή υπήρχαν στιγμές που ήθελες να τον αγκαλιάσεις και άλλες στιγμές που ήθελες να τον πνίξεις. Είναι επειδή το καλούπι που τον έφτιαξε έσπασε αμέσως μόλις βγήκε ο Τζίμης στη σκηνή.

Διάβασε περισσότερα

Εσείς ακούσατε τίποτα ότι ο πόλεμος στην Συρία τελείωσε; (του Δημήτρη Άρχοντα)

Δημήτρης Άρχοντας - ΑμύνταιοΛιγοστοί από την κοινή γνώμη γνωρίζουν ότι ο πόλεμος στην Συρία ουσιαστικά τερματίστηκε. Όχι επίσημα, αλλά είναι ουσιαστικά τελειωμένος. Γιατί δεν το μάθαμε; Γιατί τα ΜΜΕ της χώρας μας, όπως και η τότε κυβέρνηση με πιο ενθουσιώδη υποστηρικτή τον επικίνδυνο Ευάγγελο Βενιζέλο, μαζί με όλα τα ΜΜΕ του δυτικού κόσμου ακολούθησαν την πολιτική των ΗΠΑ, συντάχθηκαν με την πλευρά των ψυχοπαθών Ισλαμιστών, τους οποίους κυριολεκτικά δημιούργησαν και στήριξαν, τουλάχιστον μέχρι την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Στην Συρία νίκησαν αυτοί που δεν έπρεπε να νικήσουν, γι’ αυτό και δεν μαθαίνουμε τίποτα.

Από το 2011 μέχρι σήμερα, η μαρτυρική Συρία πολέμησε γενναία εναντίον των ΗΠΑ και του υπόλοιπου δυτικού κόσμου, του ΝΑΤΟ και εναντίον εκατοντάδων χιλιάδων μισθοφόρων ισλαμιστών συμμοριτών που είχαν εκπαιδευτές, οργανωτές και χορηγούς τις ΗΠΑ και τα μεγάλα δυτικά κράτη, το Ισραήλ, και τους μεγάλους χορηγούς του ακραίου κατακτητικού ισλαμισμού, την Τουρκία, το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία.

Διάβασε περισσότερα

Ποδήλατο - χωράφια

Ο ανεπιθύμητος εισπράκτορας – Π.Βότσης

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΜετά το 1912, που έφυγαν οι Τούρκοι από το χωριό μας, κάποια χωράφια είχαν πουληθεί από τους Τούρκους σε συγχωριανούς μας και τα συμβόλαια (ταπιά) είχαν συνταχθεί στη Μπίτολα (Μοναστήρι). Οι Τούρκοι μπέηδες ως αξιωματούχοι μετά την ήττα του Οθωμανικού κράτους αποχώρησαν από τη Μακεδονία και συνεπώς από το χωριό μας.

Η Μακεδονία μοιράστηκε ανάμεσα στις νικήτριες βαλκανικές χώρες κι έτσι ένα μέρος πέρασε στην ελληνική επικράτεια, ένα άλλο στη σερβική, ένα άλλο στη βουλγαρική και ένα ελάχιστο στην αλβανική.

Μέχρι το 1922 τα πράγματα ήταν φλου ως προς τις ιδιοκτησίες. Όταν όμως έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών με κριτήριο το θρήσκευμα, προέκυψε ένα πρόβλημα. Κάποιες ιδιοκτησίες δεν έπρεπε να αλλάξουν. Έτσι παρέμειναν ορισμένες ιδιοκτησίες Ορθόδοξων Χριστιανών στην Τουρκία και Οθωμανών στη Μακεδονία. Τα τσιφλίκια των δυο μπέηδων του χωριού μας θα παρέμεναν ως είχαν θα ήταν δηλαδή υπό οθωμανική ιδιοκτησία.

Οι μπέηδες όρισαν πληρεξούσιους για τη διαχείριση των τσιφλικιών που υποτίθεται ότι τους ανήκαν. Μάλιστα υπήρχε σοβαρή ένσταση ως προς τους τίτλους ιδιοκτησίας των μπέηδων.

Οι πληρεξούσιοι σε πολλές περιπτώσεις συμπεριφέρθηκαν πιο σκληρά από τους μπέηδες, γιατί ήξεραν τα τερτίπια των γεωργών που χρησιμοποιούνταν για να γλιτώσουν οι γεωργοί είτε το νοίκι είτε το χαράτσι.

Διάβασε περισσότερα

Συλλαλητήριο για την ανεξαρτησία της Καταλονίας

«Καταλονία και στο βάθος η Ευρώπη…» – ΗΧΩλόγιο

Η τηλεόραση, αγαπημένοι μου είναι ανοιχτή όπως πάντα αλλά χωρίς φωνή. Στην οθόνη προβάλλονται σκηνές βίας. Αστυνομικοί επιτίθενται με μικρά ρόπαλα και πλαστικές σφαίρες εναντίον διαδηλωτών. Άνθρωποι με ματωμένα πρόσωπα και τραύματα στο σώμα ηλικιωμένοι -άνδρες και γυναίκες- δέχονται τις πρώτες βοήθειες από νεαρούς και εφήβους. Χιλιάδες κιτρινοκόκκινες σημαίες ανεμίζουν αυθάδικα μπροστά από τις κλούβες και τις θυμωμένες φάτσες των ανδρών των ΜΑΤ.

Ψάχνω το τηλεχειριστήριο… Κάπου το έχω παραχώσει και ως συνήθως δεν το βρίσκω. Μα, πού γίνονται όλα αυτά τα φοβερά και τρομερά;

Αναρωτιέμαι. Μήπως στο Καράκας; Λες ο Μαδούρο να έβγαλε ξανά στους δρόμους τις δυνάμεις καταστολής για να αντιμετωπίσει την αυθόρμητη λαϊκή οργή; Πάντως έχω μέρες να ακούσω για επεισόδια στη Βενεζουέλα. Υπέθεσα πως η αντιπολίτευση κερδίζει χρόνο, ανασυντάσσεται ώστε να επιστρέψει δριμύτερη και αποφασισμένη για την τελική έφοδο στο προεδρικό μέγαρο…

Διάβασε περισσότερα